Leestips

In Der Spiegel een goed achtergrondartikel over de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog voor het Midden-Oosten en de erfenis van uit eigenbelang handelende imperiale grootmachten. Bernard Zand:

Essentially, the Middle East finds itself in the same situation now as Europe did following the 1919 Treaty of Versailles: standing before a map that disregards the region’s ethnic and confessional realities.

Op Qantara een artikel van Kristin Helberg over het conflict in Syrië. Bashar al-Assad is geen bolwerk tegen terrorisme, stelt zij, hij profiteert juist van het Syrische conflict. Zo lang hij kan doorgaan met het vernietigen van zijn land zullen jihadisten welig tieren in de chaos. Alleen het vertrek van Assad kan de Syriërs verenigen in hun gevecht tegen Al-Qaeda en vrede brengen.

Those who warn against the swift departure of Assad on the grounds that this could allow the jihadists to fill the power vacuum are misjudging the reality on the ground. It is not the toppling of the regime that could pave the way for al-Qaeda’s accession to power; al-Qaeda’s path to power has already been paved by the prolonged killing, the inaction of the West and the ignorance of the world about the plight of dying Syrians.

Helberg stelt dat het Assad zelf was die extremistische groepen in de regio koesterde. Hij heeft Syrië zover vernietigd dat jihadisten zich in de chaos konden vestigen. Bovendien profiteert Assad van hun aanwezigheid, want zij bevestigen zijn propaganda dat hij een ‘war on terror’ vecht en het zaait verdeeldheid onder zijn tegenstanders. Voor Helberg is het dan ook absurd om Assad te zien als een bondgenoot in de strijd tegen Al-Qaeda. Zijn ‘terroristen’ zijn niet de leden van de Al-Qaeda tak ISIS, maar de onverzettelijke en niet aangesloten Syriërs in de buitenwijken van Damascus, in Aleppo en Homs.

Wie wil dat Syrië geen toevluchtshaven voor terroristen wordt, moet bijdragen aan het zo snel mogelijk beëindigen van de strijd. Want alleen een overgangsregering die tot stand komt op basis van consensus kan de Syriërs verenigen in hun strijd tegen terrorisme. Helberg wijst op de protesten tegen ISIL in het noorden van Syrië. De leuze die daar gescandeerd werd:

Assad and ISIL are one.

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten, Oorlog & geweld en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Leestips

  1. joost tibosch sr zegt:

    Er is in onze wilderse Nederland rond de recente grondwel van Tunesië een hevige discussie ontbrand of islam en moslims wel in staat zijn tot democratisch gedrag. Zelf christelijk monotheist geloof ik zelfs dat monotheisme gelovig “oproept” tot democratisch gedrag. Ik zou heel graag jouw mening horen!

  2. Het is natuurlijk intrigerend, Joost, dat zo’n discussie losbarst juist op het moment dat een islamitisch land juist wél een Grondwet aanneemt waarin met name de rechten van vrouwen zeer expliciet genoemd worden.
    Feitelijk zijn er al een heleboel landen in de MENA-regio waar gelijkheid van alle burgers voor de wet in de (Grond)wet verankerd is.

    Ik denk dat we om je vraag te beantwoorden eerst moeten vaststellen wat we precies verstaan onder democratie en hoe we vaststellen of het er wel of niet is. Betekent het dat er een parlement is, dat dat gekozen wordt, dat alle politieke partijen toegestaan zijn? Betekent het ‘majority rules’? Wordt er rekening gehouden met minderheidsstandpunten?
    Welke maatstaf je ook kiest, hij geldt ook voor niet-moslims. Ook in de discussies in ons eigen land hoor ik vaak: ja maar, ‘het volk’ wil dit.

    Wat ook relevant is, is dat aardig wat islamitische landen geen democratische traditie hebben. Ottomaanse heerschappij werd gevolgd door koloniale overheersing, soms volgde daarop een korte tijd van enige democratie, maar in sommige landen kwam daar al snel een dictatuur voor in de plaats met allerlei vormen van onderdrukking. Het lijkt me een illusie om te verwachten dat landen met een moslimmeerderheid van de ene op de andere dag transformeren tot een bloeiende democratie zodra ze eenmaal aan de dictatuur ontworsteld hebben.
    In het westen deden we daar zelf tientallen jaren over. Gelijke rechten waren bij ons lang geen vanzelfsprekendheid. Denk aan zaken als algemeen kiesrecht, kiesrecht voor vrouwen.

    Zie ook dit artikel dat ik eerder schreef: Arabische Lente?

  3. joost tibosch sr zegt:

    Aanvullend vanuit mijn monotheistische christelijke visie. Christenen geloven in de God van Jezus, die zelf in zijn galilees aramees God het liefst, op toen onvermijdelijke patriarchale wijze, Abba=Pa noemde, dus met liefde voor alle mensen. Met de ons al langer bekende democratie en met ons recent bekende mensenrecht kunnen we, ook met het besef hoe waardevol dat geloof voor onszelf is, anderen niet dwingen om datzelfde te geloven. Zijn monotheistische moslims ook in staat om anderen die ruimte te geven. Dat is toch wat monotheisme én mensenrecht van ons eisen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s