11022011

Jan11 - Regenboog symbool van hoop op Meydan Tahrir (Foto: Twitpic/AboulEinein)De streepjescode van het nieuwe Egypte, zoals iemand vanavond twitterde, temidden van talloze typisch Arabische grapjes met als voorlopig hoogtepunt de website www.ismubarakstillpresident.com.

11 februari 2011, Farewell Friday, is een dag die ons nog lang zal heugen. Hier bij mij in huis zaten we vanaf het begin aan de buis gekluisterd, ook al omdat in het eerste weekend we een familiebijeenkomst hadden waarin we koortsachtig langs alle Arabische kanalen zapten op zoek naar het laatste nieuws over Egypte.

Het is niet de eerste historische gebeurtenis die plaatsvond op 11 februari: het is de dag waarop Maria voor het eerst in Lourdes verscheen, de dag waarop het Eichmannproces begon, het regime van de sjah van Iran viel, de dag ook waarop Nelson Mandela vrijgelaten werd. En daar wordt vandaag een nieuw wapenfeit aan toegevoegd: de dag waarop het Egyptische volk met vreedzame demonstraties Hosni Mubarak tot aftreden dwong. Mubarak, de dictator die 30 jaar en 18 dagen aan de macht kon blijven, zo leert de Wikipagina mij die direct blijkt te zijn bijgewerkt.

Meer nog dan de Val van de Muur was dit een revolutie die we op de voet konden volgen. We konden van minuut tot minuut de beelden zien die ons de vastberadenheid van de mensen op Meydan Tahrir toonden, in Alexandrië, in Suez en in talloze andere Egyptische plaatsen. Mensen die schreeuwden om vrijheid en democratie en bereid waren hun leven daarvoor in de waagschaal te stellen. We konden hun berichten volgen op Twitter en Facebook, niet in het minst door de volhardendheid van journalisten die er van het begin tot het einde bij waren en in sommige gevallen zelfs vastgezet werden.

Op de Nederlandse tv en in de kranten gonsde het van gevaar. Het gevaar dat we met zijn allen zouden lopen, want de Moslim Broederschap zou aan de macht komen en de vrede in het Midden-Oosten zou in het geding zijn. Het stond in schril contrast met de werkelijkheid van de mensen die de revolutie hebben gemaakt. Die de onderdrukking zat waren en voor het eerst sinds hun geboorte het gevoel hadden dat hun stem er toe deed. Laten we die stem alsjeblieft niet het zwijgen opleggen. Laten we vertrouwen in de kracht van mensen en in hun drang naar vrijheid. Laten we niet onze eigen angst ertoe laten leiden dat we hun die vrijheid af willen nemen.

De Egyptenaren verdienen onze steun in de moeilijke tijden die er nog aan zullen komen. Zij die het hoofd koel hielden na de machinaties van een verziekt regime, de elkaar tegensprekende berichten over aftreden of aanblijven, benoemingen die de meest gevreesden aan de macht brachten, zullen die steun ook straks nog hard nodig hebben. Mubarak is weg, maar dat betekent niet noodzakelijkerwijs het einde van het regime. De militairen hebben de macht, hadden die feitelijk al die tijd dat Mubarak aan de macht was al trouwens, zoals Frans Timmermans vanavond bij Pauw en Witteman terecht stelde. Mubarak is weg, maar het land is doordesemd van de macht van hen die hem omringden: binnen de overheid, het leger, de politie, de veiligheidsdiensten, het bedrijfsleven, het sociaal en maatschappelijk leven. Laten we de Egyptenaren steunen bij het vinden van hun weg naar de vrije toekomst waar hun hart en ziel naar verlangt. Dat betekent ook dat we afzien van laatdunkende uitlatingen over hun democratisch vermogen, van het opleggen van pakketten met eisen. Laten we vertrouwen op de woorden van dr. Maarten Luther King, die Barack Obama vanavond in zijn indringende toespraak memoreerde:

There is something in the soul that cries out for freedom

Obama refereerde aan ‘our common humanity’. Laten we die voor ogen blijven houden elke keer dat we ons afvragen hoe Egypte’s toekomst er uit gaat zien. We kunnen houvast vinden in het feit dat niemand er vrijwillig voor kiest om te leven in een dictatuur en in onvrijheid. Wij niet en de Egyptenaren evenmin. Laat hen dan nu in vrijheid hun toekomst vorm geven, want zij zullen er alles aan doen om die zeker te stellen in het volle bewustzijn dat je kansen als deze niet al te vaak krijgt.

De Egyptenaren staan vandaag op het vertrekpunt van hun reis. Morgen gaan ze op weg, om te beginnen met het schoonmaken van Meydan Tahrir getuige de oproepen daartoe op Twitter. Een reis waarin ze niet hun eigenheid – prachtig gesymboliseerd door de bij Pauw en Witteman op de tafel buikdansende Monique Samuel – hoeven te verlaten, maar die juist tot volle bloei kunnen laten komen.

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op 11022011

  1. Pingback: Tweets that mention 11022011 | Levantijnse berichten -- Topsy.com

  2. Je was niet de enige Ilona, die de datum bijzonder vond. Velen in Egypte vonden dat ook! En terecht.

  3. Ilona zegt:

    Dat maakt het wel goed voor mij.

  4. Ben zegt:

    Laten de hoopgevende beelden van de afgelopen 3 weken het begin zijn een menselijker bestaan voor de miljoenen Egyptenaren. Er is zeker nog een lange en zware weg te gaan. En er staat nog veel in de weg: de corruptie, de onderdrukking, de onvrijheden, de noodwetten, het leger, buitenlandse mogendheden die bij voorkeur met Mubaraks dealen. Ik wens dat volk veel wijsheid en doorzettingsvermogen toe.

  5. Inderdaad Ben, dit is pas het begin. De vraag is of het leger haar positie, die ze al sinds de jaren vijftig bekleedt, bereid zal zijn op te geven ten faveure van de democratie. Of ze de beloften die ze nu doet, en die feitelijk nog niet verder gaan dan wat Mubarak ook al zei, ook daadwerkelijk zal waarmaken. Er is nog een lange weg te gaan. Ik hoorde gisteren mensen zeggen dat ze op Tahrir blijven zo lang het nodig is, het is nu of nooit.

  6. P.H.M. van de Kletersteeg zegt:

    Ik heb het vreemde idee, dat de demonstraties gestuurd werden. Ik vertrouw de invloed van de broederschap voor geen meter.

    trouwens, degenen die geloven dat in 1990 de muur spontaan viel, begrijpen niks van de efficientie van de grensbewaking deztijds.
    De vopo’s hadden zonder bliken of blozen de eerste paar duizend afgeschoten; die bereidheid was deel van hun training.
    De val van de muur was 3 jaar ervoor opgedragen door moskou, dat gaf de stai’s de tijd nieuwe namen te creeren en nieuwe identiteit te construeren in de computers.
    Ook tijd om een slordige 20 millioen papieren dossiers zoek te laten raken en onroerend goed op naam van particulieren te zetten.

    Degenen die geloven dat dat spontaan was geloven ook in sinterklaas en de kerstman

    In hoeverre egypte spontaan was: is van geen belang
    Wie er opvolgt: ook niet
    De verkiezingen zullen sowieso gemanipuleerd worden.

    Van belang is, de houding van het leger en of zij verwesterlijking van de econoische structuur toelaten en steunen.

    Zobdar dat maakt het niets uit wie of wat de leider is.
    het land ia arabisch, moslim, slecht ontwikkeld, laag geschoold.
    Allemaal factoren die economische ontwikkeling in de weg staan.

    Een goedwillende dictator is meer wat ze nodig hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s