En als de dictator weg is, wat dan?

Het is het soort vragen dat je regelmatig tegenkomt in gesprekken over de Arabische landen die hopen op een mooie Arabische Lente. Net als: Gaan islam en democratie wel samen? Moeten we niet bang zijn voor sektarisme? Is de kans niet groot dat orthodoxen aan de macht komen? Leidt het niet tot een verslechtering van de positie van christenen?

Haitham Al-Maleh spreekt de demonstranten toe - Den Haag, 5 augustus 2011 (foto: Wim Lankamp)

Dit soort vragen gaat er impliciet van uit dat het voor inwoners van Arabische landen beter is om onder een dictatuur te blijven leven, dat zij niet willen leven in vrijheid en democratie, en dat dat ook onmogelijk is. Vragen ook die impliciet de beweegredenen van de demonstranten ter discussie stellen, even als hun kracht om hun eigen toekomst vorm te geven. De vraag is of dat terecht is. Want wat is het alternatief? Moeten we dan, zoals Martin Janssen in de Volkskrant suggereerde, bang zijn dat jihadisten zich meester maken van de Syrische revolutie? Moeten we, zoals Paul Brill ter discussie stelde, het regime van Assad blijven steunen uit angst voor ‘the devil you don’t know’?

De meesten van ons hebben geen ervaring met het leven onder een dictatuur en daardoor realiseren we ons onvoldoende wat de modus operandi van een dictator is. Een dictator regeert met geweld namens een minderheid over de meerderheid, die hij onderdrukt. Dat kan hij alleen maar zolang de bevolking niet in opstand komt, of zolang hij opstanden de kop in kan drukken. Hij kan het ook alleen maar zolang de internationale gemeenschap niet ingrijpt, of zelfs zaken met hem doet.

Wat een dictator dus doet, is suggereren dat het beste is als hij aanblijft, dat het dus beter is om de roep van zijn volk om vrijheid en democratie te negeren of zelfs tegen te spreken, want zijn vertrek zal leiden tot ‘the devil you don’t know’. Hij doet dat in zijn toespraken, in de persberichten die zijn persbureau uitgeeft, in de toelichting die we krijgen van de beelden die ons worden voorgeschoteld.

Dat kwaad wat we niet kennen, is een veelkoppig monster. Welke kop we zien, hangt af van het publiek van de dictator. In de propaganda, die we tot nu toe in elk land waar de bevolking in opstand komt horen en zien, krijgen de koppen van het monster vorm: drugs en bandeloosheid, geweld door salafisten, geweld tegen christenen, invloed van Al-Qaïda, wereldwijde suprematie van de VS, verslechtering van de betrekkingen met Israël. De dictator speelt daarmee in op de angstbeelden van zijn toehoorders en wakkert die verder aan. Sommigen doen dat zo goed, dat ze meerdere angstbeelden in één toespraak verwerken om meerdere publieken ineen te bedienen. Het lijkt wel alsof ze allemaal hetzelfde handboek ‘Omgaan met de media in tijden van opstand’ op de plank hebben staan. Sieberen Hoekstra verwoordde dat uit uitstekend in zijn opiniestuk in de Volkskrant:

Het Syrische regime gebruikt het sektarisme om het eigen bestaan te legitimeren. De officiële boodschap is dat het regime voor stabiliteit zorgt door eenheid uit te stralen en sektarische spanningen te onderdrukken. Als het autoritaire regime valt, zou chaos ontstaan en de soenni-meerderheid (onder hen de jihadisten) zouden de minderheden verjagen of onderdrukken. Met andere woorden: Syriërs zouden een democratie niet aankunnen. Het regime is bereid hervormingen door te voeren zolang die verenigbaar zijn met het eigen voortbestaan.

Die laatste zin brengt me op een tweede punt. Op enig moment laat elke dictator tot nu toe zien dat hij bereid is tot hervormingen, tot concessies. Mubarak deed dat in Egypte, Saleh in Jemen, zelfs Khadaffi deed voorstellen. Assad beloofde deze week vrije verkiezingen voor het einde van het jaar, zegde toe politieke partijen toe te staan. Maar tegelijkertijd zei hij dat partijen niet een etnische, religieuze, denominatieve, regionale of professionele grondslag mochten hebben. En evenmin mochten ze gerelateerd zijn aan niet-Syrische politieke groeperingen. De vraag is wat je dan nog overhoudt en hoe vrij die verkiezingen straks zullen zijn. Zoals de vraag ook is hoe groot we de kans achten dat bij werkelijk democratische verkiezingen het minderheidsregime van Assad aan de macht blijft. Niet zo groot, lijkt me. De Syrische oppositie spreekt dan ook over cosmetische toezeggingen. En ik denk dat dat klopt, werkelijke toezeggingen betekenen het einde van het regime.

Wat me verder opvalt, is hoe weinig in de Nederlandse pers burgers uit de betreffende landen aan het woord komen, of opiniemakers en journalisten uit de regio. Wat we weten, komt tot ons uit de westerse pers, schreef iemand me dit weekeinde. Dat klopt, alleen zie ik daarvoor als oorzaak dat we zelf niet ook elders ons oor te luisteren leggen. Bijvoorbeeld bij de Syrische oppositieleider Haitham Al-Maleh, die vrijdag in Den Haag was voor overleg met de aanklager van het Internationaal Strafhof over een onderzoek naar misdrijven tegen de menselijkheid door Assad en zijn regime.

Al-Maleh, die lid is van de seculiere oppositie in Syrië en met regelmaat contact heeft met de oppositie in de Syrische straat en in het buitenland, kijkt heel anders naar de Syrische werkelijkheid dan velen van ons. Vrijdag zei hij in een interview met de NRC dat er ook in de hogere rangen van het leger sprake is van desertie, dat het leger door de teruglopende economie straks geen geld meer heeft om de manschappen te betalen die nu de tanks bedienen. Ook onder de Alawieten, de groep waar Assad toe behoort, zijn er velen die hem niet steunen. Syrië heeft christenen gehad die premier en zelfs president waren, niemand had daar bezwaar tegen. Verder stelt hij dat er geen enkele historische grond is om te veronderstellen dat soennitische fundamentalisten aan de macht zouden kunnen komen.

Zoals hij ook de angst voor sektarisme naar de prullenbak verwijst, omdat het volk eenheid wil. Tijdens de demonstratie vrijdag riepen mensen leuzen als ‘Wahid, wahid, één, één volk’. Al-Maleh zegt ook dat de samenstelling van de Syrische bevolking heel anders is dan in Irak, en het politieke landschap anders dan in Egypte, zodat je de ontwikkelingen in Irak en Egypte niet zomaar op Syrië kunt projecteren.

Ik kom terug bij de vraag hoe de toekomst van Syrië er uit moet zien. Het is niet aan ons om die vraag te beantwoorden. Die vraag is aan de Syriërs, die hem in autonomie en vrijheid zullen beantwoorden wanneer zij daar aan toe zijn. Misschien is het nu nog te vroeg om nu pasklare antwoorden te krijgen. Verandering vraagt om eenheid en vastberadenheid, niet om het uitdiepen van verschillen.

Wij hoeven slechts twee vragen te beantwoorden. De eerste vraag is wie wij steunen: steunen wij de Syrische bevolking in haar streven naar vrijheid en democratie, of steunen wij de Syrische dictator in zijn streven om aan de macht te blijven? De tweede vraag is wat we doen als we zien dat de machthebbers systematisch geweld tegen hun eigen bevolking gebruiken. Geven we onze responsibility to protect vorm of kijken we weg?

Dit bericht werd geplaatst in Oorlog & geweld, Politiek en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

32 reacties op En als de dictator weg is, wat dan?

  1. Aad Verbaast zegt:

    De vragen (2) stellen is ze beantwoorden in deze.

  2. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Islam en demokatie gaan niet samen
    Islam en normaliteit gaan niet samen
    Islam en vrede gaan niet samen
    Islam en ontwikkeling gaan niet samen
    Islam en recht gaan niet samen
    Islam en vrijheid gaan niet samen
    Islam en economische ontwikkeling gaan niet samen

    Natuurlijk: dictator weg, sektarisme breidt zich uit
    Natuurlijk, de christenen en andere niet moslims slechtere positie
    Natuurlijk zijn ze lang niet toe aan democratie; zit nog een 1500 jaar tussen.

    De arabische landen hebben geen toekomst zolang ze islam zijn.
    Zo simpel is dat.
    Omdat ze kiezen om islamitisch te zijn, verdienen ze ook geen toekomst.

  3. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Zo achtergebleven als de islam is, de ontwikkeling is puur negatief.
    Kijk naar jaarfoto’s van de universiteit In Cairo, vrouwen afdelingen.
    Tot 1980 zie je niet EEN niquaab. in 2004 ruim 80%
    Dat op bevel van de broederschap.
    Nergens in de koran staan kleding voorschriften, behalve dat vrouwen hun tieten moeten bedekken.
    Voor rest nergens.
    Althans, vlgs de jongste broer van degene die de broederschap is begonnen.De man is 90, heeft een hele serie boeken geshreven over de islam.
    En hij waarschuwt tegen de invloed van de broederschap.
    Hij zegt ook: wees maar blij, dat de mensen 1000 jaar terug niet meer op handen en voeten liepen; nders hadden ze dat nu nog gedaan.In 1000 jaar is er niets ontwikkeld in de islam.

  4. @ P.H.M.
    Zolang we wapens blijven leveren aan dictatoriale regimes en zaken met hen doen, blijven de dictators aan de macht. En zo houden we onze eigen vooroordelen in stand.

    Moslims zelf lijken die tegenstelling tussen islam en democratie niet zo te zien. De grootmoefti van Al-Azhar (de hoogste Egyptische soennitische autoriteit) bracht onlangs nog een manifest uit dat tot stand was gekomen na discussie met Egyptische intellectuelen. Dat manifest pleit voor een democratische en constitutionele staat, universele mensenrechten en dus gelijke rechten voor alle burgers, met vrije verkiezingen, burgers als de enige legitieme bron van wetgeving en burgerschap als het enige criterium voor het toekennen van rechten en plichten.

  5. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Wapens en handel bepalen niet een regime, maar zijn een gevolg van de afwezigheid van ontwikkeling.
    Ook dit jaar zijn de imams weer uitgezworven als een een troep wilde honden m de moslims in europa te bezoeken.
    Hun boodschap aan de moslims: kijk je mag hier wettig maar een enkele vrouw trouwen.Trouw er dus een voor de wet, en een paar anderen trouw je in de moskee. Over 20 jaar is het zover, dan nemen wij europa over met de duivelse uitvinding “demokratie.Dan hebben wij de meerderheid.Gewoon getalsmatig, zonder slag of stoot.

    In england konden ze even niet wachten en verklaarden ze gebieden als sharia gebied; en nog steeds wil je de ware intentie van moslims ontkennen?

    Voila.
    Moslims beschouwen demokratie als van de duivel.
    Voor de rest is er economisch niks van enige betekenis in de islamitische landen behalve olie en gas.De broederschap heeft haar macht gevestigd in 70 landen waaronder nederland.
    Zij zijn degenen die achter die idiote kleding zitten.
    Maar ook dat kan alleen als de volgelingen idioot zijn.

    Die ontwikkeling zet zich door.
    Wat veranderen zal is de apatische houding van de niet moslims.
    Het zal geweldadig worden; dat is onontkoombaar
    Reden: eurabie.

  6. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Net als bij de nazi’s zijn bij de moslims niet de paar fanatici van belang, maar de willoze volgelingen.
    En dat is 95%

  7. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Politieke democratie is iets wat zich ontwikkeld heeft de laatste 200 jaar in west europa.

    de jongste broer van degene die de broederschap oprichtte in egypte in 1928, zegt: we mogen blij zijn dat we al op 2 benen liepen en niet op handen en voeten; want de islam heeft NIETS ontwikkeld de laatste 1000 jaar; een volledige stilstand.
    Daarnaast stelt hij-terecht-dat de broederschap gevaarlijk is; zij hebben deislam in hun macht in 70 jaar.
    Van hun komt die idiote kleding, niquaab en burka.
    Van hun komt de opdracht zoveel mogelijk kinderen te maken.
    ————–
    Arabische landen kunnen nog overleven dankzij olie.Op het moment dat dat is afgedaan, kunnen ze de koran naleven; elkaar afmaken.
    Enige economie is er niet

  8. zwartkijker zegt:

    Gemakshalve copieer ik hier maar even wat ik elders al schreef.

    Het merkwaardige voor mij is dat de discussieerders er van uitgaan dat er iets mis is met de Islam.
    Als atheist agnost heb ik niets op met welke godsdienst ook, maar als er met één religie weinig mis is is dat volgens mij de Islam.
    Het boek van de Israelische historicus Sholomo Sand, ‘The invention of the jewish people, het veroorzaakte recent een sensatie, lijkt dat weer eens te bevestigen.
    Islam is, in elk geval was, veel toleranter voor joden dan het christendom.
    Sand bevestigt, met vele bronnen, wat ik al eerder had gelezen, dat de joden op het Iberisch schiereiland de Arabische veroveraars hielpen, de eerste Islamitische invasiepoging waar Gekke Geert het regelmatig over heeft, in de 8e eeuw CE, omdat zij door Moslims beter werden behandeld dan door hun katholieke Visigotische koningen.
    Sand vermeldt diverse brieven van Mohammed waarin hij Islamitische troepen beveelt joden te behandelen als ‘mensen van het boek’, de Koran, waarin uitdrukkelijk staat dat christenen en joden in de Islamitsiche hemel komen als zij zich goed gedragen.
    Het conflict Islam joden, en het conflict Islam westen wordt volgens mij uitsluitend veroorzaakt door Israelisch wangedrag, en westers imperialisme.
    Ik kan niet nalaten toe te voegen dat ook volgens Sand, de joodse schrijver Arthur Koestler probeerde dat al aan te tonen in z’n boek The thirteenth tribe, de O Europese joden geen enkele genetische verwantschap hebben met Midden Oosten joden, de O Europese joden stammen af van de Khazars, een Aziatisch volk, staat, wat ergens in de 10e eeuw CE z’n heidendom inruilde voor het jodendom.
    Een Jemenitisch koninkrijk ging hen voor.
    De mooiste zin in het boek van Sand is misschien die waar hij zegt dat 2000 jaar afwezigheid (uit Palestina) toch minder rechten op dat gebied geeft dan 1200 jaar aanwezigheid.
    Overigens toont Sand ook aan wat eigenlijk ook al bekend was, dat de huidige Palestijnen in belangrijke mate afstammen van de joden die een 2000 jaar geleden in Palestina woonden.

  9. zwartkijker zegt:

    Het waanidee dat de Islam of Islamitische landen zijn achtergebleven zie ik hier ook al weer.
    Dat idee komt van de joodse anti Islam propagandist Bernard Lewis, z’n boek What went wrong.
    Wel, niet veel. behalve dat het zeilen om Afrika de handel door het Midden Oosten sterk deed teruglopen, dat het Z Amerikaanse zilver, gestolen door de Spanjaarden de Ottomaanse munt ontwrichtte, en dat er nergens in Islamitische gebieden steenkool naast ijzerts ligt, zodat gieten van kanonnen lastig was.
    Voor wie wil weten hoe tolerant en welvarend Islamitisch Spanje was Richard Fletcher, ‘Moorish Spain’, Berkeley 1992.
    Begin tachtiger jaren stonden de resten van de Islamitische irrigatiesystemen nog bij Cordoba.

  10. @PHM
    Gelieve hier je anti-Islam retoriek verder achterwege te laten.

    = In england konden ze even niet wachten en verklaarden ze gebieden als sharia gebied; en nog steeds wil je de ware intentie van moslims ontkennen? =

    “Een dozijn aanplakbiljetten. Dat blijkt er waar te zijn van de ‘Shariah-controlled Zone’ in Londen waar vorige week enige ophef over ontstond in kranten en op internet.”
    Je zou er goed aan doen het hele artikel even te lezen

    = Moslims beschouwen demokratie als van de duivel. =
    Natuurlijk. En Daarom gaan ze de laatste maanden in Arabische landen massaal de straat op om vrijheid en democratie te eisen, zijn ze bereid hun leven daarvoor in de waagschaal te stellen. Zie ook mijn reactie hierboven over het manifest van Al-Azhar.

  11. @ Zwartkijker
    Ik attendeer je ook graag op een blog dat ik eerder schreef over hoe de profeet Mohammed met christenen omging: Het Handvest van Sint Katharine

  12. @Zwartkijker
    Over die beeldvorming publiceerde Al Jazeera kort na de aanslagen in Noorwegen een interessant artikel, dat laat zien dat zowel links als rechts die beeldvorming in stand houden. In deel 2 gaat hij in op de manier waarop moslims zelf de dichotomie Islam – het Westen versterken.
    Norway: Muslims and metaphors deel 1
    Norway: Muslims and metaphors deel 2

  13. Ik heb hier geen behoefte aan anti-Islam retoriek, en evenmin aan anti-Joodse of anti-Israël retoriek. Gelieve die dus in verdere reacties achterwege te laten.

  14. @Johanna
    Eens met je reacties.
    http://georgeknightlang.wordpress.com/2011/08/07/johanna-en-george-over-religie-en-islam-12/#comment-3192

    Het etnisch-religieuze aspect is in Syrië naar mijn idee belangrijker dan je hierboven stelt. Dat sektarisme is meer dan een alibi en wel degelijk realiteit voor velen. Een gesprek met een in Nederland wonende Syrische vrouw maakte me dat onlangs duidelijk. Zij verwoordt als vrijgevochten vrouw uit een gegoede familie precies het standpunt dat het regime van Assad naar buiten brengt. Namelijk dat de opkomst van de Moslimbroeders de machtsverhoudingen, belangen en gewoonten van het huidige Syrië fundamenteel zal wijzigen. Deels ten goede, deels ten kwade. Daarom is het een gemengd en genuanceerd verhaal. Maar geen alibi.

  15. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    een aspect vergeten jullie.
    a) het land is achtelijk
    b er is geen economie van betekenis
    c er zijn geen scholen van betekenis
    d de broederschap zal datgene wat er positief is vernietigen, want dat is een bedreiging voor hun
    Kortom: er zal een andere dictator komen; eentje misschien die de slam wat beloftes doet of geld geeft.
    En de toestand zal maximaal hetzelfde zijn of achteruit gaan.

    Omdat het sektarische in alle arabische landen toeneemt, zal het ook daar greien en het land in een oncontroleerbare burgeroorlog storten.
    Maar dat is wat de islam wil

  16. George,
    Dank voor de link.

    Wat ik schreef, baseer ik eveneens op mijn gesprekken met Syriërs. Ik haalde Al-Maleh aan, die zelf moslim is, maar wel een seculiere staat voorstaat.

    Ogenschijnlijk koppel je één op één wijziging van machtsverhoudingen, belangen en gewoonten onder invloed van de MB aan sektarisme, en wellicht aan sektarisch geweld. Dat is wel erg kort door de bocht. Wat mij betreft is er in een democratische rechtsstaat ook ruimte voor orthodoxie. Wat belangrijk is dat alle deelnemers aan het democratisch proces de rechten van elke burger respecteren. Voor mij is dat de enige toetssteen, dus ook voor de MB.
    De vraag hoe de toekomst van Syrïë er uit moet zien, is eerst en vooral een vraag voor de Syriërs zelf. Het is niet aan ons die toekomst te bepalen.

  17. @ P.H.M.
    De Syriërs die ik spreek en die ik hoor in de media zijn het hartgrondig erover eens dat ze nooit weer in een situatie willen komen waarin een bevolkingsgroep een andere onderdrukt, dat ze geen tweede Irak of Libanon willen worden. Dat zonder meer ook gelden voor de vrouw die George sprak.
    Je kunt dat natuurlijk allemaal naast je neerleggen en vasthouden aan je eigen gelijk. Maar wat je daarmee doet is jouw status quo aanvoeren als argument om mensen die verandering willen niet te steunen. Op mij komt dat over als een merkwaardige contradictie.

  18. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    De syriers van enige ontwikkeling hebben het land erlten.
    De massa is analfabeet; en denkt in stamverband, meeste zijn analfabeet of nauwelijks alfabeet.
    Verre van democratie of van een ontwikkeling die de afwezigheid van een dictator garandeerdt, of de aanwezigheid van enig democratisch systeem’
    het land –de bevolking dus-zal zich eerst moeten ontwikkelen, voordat er vooruitgang kan komen.
    Eerst lopen dan rennen
    En het land is islamitisch; dat zet een rem op ontwikkeling; zoals de jongste broer van degene die de broederschap oprichtte zei: de islam heeft zich in 1000 jaar niet ontwikkeld.
    Zal wel negatief klinken, maar ik verwacht niet meer dan in irak of iran.
    Omstandigheden zijn gelijk.

  19. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Maar mijn mening en/of mijn wensen zijn van generlei belang.
    Maar degenen die je spreekt, zijn degen die aldaar nodig waren, maar vertrokken.
    Zuerst komt das Fressen, dann die Moral

  20. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Zal het uitspellen.In geen van de landen was de opstand meer dan voedselrellen.
    De gestegen voedselprijzen waren de oorzaak.Ook in NL waren we er verantwoordelijk voor met de Linksche idioterie van bio ethanol, die de graan prijzen en de prijzen van spijsolie verhoogde met een factor 4.

    Maar kijk, ook in alle arabische landen reageerde de zittende macht verkeerd; het was goedkoper geweest devoedselprijzen te subsidieren; goedkoper dan geweld en meer effectief.
    Maar arabieren zijn niet zo snugger.

    Goed.Om een verbetering te brengen in politieke zin moet er eerst een politieke structuur zijn, een politieke partij met minimaal 20% aanhangers; die allen alfabeet zijn en GEEN moslim.
    Want democratie in de ogen van het broederschap is duivels.

    Probeer dat nou maar eerst eens te vinden.
    Dat is er niet en komt er niet
    Terugval of stamhoofden waarschijnelijk wel.
    Van de alternatieven eigelijk de enige.

  21. @PHM
    Vooronderstellingen PHM, die niet overeenstemmen met de werkelijkheid.
    Adult literacy rate (>15 years): 84,2%.
    Youth literacy rate (15-24 years): 94,4%
    School life expectancy (aantal jaren onderwijs): 11,3
    Bron: Unesco

    Je redeneert in een cirkel. Onder een dictatuur is het ontwikkelen van democratie niet bepaald een eenvoudige opgave. Jij draagt dat vervolgens de Syrïërs na die democratie willen. Het is alsof je hen met hun jarenlange leven onder een dictatuur in het gezicht slaat. Die dictatuur is bovendien niet islamitisch, maar juist seculier. Syrië heeft, net als Irak in het verleden, een Ba’ath regime.

  22. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Is beter dan ik dacht.
    Maar allez; waarom niet ontwikkeld, geen economie van betekenis, geen voldoende voedselproductie?
    Geen basis plitiek systeem waarin een democratie kan ontwikkelen.
    Het seculiere neem ik niet al te zwaar; net zo min als in Irak; waar ook aanslagen zijn van sjiiten op soennieten en omgekeerd

  23. @P.H.M.
    = Maar degenen die je spreekt, zijn degen die aldaar nodig waren, maar vertrokken. =

    Haitham Al-Maleh, advocaat en jarenlang opkomend voor mensenrechten, inmiddels 81 jaar oud, heeft zijn hele leven in Syrië gewoond. Pas twee weken geleden vertrok hij, om aandacht te vragen voor wat er in Syrië gebeurt. En hij is vastbesloten zo snel mogelijk weer terug te keren, want hij laat zich niet wegjagen uit zijn land.
    Geluiden van anderen kun je lezen op Twitter, op Facebook, op YouTube, op AlJazeera, om nog maar eens een paar andere bronnen te noemen.

    = Maar kijk, ook in alle arabische landen reageerde de zittende macht verkeerd; het was goedkoper geweest devoedselprijzen te subsidieren; goedkoper dan geweld en meer effectief. =

    Dat was dan ook precies wat elke dictator tot nu toe in eerste instantie deed. Waarop het volk zei: we willen geen brood, we willen vrijheid.

    = Goed.Om een verbetering te brengen in politieke zin moet er eerst een politieke structuur zijn, een politieke partij met minimaal 20% aanhangers; die allen alfabeet zijn en GEEN moslim. =

    LOL. Om politieke partijen op te kunnen richten, moet de dictator dat eerst toestaan. De meeste partijen in Syrië worden door Assad niet erkend of als illegaal beschouwd.
    Jij verwijt moslims dat ze niet democratisch zouden zijn, om ze vervolgens zelf uit te sluiten van het politieke debat. Hoe stel je je dat trouwens voor, politieke partij met 20% aanhangers en geen moslim zijn, in een land waar 90 procent van de bevolking moslim is?

  24. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Voedsel werd wel gsubsidieerd; maar voor een klein deel.Nee, ik bedoel de prijzen van basismatereaal terug brengen tot het nivo van 10 jaar terug.
    En dat deden ze niet.
    Daarnaast hadden ze natuurlijk ook land in cultuur kunnen brengen; kwestie van water=kwestie van techniek=te koop.
    deden ze ook niet
    ———-
    Ik heb an sich niks tegen dictators; dat is ook de enige regeringsvorm die in moslim landen mogelijk is.
    En als hij de mentaliteit van een ondernemer heeft, kan dat goed zijn voor hem en voor de bevolking
    ————–
    Hoe stel je dat voor in een land……
    Kijk dat is nou net het probleem.
    De islam ziet demokratie als des duivels en daarna gaan ze kinderlijk zitten te zijken dat ze zo zielig omdat ze geen demokratie hebben.

    Net wat die broer van de oprichter van de broederschap zei: de islam heeft zich de laatste 1000 jaar totaal niet ontwikkeld.

    En dat zullen ze ook nooit doen; daarom is het de islam.

    Toen deze dictatr aan de macht kwam werden er 30.000 afgeschoten; wat is dat nou in de ogen van Allah?

  25. P.H.M van de Kletersteeg zegt:

    Een moslim land heeft geen toekomst; noch politiek, noch economisch, noch sociaal.
    Dat is de realiteit
    De enige factor die dat doorbrekt is de aanwezigheid van olie.
    Voor de rest; de islam sluit iedere ontwikkeling en normaliteit uit

    Maar daar over klagen is dom; ze kiezen zelf voor de islam.

  26. @Johanna
    Koppel ik één op één wijziging van machtsverhoudingen, belangen en gewoonten onder invloed van de MB aan sektarisme, en wellicht aan sektarisch geweld? Ik zei naar mijn idee alleen dat sektarisme een realiteit is en geen oneigenlijk argument dat eroverheen gelegd wordt. Zoals ik dacht dat je deed. De rest weet ik niet. De afloop al helemaal niet.

    Je hebt gelijk dat er in een rechtsstaat ruimte moet zijn voor orthodoxie. Ook als je daar zelf niets mee hebt. Zoals bij ons ogenschijnlijk het geval is. Pas in de ruimte voor opponenten krijgt onze democratische gezindheid waarde. Dat gaat ook over ruimte voor seculieren zoals liberalen en socialisten. Of niet-moslims zoals christenen die zich zorgen maken dat bij een regimewijziging hun positie verslechtert. We zagen wat er in Irak gebeurde toen de Baath-partij werd verboden.

    Er bestaat geen garantie vooraf die de mensenrechten van alle partijen garandeert. Nu niet en straks niet. Welke accenten en randvoorwaarden moeten we in het oog houden als er een regimewijziging in het verschiet ligt? Ofwel, waar stopt de democratische gezindheid en begint naïviteit? Dat zal in elk land anders liggen. Een gevestigde democratie is wat anders dan een democratie in opbouw. Of een dictatuur als Syrië.

    Ik ben het met je eens dat de Syriërs over de toekomst van hun eigen land zouden moeten kunnen beschikken. Maar da’s jammergenoeg een theoretisch idee. Want zo gaat het niet en zal het ook nu weer niet gaan. Daarvoor zijn de belangen te groot. Of dat nou de Moslimbroeders, Iran of Hezbollah zijn of de VS, China en Rusland. Nog los van de binnenlands Syrische belangen die uiteenlopend en divers zijn.

    We kunnen hooguit hopen op een vreedzame en geweldloze transitie naar …. ja, naar wat eigenlijk? Ik vermoed dat de meeste Syriërs zijn verlamd van angst voor de toekomst. Sommigen reageren door verstening anderen door hyperactivisme. Los dus van politieke activisten en aanhangers van het zittende bewind die bloed aan hun handen hebben en zich gecompromitteerd hebben. Zien we hier geen strijd op leven en dood waarbij geen compromis mogelijk is en de gematigde krachten weinig speelruimte hebben? Hoe kan dat eindigen?

  27. Kwestie van water, tsja.

    Most of the Middle East and North Africa (MENA) cannot meet current water demand. Many countries face full-blown crises, and the situation is likely to get even worse. Estimates show that per capita water availability will be cut in half by 2050, with serious consequences for aquifers and natural hydrological systems. Demand for water supplies and irrigation services will change as economies grow and populations increase, with an attendant need to address industrial and urban pollution. Some 60 percent of the region’s water flows across international borders, further complicating the resource management challenge. Rainfall patterns are predicted to shift as a result of climate change.

    The social, economic, and budgetary consequences of these challenges are enormous.
    The supply of drinking water could become more erratic, necessitating greater reliance on expensive desalination technologies, and increasing drought would require emergency supplies brought by tanker or barge. Service outages would put stress on expensive network and distribution infrastructure.
    Unreliable sources of irrigation water would depress farmer incomes, economic and physical dislocation would increase with the depletion of aquifers and unreliability of supplies, and local conflicts could intensify. All of this would have short- and long-term effects on economic growth and poverty, exacerbate social tensions within and between communities, and put increasing pressure on public budgets.

    Bron: Wereldbank

  28. @PHM
    Ik ga mijn verzoek van eerder vandaag nog één laatste keer herhalen:
    Gelieve hier je anti-Islam retoriek achterwege te laten.

    Een discussie met jou lijkt weinig zin te hebben. Je draagt argumenten aan, en worden die weerlegd, dan begin je gewoon weer over iets anders. Op deze manier heb ik geen zin om daar verder nog tijd in te stoppen.

  29. @George
    = Koppel ik één op één wijziging van machtsverhoudingen, belangen en gewoonten onder invloed van de MB aan sektarisme, en wellicht aan sektarisch geweld? =

    Dat was wel de indruk die je vorige reactie achterliet.

    = Of niet-moslims zoals christenen die zich zorgen maken dat bij een regimewijziging hun positie verslechtert. We zagen wat er in Irak gebeurde toen de Baath-partij werd verboden. =

    En niet te vergeten: het hele bestaande apparaat ontmanteld werd. We zien ook wat er nu in Egypte gebeurt, zoals Al-Azhar die zich uitspreekt voor een constitutionele democratische staat en universele mensenrechten.

    = Er bestaat geen garantie vooraf die de mensenrechten van alle partijen garandeert. Nu niet en straks niet. =

    Die garantie is er in Nederland evenmin. Er zit een partij met 24 zetels in het parlement die de grondrechten van medeburgers wil inpikken. Velen zeggen dat die partij deel uitmaakt van onze parlementaire democratie.

    = Welke accenten en randvoorwaarden moeten we in het oog houden als er een regimewijziging in het verschiet ligt? =

    Dat is lijkt me een belangrijke vraag voor de Syriers.

    = Ik ben het met je eens dat de Syriërs over de toekomst van hun eigen land zouden moeten kunnen beschikken. Maar da’s jammergenoeg een theoretisch idee. Want zo gaat het niet en zal het ook nu weer niet gaan. Daarvoor zijn de belangen te groot. Of dat nou de Moslimbroeders, Iran of Hezbollah zijn of de VS, China en Rusland. Nog los van de binnenlands Syrische belangen die uiteenlopend en divers zijn. =

    Voor mij is dat geen theoretisch idee. Voor mij is dat het uitgangspunt op basis waarvan ik denk en handel. Niets dwingt ons om te luisteren naar buitenstaanders die hun eigen belangen hebben.

    = We kunnen hooguit hopen op een vreedzame en geweldloze transitie naar …. ja, naar wat eigenlijk? Ik vermoed dat de meeste Syriërs zijn verlamd van angst voor de toekomst. Sommigen reageren door verstening anderen door hyperactivisme. Los dus van politieke activisten en aanhangers van het zittende bewind die bloed aan hun handen hebben en zich gecompromitteerd hebben. Zien we hier geen strijd op leven en dood waarbij geen compromis mogelijk is en de gematigde krachten weinig speelruimte hebben? Hoe kan dat eindigen? =

    Gelet op wat zich op dit moment afspeelt in Syrie zou ik eerder zeggen dat de Syriers de angst voorbij zijn. Wanneer geweldloze opstanden met geweld worden neergeslagen, dan loop je het risico dat compromissen niet meer mogelijk zijn. Des te meer reden om Assad nog wat dringender te verzoeken te stoppen met zijn geweld.

  30. @PHM
    Ik heb je laatste twee reacties verwijderd na je twee keer gewaarschuwd te hebben.

  31. @Johanna
    Met je uitgangspunten ben ik het volkomen eens. Dus als het gaat om zelfbeschikking, autonomie en grondrechten van de Syriërs. Verschil is dat jij er een punt achter zet en ik een komma. Ik weet niet op voorhand wat het verstandigste is. Dat zal per land en situatie verschillen.

    Nogmaals, het gaat er niet om of zelfbeschikking van volkeren voor jou of mij een theoretisch idee is. Dat is het absoluut. Het gaat er echter om of het in de politieke realiteit en het contact tussen staten in praktijk gebracht wordt. Daar heb ik bij Syrië zo mijn twijfels over. Vervolgens kun je twee kanten op. Of bij je theoretische punt blijven of dat los laten en proberen er het beste van te maken. Beide standpunten kennen voor- en nadelen.

    Ik acht het niet zinvol om Syrië en een gevestigde democratie als Nederland als basis voor dezelfde uitgangspunten te nemen. In elk geval: nu niet. De huidige verschillen zijn groter dan de overeenkomsten. Wat niet wil zeggen dat Syrië en democratie op termijn niet te verenigen zijn. Het zou hardvochtig en discriminerend zijn om dat te veronderstellen. Het is nergens op gebaseerd. Maar voor nu is een lastige uitgangspositie een feit.

    De PVV zit in het parlement, onderschrijft de parlementaire democratie en heeft blijkbaar niets met de islam dat het als verwerpelijke ideologie ziet. Dat kan, want een politieke partij mag binnen de kaders van de wet politieke standpunten innemen. Zoals reformatorisch Nederland nog steeds katholieken of liberalen niet ziet zitten. Let maar eens op de botsingen tussen de Christen Unie en D66. Dat gaat over principes. Ofwel, liefde voor de ander kan niet opgelegd worden. Laat het daarom in het parlement maar vlammen. Maar alleen met woorden en zonder geweld.

    Da’s het fundamentele verschil met Syrië. Ik zie het als vervuiling van het debat om dat verschil te vertroebelen. Het uiten van dit soort gedachten over de positie van de PVV werkt zelfs averechts als het een toekomstverwachting projecteert op de PVV.

    Ik denk niet dat je in zijn algemeenheid kunt zeggen dat de opstanden in Syrië geweldloos zijn. Getuigenissen maken duidelijk dat er van beide kanten geweld gebruikt wordt, hoewel het regime erin excelleert en disproportioneel reageert. Maar de tegenpartij van het zittende bewind heeft ook belangen. Ik vermoed ook dat compromissen niet meer mogelijk zijn. Maar dat komt omdat in de regio politieke, maatschappelijke en economische posities direct in elkaars verlengde liggen. Voor alle partijen. Dat alles of niets maakt een democratische transitie hopeloos. Da’s nog een verschil met een democratie als Nederland.

  32. @George
    Het was niet mijn intentie, en zou ook weinig zinvol zijn, om Syrië met Nederland te vergelijken. Ik reageerde primair op je zinsnede dat er geen garantie vooraf bestaat die de mensenrechten van alle partijen garandeert. Je hebt gelijk als je stelt dat de verschillen groter zijn dan de overeenkomsten.

    In Syrië staat op dit moment het meest basale mensenrecht ter discussie: het recht op leven. Assad reageert op de opstanden met geweld op grote schaal, anders kun je het inzetten van duizenden tanks en het beschieten daarmee van de bevolking niet noemen. Dat geweld stoppen kan en moet de hoogste prioriteit zijn. En ik weet zeker dat we het daar zonder meer over eens zijn.

    Dan komen we op het recht op zelfbeschikking. Het geweld in Syrië is niet vandaag ontstaan, en ook niet in de afgelopen weken en maanden. Syrië leeft de facto al sinds 1960 onder een dictatuur, een eenpartij stelsel onder de Ba’ath partij van Assad, de enige partij die volgens de Grondwet is toegestaan. Het kent talloze veiligheidsdiensten en een verklikkerssysteem dat nog het meest aan de vroegere Stasi-praktijken doet denken. Tot een aantal weken geleden was al sinds 1963 de noodtoestand van kracht, waardoor veiligheidsdiensten konden opereren zonder enige justitiële en parlementaire controle, mensen willekeurig worden gearresteerd en gedetineerd.

    Op de dag dat Assad de noodtoestand ophief en demonstraties toestond, arresteerde hij binnen het uur de eerste de beste oppositieleider die toestemming voor een demonstratie vroeg.
    Op de dag dat hij een decreet uitvaardigde om politieke partijen toe te staan (zij het dat de voorwaarden veel partijen al bij voorbaat uitsluiten) en verkiezingen aankondigde voor het einde van dit jaar, werd een belangrijke oppositieleider gearresteerd en escaleerde hij zijn staatsgeweld naar een hoger niveau.

    Nu hoor je ook verhalen over geweld door de oppositie. Ik wil er op wijzen dat die verhalen hoofdzakelijk afkomstig zijn van het staatspersbureau. De New York Times vroeg in het geval van Deir al-Zoor na wat daarvan klopte, en kreeg van inwoners totaal andere verhalen te horen.
    Ik wil er ook op wijzen dat het niet met geweld begon. Het begon met een roep om vrijheid, om invloed, om politieke partijen en verkiezingen, om inperking van de invloed van de alomtegenwoordige veiligheidsdiensten (waar de helft van de Syrische inkomsten naar toe gaat), om het delen in de welvaart die nu is voorbehouden aan de economische kliek rond het regime. Die legitieme roep werd in de kiem gesmoord door erop te reageren met geweld. Waarbij met name de gebeurtenissen in Dera’a, waar het apparaat optrad tegen kinderen, een belangrijke katalysator was onder de bevolking.

    Ik deel je zorg dat het moment nadert dat compromissen niet meer mogelijk zijn. Zo dat moment niet al aangebroken is. Dat baart me grote zorgen omdat het een grote destabiliserende invloed zal hebben op de hele regio. Des te meer reden om er met veel meer nadruk bij Assad op aan te dringen dat hij daadwerkelijk stappen op de weg naar hervorming gaat zetten. Wellicht dat de kans op een democratische transitie dan nog niet hopeloos is. Gaat hij door op de ingeslagen weg, dan vrees ik het ergste. De bevolking is de angst voorbij en laat zich niet langer de mond snoeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s