Duurzame visserij

In onze rubriek Op weg naar duurzaamheid verkennen we oplossingen voor milieuvraagstukken naar aanleiding van de documentaireserie Earthrise van Al Jazeera. Deze week: duurzame paling, een Australische boer die zijn grond teruggeeft aan de natuur en een zeereservaat voor de kust van Schotland.

Een paling begint zijn leven in de Noordamerikaanse Sargasso Zee en komt vervolgens op de Golfstroom terecht in Europese wateren, waar hij het grootste deel van zijn leven doorbrengt. Na een periode van soms wel twintig jaar zwemt hij terug naar de Sargasso Zee, een afstand van zo’n 6500 kilometer, om zich voort te planten. In de Britse wateren is in de afgelopen dertig jaar de palingpopulatie geslonken met 95 procent en in de rest van Europa is het niet veel beter. De oorzaken zijn zoals wel vaker: overbevissing, verlies van leefgebied en de obstakels die wij aanleggen in de rivieren.

Steeds meer dringt het besef door dat natuurbeschermers en vissers zullen moeten samenwerken willen we de paling laten overleven.

Onder de vlag van de Sustainable Eel Group neemt men met steun van onder meer de EU verschillende initiatieven, zoals het aanleggen van palingtrappen en kweekprogramma’s. Twee jaar geleden introduceerde de groep de Richtlijn voor Duurzame Paling.

Natuurbescherming door boeren

Het Murray-Darling Bassin in het zuidoosten van Australië herbergt het grootste rivierenstelsel van het land. Dit omvangrijke gebied, ongeveer een zevende deel van het Australische continent, voorziet ruim drie miljoen Australiërs van drinkwater. Het waterrijke gebied is bovendien de habitat voor een groot aantal dieren en planten, waarvan vele op de lijst van bedreigde soorten staan.

Overbegrazing, omleiding van water voor irrigatie en langdurige droogte hebben er echter toe geleid dat veel landbouwgrond inmiddels dor geworden is. Boer Peter Morton besloot daar wat aan te doen en gaf een vijfde van zijn grond terug aan het moeras. Samen met zijn buren zette hij land weer onder water zodat de natuur zich kan herstellen.

Een toekomst zonder vis?

Als de huidige trend doorzet, zal er binnen nu en veertig jaar geen vis meer zijn in de zee. Dat zou een ramp zijn, niet alleen voor de vissen. Volgens Al Jazeera is vis de belangrijkste voedselbron voor meer dan een miljard mensen en zijn tweehonderd miljoen mensen financieel afhankelijk van de visserij. Belangrijke oorzaken voor het verdwijnen van de vis zijn overbevissing en het gebruik van sleepnetten die hele leefgebieden vernietigen. Meer feiten over de stand van zaken in de visserij zijn te vinden op GreenFacts.

Na een langdurige campagne van het burgerinitiatief COAST (Community of Arran Seabed Trust) besloot Schotland in 2008 voor de kust van het eiland Arran haar eerste beschermde zeereservaat in te stellen. Het zeeleven keert er dankzij een generiek visverbod nu weer terug. COAST voert nu campagne voor het instellen van een beschermd gebied dat honderd keer zo groot is.

Dit is deel 4 van de derde serie artikelen die gebaseerd is op de documentairereeks Earthrise van Al Jazeera. Dit artikel verscheen ook op Sargasso

Eerdere afleveringen

Dit bericht werd geplaatst in Klimaat en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s