De buurman op nummer 38

De afgelopen dagen was ik voor even terug in mijn geboortestreek. Terwijl op mijn blog naar verluidt een orkaan opstak, laafde ik me aan de bron. Ik sprak ooms en tantes. Ik bezocht het graf van mijn ouders en plantte er samen met mijn partner fleurige en geurige planten, geheel in de geest van mijn moeder. We genoten van het Bourgondische leven in de grensstreek. Mijn oom vertelde over zijn buurman op nummer 38.

Het weekend startte met een bezoek aan de enige nog twee levende familieleden van mijn moeders generatie. Bezoeken die lieten zien hoe kwetsbaar het leven is en hoe vergankelijk. Maar ook wat leven werkelijk is.

De oudste van de twee is inmiddels 88, erg doof en zeer moeilijk ter been, maar nog zeer bij de tijd. Op het bericht dat mijn partner zou meekomen reageerde hij verheugd met een onnederlands ‘Welkom’. Tijdens het bezoek vroeg hij hem één keer naar zijn naam en kon die daarna moeiteloos reproduceren. Meestal is dat wel anders. Het was dan ook een zeer uitzonderlijke ervaring.

We waren nog geen vijf minuten binnen of mijn oom belde stad en land af om voor mij nog een exemplaar te bemachtigen van het bijnamenboek waar hij vorig jaar aan had meegewerkt. Hij haalde de krantenknipsels tevoorschijn, en de foto’s die lieten zien hoe hij één van de eerste exemplaren van het boek overhandigd kreeg door de schrijver. Zelfs het weblog dat ik er vorig jaar over had geschreven kwam ik tegen. Mijn oom was zo trots als een pauw. Energiek vertelde hij dat hij onlangs gevraagd was om mee te werken aan een nieuw boek dat in 2013 moet verschijnen, het jaar waarin het stadje 800 jaar bestaat.

Al zoekend naar het goede telefoonnummer haalde hij en passant ook zijn onderscheidingen tevoorschijn. Vroeger deed hij dat nooit, maar met het voortschrijden der jaren lijkt het besef hoe belangrijk zijn bijdrage was, gegroeid te zijn. En terecht. Want hij had niet alleen een erkenning in de orde van Oranje-Nassau, maar ook een hoge Poolse onderscheiding. Die laatste zelfs ‘met de zwaarden’, een teken dat mijn oom gevechtsinspanningen voor de Poolse strijdkrachten verricht had.

Diezelfde man, met alleen lagere school, die zijn hele leven als boerenknecht gewerkt heeft, verhaalde nu over zijn nieuwe buurman. Buurman A woont sinds enige tijd in het huis van mijn andere oom, die twee jaar geleden is overleden. Hij is nieuw en moet nog erg wennen. Hij had mijn oom om hulp gevraagd, en mijn oom had die hulp graag geboden. Mijn oom vindt dat hij maar een lastige naam heeft. Daarom heeft de buurman die op een briefje geschreven, met eronder de tekst: ‘de buurman van nummer 38’.

Het is niet zomaar een buurman. Hij heeft dingen meegemaakt die hem fysiek getekend hebben. Soms helpt mijn oom hem met zijn huiswerk, wanneer hij onze taal leert. De buurman is uitermate gastvrij, hij heeft mijn oom al herhaaldelijk uitgenodigd voor de maaltijd. Onlangs gebeurde dat weer, maar mijn oom had geen tijd want zijn dochter zou komen. Waarop de buurman zowel mijn oom als zijn dochter uitnodigde voor de maaltijd. Ook dat lukte helaas niet. Diezelfde dag stond de buurman voor de deur met een groot bord met eten, prachtig opgemaakt.

Wat mijn oom verder was opgevallen is hoe behulpzaam de vrienden van de buurman zijn. Ze stonden altijd voor hem klaar als het nodig was. Onlangs had hij een oude nieuwe auto gekocht en alle vrienden waren langsgekomen om samen de auto op te knappen. De buurman komt niet Nederland. Hij is gevlucht uit Irak. Wat zijn geloof is weet ik niet. Het kwam niet ter sprake.

Dit bericht werd geplaatst in De vreemdeling, Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

36 reacties op De buurman op nummer 38

  1. Blutch zegt:

    Mooi verhaal.

  2. Blutch | Dank.

    Ruud Zweistra | Aha, ‘wij’ als in ‘ik Ruud Zweistra’. In dit blog komen beide ter sprake. In het gesprek niet. Ik heb geen enkele behoefte dat aan ‘jullie’ uit te leggen.

  3. Reine jRagolo zegt:

    Er is maar 1 geloof. Het streven naar een vredelievende samenleving zonder hebzucht.

  4. BarbaraJansma zegt:

    Bizar om dit bijzonder te vinden, maar ik doe het toch. Buurman weet hoe je in een gemeenschap moet leven, en hij houdt ervan.

  5. Bas zegt:

    Over het begrip van gastvrij zullen de meningen verschillen. Persoonlijk zou ik het hinderlijk en opdringerig vinden als de buurman ineens met een schotel vol eten voor de deur zou staan. Zeker als ik twee keer een maaltijd afgewezen had. De buurman accepteerd blijkbaar geen nee. En brengt mij met die schotel in een benarde positie. Afwijzen zou onbeleefd zijn en de relatie op scherp kunnen zetten. Accepteren betekent dat ik me aanpas aan zijn wil.

    Op grote schaal gebeurt dit dus ook.

  6. Reine jRagolo 16-08-2010 12:27 | Mooi gesproken.

    Ruud Zweistra 16-08-2010 12:28 | Dank voor het compliment. "Dat verhaal over die buurman was aardig genoeg." Ik vermeldde het omdat het me opviel. Dit in tegenstelling tot sommige reacties op mijn blog, die mensen lijken te reduceren tot hun geloof. Voor mijn oom was die buurman een medemens. Zijn geloof deed kennelijk niet terzake.

    BarbaraJansma 16-08-2010 12:30 | En mijn oom weet dat ook. Hij helpt hem bij zijn lessen Nederlands. En dat terwijl hijzelf hoofdzakelijk dialect spreekt.

    Bas 16-08-2010 12:52 | Mijn oom vond het ook wel wat overdreven geloof ik, en tegelijkertijd kon hij het gebaar heel goed op waarde schatten.

  7. Bas zegt:

    johanna: Wat ik hier lees is dat de buurman, ongetwijfeld met goede bedoelingen, zijn cultuur opdringt. Waarschijnlijk komt het niet eens in hem op dat je oom misschien andere plannen had. Dat onder het mom van gastvrijheid. Ik noem dat opdringerigheid.

    Het probleem met dit soort opdringerigheid is dat als je een keer ja zegt. Het moeilijk is dan om de tweede keer nee te zeggen. Maar als het je ergert komt er een moment dat het gaat escaleren. Beter dan meteen de eerste keer zeggen dat je het bijzonder waardeert maar niet aanneemt.

  8. Bas 16-08-2010 13:17 | Dat is niet wat er staat. Het is wat jij ervan maakt. Je interpreteert wat af. En dat is nou precies wat mijn oom allemaal niet deed. Mijn buurman viel hem juist op vanwege zijn enorme gastvrijheid. En zijn vrienden door hun bereidheid te helpen.

    Ruud Zweistra 16-08-2010 13:18 | Ik ken niet de details van het bestaan van de buurman in Irak. Weet wel dat hij er niet ongeschonden uit is gekomen. Al het overige is giswerk van jouw kant.

  9. Bas zegt:

    johanna: Ik heb in mijn eerste reactie nadrukkelijk in de ik vorm geschreven. In de praktijk zullen de meningen verdeeld zijn. De een vind het prachtig. De ander ergert zich mateloos. Peroonlijk zou ik hier niets van moeten hebben. En dat zie je nu op grote schaal gebeuren.

  10. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Hoe treffend laten de reaguurders zien wat xenofobie in de praktijk is…..

    Johanna, aanbevolen en graag gelezen :-)

  11. Blutch zegt:

    Hoe reageer je ook weer op aardige mensen?

  12. Bas 16-08-2010 13:55 | Is dat niet heel erg vreemd? Een buurman stelt zich prima op en het enige dat we doen is ons er aan ergeren. Zou hij geen contact zoeken, dan zouden we klagen dat hij zo op zichzelf leeft. Het is kennelijk moeilijk om het goed te doen.

    Catharina Anna Maria van Vliet 16-08-2010 15:45 | Het is intrigerend hoeveel er achter goed naberschap gezocht wordt.

    Blutch 16-08-2010 15:58 | Met ergernis, afkeer, wantrouwen, achterdocht? Of met zelf ook aardig zijn, ook uitnodigen, doen wat jij kunt doen, er zijn voor elkaar… Het is maar waar je voor kiest.

  13. Bas zegt:

    johanna: We worden het niet eens. Iemand die twee maal nee van mijn kant zou negeren en dan met zoiets voor de deur staat respectteert mijn nee niet.

  14. Jezzebel zegt:

    Moge de oom en de buurman van 38 gezond blijven!
    Wat een heerlijk verhaal.
    .

  15. PiratePete zegt:

    Een goede buur is beter dan een verre vriend!

    Dank je wel Joanna voor je mooie verhaal.

  16. Fulps Valstar zegt:

    @Bas
    Met zo’n houding krijg je een nare gesloten maatschappij met veel wantrouwen, wat kan er op tegen zijn een vriendelijk gebaar vriendelijk te accepteren?

    @Johanna
    Prachtig verhaal.

    aanbevolen!

  17. Blutch zegt:

    Johanna, jij kent dus duidelijk dat reclamespotje niet.
    http://www.sire.nl/

  18. zilver zegt:

    Heel graag gelezen, zo lief dat bord met eten.

  19. David Verveer zegt:

    @Johanna, mooi verhaal, maar waarom die opmerking over het geloof van de man van Iraq, wat heeft dat met het verhaal te maken, nu gaf je voedsel voor de allochtoon haters. Een mens is een mens, en zijn godsdienst is onbelangrijk.

  20. DeKoeleAnalyticus zegt:

    Mooi verhaal!

  21. Zelf Reflectie zegt:

    Lief en vertederend, mensen op hun best. Een compliment dat je de gebeurtenissen zo kan ervaren, het had ook anders ervaren kunnen worden zoals een enkeling laat blijken.

  22. Shame on you NOURI zegt:

    Willen we dit in Nederland van Nouri?
    Ga jij je kinderen ook stenigen als ze verliefd zijn en Imam zegt nee?

    Geef dan antwoord als je durft, geef dan antwoord en verschuil je niet achter je sluier!

    Twee geliefden, een 25-jarige man en een zes jaar jongere vrouw, vonden zondagavond de dood in een dorp in de noordelijke provincie Kunduz omdat ze overspel zouden hebben gepleegd. Terwijl een islamitische geestelijke het vonnis wilde voorlezen, toonden het stel moed door elkaar ten overstaan van een menigte van honderden dorpsgenoten de liefde te verklaren. „Ze zeiden: ‘We houden van elkaar, wat er ook gebeurt’”, aldus ooggetuige Nadir Kahn, een 40-jarige Talibanaanhanger, in een telefonisch interview met The New York Times.

    Khayyam was getrouwd en Siddiqa tegen haar wil verloofd met een familielid van haar geliefde. De twee wilden met elkaar trouwen, maar kregen geen toestemming van hun families. Daarop weken ze uit naar Pakistan om daar in het huwelijk te treden. Hun families lieten daarna blijken dat ze alsnog akkoord zouden gaan met het huwelijk, waarop Khayyam en Siddiqa terugkeerden naar hun dorp. Direct na hun terugkeer werden ze gearresteerd door de Taliban, die ter plaatse de macht in handen hebben.

    De handen van de twee, van wie alleen de voornamen Khayyam en Siddiqa bekend zijn, waren vastgebonden op hun ruggen. Ze stonden in een open ruimte en werden vervolgens bekogeld met stenen totdat ze allebei dood waren. De vader en een broer van Khayyam zouden mee hebben gedaan aan de steniging, net als een broer van Siddiqa.

    Ondanks de aanwezigheid van 140.000 buitenlandse militairen en circa 300.000 Afghaanse politieagenten en militairen breiden de Taliban hun macht steeds verder uit. In de afgelopen jaren probeerden Talibanwoordvoerders excessen tijdens hun bewind (1996-2001) te bagatelliseren, maar de laatste tijd doen ze weer van zich spreken met extreme interpretaties van islamitische recht.

    Eerder deze maand gaven de Taliban een zwangere weduwe in de westelijke provincie Badghis zweepslagen in het openbaar en brachten haar ter dood wegens overspel. Op seks tussen ongehuwden staat volgens de Talibanwetgeving afranseling in het openbaar, op affaires buiten het huwelijk steniging.

  23. Bas 16-08-2010 18:40 | Die illusie had ik ook niet. Er is iets goed misgegaan dat we gastvrijheid en naberschap niet eens meer kunnen waarderen. Ik ben blij dat er mensen zoals mijn oom en zijn buurman bestaan. Uiteindelijk is dat toch waar het om draait: samen leven.

    Jezzebel 16-08-2010 20:33 | Ik hoop het Jezz. Mijn oom zit op zijn 88ste nog vol met plannen. Zijn geest wil wel…

    PiratePete 16-08-2010 20:44 | Des te meer wanneer je slecht ter been raakt en meer aan huis gekluisterd.

    Fulps Valstar 16-08-2010 20:59 | Dank.

    Blutch 16-08-2010 21:02 | Dank voor de link. Ik ken dat spotje wel, had alleen het verband niet gelegd tussen je vorige opmerking en dit spotje. Erg toepasselijk.

    zilver 16-08-2010 21:42 | Met aandacht en liefde gemaakt, en dat kwam over.

    David Verveer 16-08-2010 22:01 | Wat de allochtonenhaters doen, daar zijn ze zelf verantwoordelijk voor. Ik constateerde het slechts, omdat het me opviel. Ik vraag me af of ik dezelfde reacties had gekregen als ik had geschreven dat de buurman Vlaams was, of Pools.

    DeKoeleAnalyticus 16-08-2010 23:12 | Dank.

    Zelf Reflectie 17-08-2010 00:05 | Mijn oom van 88 stond midden op de brug tussen twee werelden. Hij was niet bang eraf te vallen.

    Shame on you NOURI 17-08-2010 00:42 | Dat antwoord kan kort en duidelijk zijn: nee. Het lot van Khayyam en Siddiqa is een afschuwelijk lot, dat mensen elkaar niet horen aan te doen.
    Overigens: jij schrijft over Taliban. Die staan bekend als nogal fundamentalistisch. De meeste moslims vereenzelvigen zich dan ook niet met hen. Iets wat jij vast ook wel weet. Jammer dat je het dan toch aangewezen vindt om op deze manier te reageren en een mooi verhaal zwart te maken.

    P.H.M. van de Kletersteeg 17-08-2010 08:59 | Mijn verhaal speelt zich hier en nu in Nederland af. Zie ook mijn reactie hierboven.

  24. PiratePete zegt:

    @Shame on you NOURI 17-08-2010 00:42

    Nee dat extreem rechts gedrag van de Taliban willen we in Nederland niet zien.
    Gelukkig hebben we hier een rechtsstaat met Vrijheid van Godsdienst etc. Je weet wel, al die veiligheden die Wilders kwijt wil. . .

    Brrrr
    Gevaarlijk hoor zo´n Taliban!

  25. Zelf Reflectie zegt:

    Shame on you NOURI 17-08-2010 00:42
    Ruud Zweistra 17-08-2010 10:02
    P.H.M. van de Kletersteeg 17-08-2010 08:59

    Gebruik a.u.b geen incidenten om hele bewegingen of groepen te veroordelen. Probeer de moraal te vatten, hoe moeilijk dat ook is, en niet steeds af te dwalen naar wat een obsessie lijkt te zijn.

    Moet ik uit jullie reactie mogelijk de conclusie trekken dat je een moslimverdachte, ongeacht zijn persoonlijkheid of persoonlijke beleving van zijn religie, maar beter niet als buur kan hebben? Is het mogelijk wenselijk dat die buur een halve maan op zijn revers geplakt krijgt zodat wij hem kunnen herkennen en mijden?

  26. zelfstandig_journalist zegt:

    Wat een beetje verzandt in deze discussie, is jouw rol. Goed van je dat je je oom af en toe nog bezoekt.

  27. Ruud Zweistra 17-08-2010 10:02 | Ik zou denken dat de wereld er beter uit gaat zien als we de vredelievenden op aarde steunen en hun roep versterken. Wat jij doet is het omgekeerde.

    zelfstandig_journalist 17-08-2010 12:44 | Leuk dat je daar wat over zegt.

  28. P.H.M. van de Kletersteeg 17-08-2010 13:48 | Wat er misgaat in jouw postings is dat je de uitwassen, de mensen die een religie misbruiken, redelijk stelselmatig tot de grootste gemene deler verklaart. Dat is een denkfout. Dezelfde denkfout die fundamentalisten overal maken.
    Natuurlijk zijn er extremen. In moslimlanden, en ook daarbuiten. Ter vergelijking: we zeggen ook niet dat onze westerse cultuur een cultuur van kinderlokkers en -verkrachters is, ook al zijn dat uitwassen die hier onder het mom van een religie voorkwamen en -komen. We zeggen ook niet dat de strandrellen bij Hoek van Holland een typerend verschijnsel in onze cultuur zijn. Dat komt omdat het uitwassen zijn. Zoals ook jouw voorbeelden uitwassen zijn.

  29. P.H.M. van de Kletersteeg 17-08-2010 18:55 | Dat dorp mag schuldig zijn aan moord. De buurman in mijn blog heeft er niks mee te maken. Ik evenmin. Desondanks lijk je alle moslims schuldig verklaren voor wat een stel idioten ver weg doen. De realiteit van verantwoordelijk zijn voor eigen gedrag betekent dat je mij afrekent op wat ik doe. Niet op wat een Talibandorp in Afghanistan doet.

  30. Bas zegt:

    Johanna: Je maakt een denkfout. Die strandrellen waren eenmalig. Maar als ik de krant open sla zijn aanslagen een dagelijkse bezigheid. Vrijwel altijd weer door moslims. Ik lees het niet eens meer. Maar het gaat wel in je geheugen zitten.

  31. Bas zegt:

    Johanna: Als Israel iets doet zie ik ineens moslims demonstreren. Na welke aanslag in het westen of in moslimlanden, door moslims, zie ik geen enkele moslim demonstreren. Vreemd. Nee niet vreemd.

  32. Bas zegt:

    Johanna 09.55: Je vergist je. Ik heb heel goed contact met mijn buren en meer mensen in de buurt. Maar we respecteren elkaar wel. Dat is het verschil.

  33. P.H.M. van de Kletersteeg 18-08-2010 07:23 | Eh nee, dat gebeurt helemaal niet in tienduizenden dorpen. Gelukkig blijven het uitzonderingen. Verder is het hier volstrekt niet relevant. Het is wel gek. Je spreekt over eigen verantwoordelijkheid, maar het heeft er toch wel erg de schijn van dat jij alle moslims collectief verantwoordelijk stelt voor de daden van een klein groepje extremisten.

    Bas 18-08-2010 07:56 | Tuurlijk Bas, geweld komt in onze samenleving niet voor. En de kranten schrijven al het nieuws op, ook het positieve.

    Bas 18-08-2010 08:04 | Als Israël zoiets doet, is dat geweld door een staat. Moslims demonstreren ook wel tegen geweld in hun land, maar dat haalt over het algemeen de krant niet. Dat zegt niks over de moslims. Wel over onze berichtgeving en onze beeldvorming.

  34. Bas 18-08-2010 08:18 | Dat is dus geen verschil, maar een overeenkomst.

  35. P.H.M. van de Kletersteeg 18-08-2010 12:41 | Omdat on topic reageren kennelijk onmogelijk is, ga ik nu tot verwijdering van je reacties over.

  36. @ PHM van de Kletersteeg
    Ik heb je reactie verwijderd. Hij is geheel off-topic. Ik schrijf een blog over hoe mensen hier in ons land met elkaar omgaan. Wat een stelletje idioten aan de andere kant van de wereld doen heeft daar niks mee te maken. Het lijkt maar niet tot je door te dringen dat wat jij als dé werkelijkheid ziet in werkelijkheid slechts een heel klein deel daarvan is. Je bent geheel vrij je mening te uiten. Alleen ga ik je niet langer toestaan daar mijn blog voor te misbruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s