Over solidariteit of het gebrek daaraan

Meer dan 43 miljoen mensen zijn verdreven van huis en haard, onder wie veel kinderen. Zij worden opgevangen door arme, zo niet de armste, landen ter wereld. In Nederland horen we dat 15.000 asielaanvragen per jaar onze samenleving ontwrichten, dat we ons geld zo hard nodig hebben dat we de ontwikkelingshulp moeten halveren. Het is een schril contrast, waarin solidariteit en medemenselijkheid ver te zoeken is.

Vandaag is het Wereldvluchtelingendag. Het widget in mijn rechterkolom houdt ons al een aantal dagen op de hoogte van het laatste nieuws van UNHCR. Er komen berichten langs die ons confronteren met de honderdduizenden Irakese vluchtelingen in Jordanië en Syrië, met de Afghaanse vluchtelingen in Pakistan en Iran, met de vrouwen die in DR Congo hun leven niet zeker zijn, met de Colombiaanse vluchtelingen die al jarenlang in limbo in Ecuador leven, met de slachtoffers van het geweld in Kirgizië en de overstromingen als gevolg van de moessonregens in Birma en Bangladesh.

We lezen over het toenemend aantal Afghaanse kinderen dat over land de gevaarlijke tocht naar Europa onderneemt, zonder ouders, onderweg blootgesteld aan gevaren, een makkelijke prooi voor mensenhandelaars, hun rechten geschonden. De tocht wordt ondernomen om verschillende redenen, waaronder het voortduren van het conflict in Afghanistan en de krimpende ruimte voor bescherming in buurlanden. Dat, gecombineerd met hun individuele ervaringen van oorlog, mensenrechtenschendingen als dwangarbeid en ontvoering, in combinatie met onveiligheid, wijdverbreide armoede, politieke instabiliteit, slechte vooruitzichten op onderwijs en een afnemende hoop op een betere toekomst. Het voedt de vluchtelingenstromen, net als de netwerken van de smokkelaars. (1)
We lezen hoe in Kirgizië afgelopen week 300.000 mensen ontheemd raakten, bovenop de 100.000 die in de week daarvoor op de vlucht sloegen. 180 doden, 1900 gewonden, naamloze getallen zonder gezicht. Allemaal mensen zoals wij, ook zij dromen van een goed leven. (2)
Eergisteren teisterden de moessonregens Birma en Bangladesh zo sterk dat honderden gezinnen het dak boven hun hoofd kwijt raakten. Wegen en bruggen werden weggeslagen. UNHCR richtte samen met de overheid van Bangladesh twee vluchtelingenkampen in voor zo’n 28.000 Rohingya-vluchtelingen. Vluchtelingen die tot nu toe ruimhartig werden opgevangen door de bevolking van Bangladesh, totdat de moessonregens kwamen. Nu is iedereen dakloos (3).

Deze week verscheen ook het jaarrapport van UNHCR over 2009 (4). Het laat een alarmerende situatie zien. Eind 2009 waren er wereldwijd meer dan 43 miljoen mensen ontheemd, het hoogste aantal sinds het midden van de jaren negentig. Onder hen ruim 15 miljoen vluchtelingen, ruim 10 miljoen onder UNHCR-mandaat alsmede bijna 5 miljoen Palestijnen onder UNRWA-mandaat. Bijna 1 miljoen mensen hadden een asielaanvraag lopen, waarvan een kwart in Zuid-Afrika. 27 miljoen waren ontheemd in hun eigen land, en hun aantal groeit.
Ondanks de verdragen om stateloosheid tegen te gaan, waren 6,6 miljoen mensen in ruim 60 verschillende landen stateloos. Schattingen suggereren dat hun aantal in werkelijkheid wel eens rond de 12 miljoen zou kunnen liggen. Wij denken nog wel eens dat je gewoon weer terug kunt gaan als het veilig is. Voor velen duurt dat echter jaren, vijf en een half miljoen vluchtelingen leven ‘in limbo’.

Sleutelwoorden in het Nederlandse debat van de laatste tijd zijn: quotum instellen voor asielaanvragen, budget ontwikkelingshulp halveren, opvangen in de regio. De eerste twee gaan voorbij aan belangrijke normen en waarden als medemenselijkheid, het eerlijk verdelen van de lasten en de sterkste schouders de zwaarste lasten laten dragen. Het laatste gebeurt al jaren. Laten we eens kijken naar de werkelijkheid.

43,3 miljoen ontheemden – 27 miljoen blijven in eigen land
Eind 2009 waren er in totaal meer dan 27 miljoen mensen ontheemd in hun eigen land. Zij sloegen dus niet op de vlucht naar een ander land. Meer dan 15 miljoen van hen worden ondersteund door UNHCR, het grootste aantal in haar geschiedenis. Vijf jaar geleden ondersteunde UNHCR nog maar 6,6 miljoen ontheemden. De stijging is mede te danken aan de ‘clusterbenadering’, een nieuwe aanpak waarbij hulpverleningsorganisaties meer dan vroeger samenwerken om de ergste noden te lenigen. Vorig jaar kwamen er 4 miljoen ontheemden bij, maar ook keerden er 2,2 miljoen terug naar huis.

Grafiek 1: Ontheemden in eigen land onder bescherming van UNHCR | eind 2009
Ontheemden in eigen land onder bescherming van UNHCR | eind 2009

Een van de schrijnendste situaties is die in Colombia, waar 3,3 miljoen mensen ontheemd zijn. Bijna net zoveel als het aantal Colombianen dat zijn heil zocht in het buitenland. Een situatie bovendien, die al jaren voortduurt. Hetzelfde geldt voor Congo DRC, waar ook vorig jaar weer duizenden mensen ontheemd raakten, wat het totaal daar op 2,1 miljoen brengt. En niet te vergeten Pakistan, waar de humanitaire situatie halverwege vorig jaar in het noordwesten achteruitholde, en de voortdurende crisis in Somalië.
De cijfers in Irak daalden, met name doordat de ontheemden van voor 2003 nu beschouwd worden als geïntegreerd in hun nieuwe omgeving, evenals het feit dat bijna 170.000 Irakezen vorig jaar terugkeerden naar huis. Ook in Oeganda keerden 408.000 mensen huiswaarts.

Opvang vooral in de eigen regio – de zwakste schouders de zwaarste lasten
Grafiek 2 laat zien dat Pakistan het land is dat de meeste vluchtelingen opnam (1,7 miljoen), gevolgd door Iran (1,1 miljoen) en Syrië (1 miljoen). Maar liefst 83 procent van de vluchtelingen vindt onderdak in ontwikkelingslanden. Ons rijke Europa herbergt slechts 16 procent van alle vluchtelingen. Dat wij hier overspoeld worden, kan gevoeglijk naar het rijk der fabelen worden verwezen.

Grafiek 2: Belangrijkste opvanglanden van vluchtelingen | eind 2009
Grafiek 3: Aantal vluchtelingen per 1 USD GDP per capita | eind 2009
Belangrijkste opvanglanden van vluchtelingen | eind 2009Aantal vluchtelingen per 1 USD GDP per capita | eind 2009

Het ligt voor de hand dat landen met een sterke economie beter in staat zijn om vluchtelingen op te nemen en te ondersteunen. De relatieve impact van het opvangen van vluchtelingen kun je goed meten door het aantal vluchtelingen in een land af te zetten tegen het gemiddeld inkomensniveau in dat land, met als maatstaf het bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking. De uitkomst hiervan is weergegeven in grafiek 3. Een hoog aantal vluchtelingen per 1 USD GDP per capita betekent, dat de relatieve bijdrage en inspanning van het land in vergelijking met haar nationale economie hoog is.

De eerste 25 landen in de rangorde zijn allemaal ontwikkelingslanden, waaronder de 14 minst ontwikkelde landen. Het eerste ontwikkelde land dat we aantreffen is Duitsland op plaats 26. Koploper Pakistan ving ruim 1.740.700 vluchtelingen op en haar GDP per capita bedraagt circa $ 2.400, leidend tot een score van 745. Ter vergelijking: Nederland ving per eind 2009 76.008 vluchtelingen op en het GDP per capita bedroeg $ 39.277 (Index Mundi), hetgeen leidt tot een score van 1,94. De 49 minst ontwikkelde landen boden samen onderdak aan 1,9 miljoen vluchtelingen.

We kunnen dus moeilijk volhouden dat er onevenredig veel mensen naar ons land komen die een té groot beslag leggen op de beschikbare voorzieningen. Wat duidelijk wordt uit grafiek 3 is dat het de zwakste schouders zijn die de zwaarste lasten dragen. Schouders van mensen die er net zo min als wij om hebben gevraagd dat de burgers uit hun buurlanden moesten vluchten om hun leven veilig te stellen. Het getuigt van weinig solidariteit, maar vooral van egoïsme om hen voor de gevolgen op te laten draaien.

Grafiek 4 en 5: Belangrijkste herkomstlanden van vluchtelingen | eind 2009
Belangrijkste herkomstlanden van vluchtelingen | eind 2009Belangrijkste herkomstlanden van vluchtelingen | eind 2009

Afghanistan is al drie decennia het belangrijkste herkomstland van vluchtelingen. Tijdens de piekjaren zochten bijna 6,5 miljoen Afghanen internationale bescherming. Eind 2009 waren nog steeds bijna 2,9 miljoen Afghanen vluchteling. Een op de vier vluchtelingen is dus een Afghaan. Ze vinden onderdak in 71 verschillende landen, maar 96 procent wordt opgevangen in de buurlanden Pakistan en Iran.
Irakezen staan op plaats 2 met 1,8 miljoen vluchtelingen, die hoofdzakelijk in buurlanden als Syrië en Jordanië onderdak vinden. Afghaanse en Irakese vluchtelingen vormen samen 45 procent van de vluchtelingen die bescherming krijgen onder het UNHCR-mandaat.
Op de derde plaats vinden we 678.000 vluchtelingen uit Somalië, een stijging met ruim 20 procent ten opzichte van 2008. De veiligheid en de humanitaire omstandigheden blijven verslechteren, met name in het midden en zuiden van het land. Droogte, armoede, gebrek aan voedsel en overstromingen eisten eveneens hun tol. Vorig jaar sloegen 132.000 Somaliërs op de vlucht, met name maar buurlanden als Kenia (72.000), Jemen (32.000), Ethiopië (23.600) en Djibouti (3.700). Daarnaast raakten vorig jaar 300.000 Somaliërs ontheemd, zij verblijven nog in eigen land.
Op plaats vier vinden we dan 456.000 vluchtelingen uit de Democratische Republiek Congo. Bijna 150.000 mensen sloegen er vorig jaar op de vlucht, van wie een groot deel in oktober 2009 tijdens de visserij- en landbouwdisputen in de noordwestelijke Equateur-provincie. Zij zochten grotendeels onderdak in de Centraal-Afrikaanse Republiek en in de Republiek Congo, die samen geconfronteerd werden met 113.000 nieuwe vluchtelingen. Hernieuwde schermutselingen in het noordoosten leidden tegelijkertijd tot een uittocht van 31.000 mensen naar Soedan en Oeganda.

Het is waar dat we in Nederland te maken hebben met aanzienlijke vluchtelingenstromen uit Afghanistan, Irak en Somalië. Wie de statistieken wereldwijd bekijkt, kan echter niet anders dan constateren dat het slechts om een fractie van de vluchtelingen gaat. Dat beeld wordt nog wat duidelijker als we kijken naar de asielaanvragen in 2009.

Asielaanvragen: een kwart in Zuid-Afrika – 1,65 procent in Nederland
In 2009 werden minstens 922.500 individuele asielaanvragen ingediend bij overheden en bij kantoren van de UNHCR, een stijging voor het derde achtereenvolgende jaar. Circa 836.000 aanvragen waren eerste aanvragen, de rest is beroepszaken.
Net als in 2008 was ook in 2009 Zuid-Afrika het belangrijkste bestemmingsland met 222.000 aanvragen, bijna net zoveel als alle 27 EU-landen samen. Daarnaast zijn er een aantal landen waar vandaan ook vorig jaar veel mensen bescherming zochten, waaronder Afghanistan, Colombia, Ethiopië, Birma en Zimbabwe.

Grafiek 6: Belangrijkste bestemmingslanden nieuwe asielaanvragers | 2008-2009
Grafiek 7: Belangrijkste herkomstlanden van nieuwe asielzoekers | 2009
Belangrijkste bestemmingslanden nieuwe asielaanvragers | 2008-2009Belangrijkste herkomstlanden van nieuwe asielzoekers | 2009

Wat de cijfers niet laten zien, is het feit dat sommige nationaliteiten neigen naar een clustering in een beperkt aantal landen. Negen van de tien Zimbabwanen vraagt asiel in Zuid-Afrika, acht op de tien Colombianen in Ecuador, driekwart van de Birmezen in Maleisië, tweederde van de Eritreërs in Ethiopië en Soedan. Somalië, Zuid-Afrika en Kenia zijn samen verantwoordelijk voor 84 procent (35.700) van de nieuwe Ethiopische asielaanvragen.

In Nederland stonden 16.245 mensen asiel aan. Is dat veel? Nederland bezet plaats 15 op de ranglijst. De vijf landen die de meeste asielzoekers herbergen, zijn samen verantwoordelijk voor 54 procent van alle asielaanvragen. Onder landen die meer asielaanvragen te verwerken krijgen dan Nederland vinden we bijvoorbeeld het geteisterde Somalië en het onder de gevolgen van de kredietcrisis gebukt gaande Griekenland aan de buitengrenzen van de EU. 16.245 aanvragen, 1,65 procent van alle asielaanvragen.

Overbelast?
Je kunt er ook anders naar kijken. Wereldwijd zijn 43,3 miljoen mensen ontheemd, waarvan een minderheid vlucht naar het buitenland. Nederland herbergde eind 2009 76.008 vluchtelingen en had 16.245 asielaanvragen in behandeling. 2,1 promille van het totaal aantal ontheemden. Overbelast? We moesten ons schamen.

Duurzame oplossingen vragen om geld
Waar we ons meer zorgen over zouden moeten maken, is dat 4 procent van de asielaanvragen vorig jaar werd ingediend door alleenstaande minderjarigen, met name uit Afghanistan en Somalië. Dat vrouwen en kinderen 47 procent van de UNHCR-populatie vormen. Dat 45 procent van degenen die onder bescherming van UNHCR staat minderjarig is, een op de tien is jonger dan vijf jaar. Dat miljoenen mensen op deze wereld jaar na jaar in limbo leven zonder enige hoop om ooit naar huis terug te kunnen keren. Dat humanitaire crises en onstabiele politieke situaties niet alleen leiden tot nieuwe vluchtelingenstromen, maar ook verhinderen dat ontheemden naar huis kunnen terugkeren. In 2009 keerden minder mensen terug dan in welk jaar dan ook in de afgelopen twee decennia. En als ze terugkeren belanden ze soms opnieuw in een vluchtelingenkamp, zoals de teruggekeerden naar Noord-Afghanistan in de zomer van vorig jaar, die constateerden dat hun huis er niet meer was (5). Waar we ons meer zorgen over zouden moeten maken is hoe je kunt zorgen voor duurzame oplossingen en kansen om een nieuw leven op te bouwen, om gemeenschappen weer te laten functioneren wanneer mensen terugkeren naar een land dat jarenlang door oorlog en geweld geteisterd is. Dat vraagt om onze betrokkenheid.

Wij hebben de neiging om de opvang van asielzoekers en vluchtelingen, het bieden van ontwikkelingshulp nog slechts te bezien in termen van economische kosten. Maar niemand van hen heeft erom gevraagd om te moeten vluchten om zijn leven veilig te stellen. Niemand van hen vlucht uit vrije wil voor natuurgeweld. Wanneer we niet structureel proberen om een einde te maken aan oorlogen en conflicten, aan armoede en ziekte, ziet voor miljoenen mensen de wereld van morgen er niet zo beroerd uit die van vandaag.

Bronnen:
(1) UNHCR urges more attention for Afghan children on the move – Persbericht UNHCR, 14 juni 2010
(2) Crisis in Kyrgyzstan leaves 300,000 internally displaced – Nieuwsbericht UNHCR, 17 juni 2010
(3) Myanmar and Bangladesh: UNHCR rescues, shelters flood victims – Nieuwsbericht UNCHR, 17 juni 2010
(4) 2009 Global Trends. Refugees, Asylum-seekers, Returnees, Internally Displaced and Stateless Persons – UNCHR rapport, 15 juni 2010
(5) UNHCR helps hundreds of homeless returnees in arid wastes of northern Afghanistan – Nieuwsbericht UNCHR,
2 september 2009

Eerdere blogs over dit onderwerp:
Wereldwijd meer mensen op de vlucht, 30 oktober 2009
Desperaat, 21 oktober 2009
Vrouwen betalen de rekening, 1 oktober 2009
Leven na de oorlog, 13 juli 2009
In limbo, 20 juni 2009
20 juni: Refugee Day Live, 19 juni 2009
Waarom komen al die vluchtelingen hier naar toe?, 14 juni 2009
Irak: overleven in een wereld van oorlog en geweld, 1 april 2009
Kind van de rekening, 2 maart 2009
Collateral damage, 21 februari 2009

Dit bericht werd geplaatst in De vreemdeling, Ontwikkelingshulp, Oorlog & geweld en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

55 reacties op Over solidariteit of het gebrek daaraan

  1. Wattman zegt:

    Een goed gedocumenteerd artikel dat de puntjes op de i zet. Natuurlijk is het zo, dat Pakistan misschien geen ontwikkelingsland zou zijn, als het niet zoveel investeerde in zijn atoomwapens. Maar dan nog hebben de straatarme Pakistanen daar niet om gevraagd. Geen wonder dat die landen zo’n voedingsbodem zijn voor extremisme!

    En de vluchtelingen hebben al helemaal niet gevraagd om al die rampen. Of ze nu door de natuur of door de mens veroorzaakt worden…

  2. The_Saint zegt:

    Er is een vorm van "moeheid "…murm geslagen….breng je verlichting in het ene , breekt de pleuris ergens anders uit…de mens is nu eenmaal zo…
    Een vraagje heb ik derhalve dan toch wel.
    Is het niet zo dat je als vluchteling veilig bent in het eerste de beste land na je eigen land?…alwaar een vande organisaties je kan opvangen….waarom komen vluchtelingen dan vaak over 10 landen heen ,met alle soorten van transporten met gevaar voor eigen leven , naar bv Europa?
    Niet dat ik een vluchteling , het zal je niet overkomen , iets in de weg wil staan , maar het lijkt mij zo tegenstrijdig…maw…de grenzen tussen vluchtelingen en economische vluchtelingen is steeds vager aan het worden….of is die er nimmer geweest?

  3. antoinette duijsters zegt:

    Triest Johanna, maar het zal nog erger worden, de rijke landen zullen nog meer muren op gaan werpen. En dat terwijl zij met hun oorlogen oa om grondstoffen vaak de oorzaak zijn. Verder is de overbevolking echt een probleem aan het worden. veel kinderen worden nog steeds geboren zonder enig uitzicht.
    Hoe afschuwelijk, het is realiteit. En ik denk niet dat de mens dit kan oplossen.

    Ook de Saint heeft een punt, het zijn de mensen met geld die zich vaak door mensensmokkelaars tot de rijke landen komen. De armen kunnen alleen maar wachten en het geweld over zich heen laten komen.

  4. Klaphek zegt:

    O je,

    43 miljoen. Zullen we uitruilen? Als de Johanna’s van hier naar daar gaan, dan kan er voor ieder een van daar naar hier.

  5. @ Wattman
    Ik heb geen idee hoeveel Pakistan in atoomwapens investeert. Wat ik wel weet is dat ze het grootste aantal vluchtelingen ter wereld opvangen. Omdat de Afghanen toevallig naast hen wonen en wij vinden dat ze daar maar moeten blijven. Op zich ben ik het daar niet mee oneens, maar het is verre van eerlijk om te vinden dat de Pakistani daar de lasten van moeten dragen. Dan gaat het niet alleen om geld trouwens, maar ook om maatschappelijke impact. Zo herbergt Jordanië honderdduizenden vluchtelingen. Als gevolg daarvan zijn de huizenprijzen, de huurprijzen en de prijzen voor levensmiddelen de laatste jaren enorm gestegen. Daar heeft de overheid wellicht minder, maar de burger des te meer last van.
    Eerlijk gezegd vind ik dat wij wel meer mogen beseffen hoe enorm groot onze rijkdom eigenlijk wel niet is, dat we wel wat bescheidener mogen zijn als het gaat om wat we eisen van andere landen waar mensen het om velerlei redenen niet zo goed hebben.

    @ The_Saint
    Ja en nee. Ja als je bedoelt dat mensen om velerlei reden hun land verlaten, waarbij ook gedreven worden door armoede en natuurgeweld voor mij zeer legitiem is. Ieder van ons wil graag een goed leven. Daarom trokken Nederlanders in de jaren vijftig naar Amerika, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.
    Nee als je daarmee bedoelt dat mensen geen echte vluchtelingen zijn. Aanvragen worden getoetst aan het Vluchtelingenverdrag en in Nederland daar bovenop aan de Vreemdelingenwet. Vorig jaar werd 44 procent van die aanvragen in eerste aanleg gehonoreerd. Succesvolle bezwaar- en beroepszaken moet je daar dan nog bij optellen.

    @ antoinette
    The_Saint heeft tot op zekere hoogte gelijk. En jij ook. Ik was zelf in Jordanië gedurende de oorlog in Zuid-Libanon, waardoor ik zelf heb ervaren hoe dat werkt. In het hotel waar ik op het strand lag verbleven ook een aantal rijke Libanezen, tijdelijk gevlucht. Heb je minder geld, dan ga je naar Sharm el-Sheikh, heb je geen geld dan kun je dus niet weg. Die Libanezen keerden toen de oorlog voorbij was weer terug. Waarmee we gelijk een tweede probleem te pakken hebben. Jordanië werd in 2003 en de jaren erna ook overspoeld door honderdduizenden Irakezen. Sommigen hadden geld, kochten huizen en konden het een flinke tijd uitzingen. Maar dat geld raakt ook een keer op. Anderen hadden geen geld, zijn wel gevlucht en bevinden zich nog steeds in vluchtelingenkampen.
    Niet elke vluchteling vraagt dus asiel aan, en al helemaal niet in een westers land.
    Ik zou niet weten waarom je persé naar een buurland zou moeten reizen als je in de gelegenheid bent naar een ander land te reizen. Dat lijkt me net zo legitiem. Soms is dat een lange reis door de bergen, maar soms ook een kwestie van het juiste vliegticket kopen.
    Mij stoort het hoe gemakkelijk we oordelen over het leed van anderen en hoeveel ons er aan gelegen is ze vooral niet hier maar daar te laten zijn. Een soort van ‘not in my backyard’.

    @ klaphek
    Waarom ga je zelf niet? Is het hier gelijk ook weer wat rustiger.

  6. Wattman zegt:

    Dat is helemaal waar Johanna, wij beseffen nauwelijks hoe goed we het hebben! Pakistan behoort nog altijd tot de ontwikkelingslanden, en krijgt dan nog de grootste hap uit de vluchtelingen te verwerken. Het is dan wel nog triester dat Pakistan 4 miljard uitgeeft aan defensie. Daar zouden natuurlijk ook andere dingen voor gedaan kunnen worden.

    Maar ook daar heb je gelijk: wat hebben die straatarme mensen en vluchtelingen daarmee te maken. Ik wil alleen aangeven wat militarisme en nationalisme teweeg kunnen brengen, ook in relatie tot welzijn en vluchtelingen. Want voor dat bedrag kun je nogal wat Pakistanen maar ook Afganen helpen, nietwaar?

  7. antoinette duijsters zegt:

    Johanna, ik probeer ook aan te geven, hoe de rijke landen handelen. Als gewone burger kun je daar weinig aan doen. Ja je mag een keer in de vier jaar stemmen, maar ik vaak terug aan de jaren zeventig, toen demonstreren nog heel gewoon was. Er wordt steeds meer verboden en aan banden gelegd.
    Ja ik heb het over Nederland en denk dat het alleen nog erger wordt. Daarbij komt dat ik zelf me ook flink zorgen maak waar gaat dit naar toe.
    Maar ik zie niets veranderen ten goede.

  8. Klaphek zegt:

    Ha Johanna,

    Doe ik een keer een fideel bod, en dan sla je het weer af. Dat meegevoel zit niet erg diep bij je. Waarom woon je eigenlijk niet bij je schoonfamilie?

  9. helena zegt:

    goed dat je hier aandacht aanbesteed!
    Ik was het eerlijk gezegd alweer vergeten dat het Wereld Vluchtelingendag is….
    het is inderdaad een groot probleem dat veel mensen steeds langer in die vluchtelingenkampen moeten verblijven en ook dat ze soms nooit meer terug naar huis kunnen. Kinderen worden er geboren en kennen hun eigen land (of streek) niet meer….

  10. @ Wattman 20-06-2010 21:31
    Dat geldt wordt natuurlijk niet alleen aan militarisme uitgegeven, maar ook aan defensie tegen buurland – en door sommigen nog steeds als aartsvijand geziene – India met een defensiebudget van 32 miljoen. En niet te vergeten de War on Terror.
    4 miljard lijkt en is veel. Maar Nederland bijvoorbeeld heeft een defensiebegroting van 8,5 miljard terwijl de omgeving hier aanzienlijk stabieler is. Een deel van de troepen zet Pakistan in voor VN vredesoperaties, waar zij samen met Bangladesh de grootste leverancier is met elk meer dan 10.000 man.

    @ antoinette duijsters 20-06-2010 21:40
    Helemaal mee eens. In de jaren zeventig en ook daarna nog, was er veel meer solidariteit met mensen waar dan ook die het moeilijk hadden en waren we bereid de barricaden op te gaan. Nu lijken we veel meer naar binnen te zijn gekeerd en ons zorgen te maken, terwijl we het in vergelijking met zo ongeveer iedereen op deze wereld zo ontzettend goed hebben.

    @ klaphek
    Als we allebei gaan, schiet het harder op. Maar ook zonder dat denk ik dat wij geld zat hebben om anderen te steunen.

    @ helena
    En lang niet altijd is het ontvangende land in staat om langdurig onderdak te bieden of alle statussen te normaliseren. Het rapport geeft daar overigens wel een paar mooie voorbeelden van.

  11. Reine jRagolo zegt:

    We zijn een dichtbevolkt land, we hebben heel erg veel schuld en moeten oppassen dat de schulden niet echt boven ons hoofd groeien.

    Het lijkt me beter dat kapitaalkrachtige landen het voortouw nemen.
    Een land als Saoedi Arabië kan veel geld vrij maken om vluchtelingenhulp te bekostigen. Ze hebben zelf de mankracht niet maar maken veel gebruik van gastarbeiders.

  12. @ Reine
    Op een of andere manier zijn we hier in Nederland gaan geloven dat we het hier erg moeilijk hebben. We zijn met zijn allen in de wurggreep van dat waanbeeld. Want de werkelijkheid is dat Nederland volgens de Wereldbank het op zes na hoogste GDP per capita ter wereld heeft. Saoedi-Arabië doet het ook niet slecht, maar staat op plaats 32. Pakistan, waar we eerder over spraken, op plaats 122.

    De vraag die ik hier aan de orde probeer te stellen is de volgende: als wij van mening zijn dat het hier te slecht gaat om vluchtelingen op te vangen, hoe moet het dan met die vluchtelingen, aangezien zo ongeveer elk ander land er slechter voorstaat als wij? Wat we daar dan feitelijk mee zeggen is dat iedereen het zelf maar moet uitzoeken. Het is een beeld van de wereld dat diametraal tegenover gesteld is aan de wereld van de zeventiger en tachtiger jaren waar Antoinette eerder over sprak.

    Ik zat net te kijken naar een documentaire over het einde van de Apartheid op BBC World. Als dat iets liet zien, dan is het wel dat mensen wél verschil maken. Dat als voldoende mensen opstaan om te zeggen dat het zo niet kan, dat er dan wél iets verandert. Ten goede, dan wel te verstaan. De documentaire eindigde met iemand die zei: it’s only a drop in the ocean, but the ocean is full of drops.

  13. ron rozen zegt:

    Je wilt en en. Je wilt de grenzen openzetten voor iedereen en vluchtelingen opvangen. Ik denk dat het veel Nederlanders steekt dat er "asielzoekers" zijn die gewoon op vakantie gaan naar het land waar ze vandaan komen, een maal in Nederland gevestigd, die de plaats innemen van iemand die echt een plek nodig heeft.

    Iedere keer ook kom je met cijfers, nu weer 15000 mensen die een vluchtelingenaanvraag doen, vorige keer met een minimaal aantal verenigingsverzoeken in verband met huwelijk die bij lange na niet verklaren hoe in 25 jaar tijd de bevolking van 12 naar 17 miljoen is gestegen.

    Wat verder irritant aan je is is dat er nooit een waarderend woord uit je pen vloeit voor een Nederland dat in zo’n twee decenia 4 miljoen mensen heeft opgenomen een derde van zijn bevolking. Nederlanders blijven in jouw ogen racistische xenofoben.

  14. martin zegt:

    Je speelt dit artikel helemaal op solidariteit en medemenselijkheid,
    maar dat is een van de argumenten. Er zijn legio mensen die deze
    cijfers ook kennen en toch tegen opvang zijn. Toch gaat de strijd door
    en lijken de grenzenbouwers en dijkenverhogers het pleit te winnen.

    Zou het niet zinnig zijn te analyseren waarom zij niet meegaan in jouw
    betoog (waar ik me in kan vinden). Je kan dan schrijven dat daar een
    gebrek aan solidariteit is, maar dan nog blijft de vraag staan. Heeft het
    iets met buitenlandse politiek te maken, met economische ordening of
    is het vooral voor binnenlands gebruik. Welke analyses zitten erachter
    en hoe ontrafel je die?

    Ik kwam in de Groene Amsterdammer een betoog tegen om het
    Vluchtelingen Verdrag 10 jaar op te zeggen. Een gotspe en van een
    niveau dat je niet verwacht in een blad van die stature. Waarom?
    Waarom speelt Nederland met de migrant, de vluchteling alsof het
    cijfers zijn. Welke politiek zit daarachter?

  15. Reine jRagolo zegt:

    00.07 Johanna,

    Was het maar een waanidee.
    =======================

    Ik schud al 30 jaar mijn hoofd als er weer wordt geadverteerd dat je een schitterende auto kunt kopen
    met je huis als onderpand.
    We krijgen de afrekening van onze waanzinnige consumptiemaatschappij, hoe dan ook.
    In het meest gustige geval zullen we nog jaren in de tang worden gehouden door een stevige recessie.

    Oh, oh, wat heb je nu aan een T.V. zo groot als een raam?

    We zullen terug moeten naar eenvoud.

    We moeten wel iets doen voor de vluchtelingen. Ik zal er over nadenken..

  16. @ ron rozen 21-06-2010 07:11
    Het gevoel dat het in Nederland wellicht vol is, moet je serieus nemen. Ik zit zo in elkaar dat ik dan eerst ga kijken hoe die cijfers er in werkelijkheid uitzien. That’s me.
    Nederland herbergt inderdaad bijna 4 miljoen allochtonen. Een week geleden meldde ik op mijn blog echter ook al aan jou:
    “De CBS-statistieken (statline.cbs.nl/StatWeb/public…) laten zien dat de bevolking anno 2010 in totaal 16,6 miljoen bedraagt. Hiervan zijn er 13,2 miljoen autochtoon en 3,4 miljoen allochtoon.
    Van die 3,4 miljoen allochtonen zijn er 1,9 miljoen niet-westers en 1,5 miljoen westers.
    Van de 1,5 miljoen westerse allochtonen komen er 1,4 miljoen uit Europa, waarvan 900 duizend uit de EU.”

    En Flip van Dyke stelde op zijn blog terecht:
    “Want hoewel de immigratie getalsmatig niet is veranderd, het aandeel nieuwe kansarme niet-westerse allochtonen is sterk afgenomen, alsook gezinsmigratie onder niet-westerse allochtonen (waaronder ook de overbekende importbruidjes). Ter illustratie: een van de landen waar de meeste immigratie nu vandaan komt is India; dat is vooral gezinshereniging van eerder geimmigreerde kenniswerkers.”

    Niet 4 miljoen maar 3,4 allochtonen dus. Bij een bevolking van 16,6 miljoen is dat 20 procent. En niet een derde zoals jij stelt.

    Dan stel je: “Je wilt en en. Je wilt de grenzen openzetten voor iedereen en vluchtelingen opvangen.” Dat is niet wat ik bepleit. Wat ik bepleit is dat we mensen die hier aankloppen omdat ze gevaar lopen voor hun leven, op zijn minst worden binnengelaten en onderdak krijgen zolang het nodig is. Stel er staat iemand voor jouw voordeur die bedreigd wordt. Zeg je dan ‘loop maar door, want mijn huis is te klein?’
    Wat ik daarnaast wil is dat we veel meer doen, wereldwijd, aan conflictresolutie, aan het oplossen van problemen in plaats van het bestrijden van symptomen.Vluchtelingen zijn een symptoom. Symptoom van een werkelijkheid waarin oorlog en geweld nog steeds hoogtij vieren.

    Ben ik trots op Nederland? Ja. Maar ik zie niet waarom die trots ertoe zou moeten leiden dat ik mijn mond hou. Jouw redenering volgend is iedereen die PVV stemt ook niet trots op Nederland. Ik ben trots op Nederland. Dat land dat bekend staat (of bijna: stond) om zijn gastvrijheid en tolerantie. Dat land dat open staat voor mensen die vragen om onderdak. Nederland is al eeuwenlang een land dat handel drijft met het buitenland, ook nu nog is dat onze belangrijkste inkomstenbron. Nederland is ook een land dat door de eeuwen heen onderdak bood aan mensen die het nodig hadden. Jij stamt van die mensen af. Ik ook. Dát is mijn Nederland.
    Mijn Nederland is niet het land dat zich naar binnen keert, de poorten sluit voor vreemdelingen, zich arm noemt terwijl het een van de rijkste landen ter wereld is. Mijn Nederland is ook niet het land dat klaagt dat het te zwaar is, terwijl het een fractie van de vluchtelingen opvangt. Mijn Nederland is niet het land dat het probleem dan dus maar laat opvangen door landen waar mensen helaas veel minder gefortuneerd zijn.

  17. @ martin 21-06-2010 09:01
    Het stuk in de Groene kende ik nog niet. Het staat niet online, ik ga kijken of ik het te pakken kan krijgen.
    Medemenselijkheid is inderdaad maar een van de argumenten, maar voor mij wel een heel belangrijke. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat we om economische motieven de deur gesloten zouden houden als mensen aankloppen voor een veilig onderdak. En eerlijk gezegd wil ik me dat ook niet voorstellen.

    = Waarom speelt Nederland met de migrant, de vluchteling alsof het cijfers zijn. Welke politiek zit daarachter? =
    Dat lijkt me dé vraag inderdaad. Ik krijg steeds meer het gevoel dat wij een naar binnen gekeerd landje zijn, dat vindt dat iedereen zijn eigen boontjes maar moet doppen. Als wij met minder dan honderdduizend vluchtelingen en asielzoekers het gevoel hebben dat we dat niet aankunnen, hoe moet dat dan eigenlijk in minder rijke landen, in landen die twee miljoen mensen moeten opvangen maar zelf al een ontwikkelingsland zijn? Waarom zijn dat zaken die kennelijk niet meer relevant zijn? Wij hebben ook belang bij stabiliteit, al was het maar omdat je met stabiele landen beter handel kunt drijven.

  18. ron rozen zegt:

    Het zijn maar cbs statsistieken hoor, Nederland was ooit een land met 12 miljoen inwoners die geadviseerd werde minder en minder kinderen te nemen. Dat getal van 12 miljoen is alleen interessant om mijn bewering dat het heus wel meevalt met de gastvrijheid te staven voor de rest zijn veel van de vier miljoen gewoon Nederlander als jij en ik.

    Ik ben blij met je laatste zinnen maar ze komen voor mij onverwacht. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik las dat je best wel trots bent op Nederland, misschien moet dat een beetje duidelijker worden anders jaag je mensen tegen je in het harnas.

  19. @ Reine jRagolo 21-06-2010 09:04
    Inderdaad: onze waanzinnige consumptiemaatschappij. En het is die waanzinnige consumptiemaatschappij die mede aanleiding was voor de kredietcrisis, waar we nu de gevolgen van ondervinden.

    Ik rij in een auto die inmiddels dertien jaar oud is. Uitgezocht op het feit dat hij een laag gewicht heeft, goedkoop is in de verzekering en weinig benzine verbruikt. Hoewel getekend door de tand des tijds, rijdt hij nog uitstekend. Zolang de garagerekeningen laag blijven, heb ik geen enkele reden hem te vervangen.

    Ik zie ook wel dat we in Nederland een aantal problemen hebben. Veel van die zaken zijn echter ‘luxeproblemen’ zijn. Is het erg als we niet elke twee jaar een nieuwe auto kunnen kopen, als we niet drie of vier keer per jaar op vakantie kunnen?
    Toen ik klein was, gingen we nooit op vakantie. Het hoogtepunt van de vakantie was als we op de fiets naar de speeltuin gingen in Wachtebeke, net over de grens. We waren blij als we op zaterdag een ijsje kregen. Met twee spijkerbroeken en mijn zondagse kleren kwam ik de hele winter door. Ik reed op de afgedankte fiets van mijn nichtje. Ik hoef niet perse terug naar die tijd. Maar ik denk er ook met weemoed aan terug. Het was de tijd van het geluk van de kleine dingen. De tijd dat je met Sinterklaas een multomap met gekleurde blaadjes kreeg en die de volgende dag op school trots liet zien. Dat en een chocoladeletter van mijn oma. Meer was er niet. Toch waren we toen ook gelukkig.

  20. @ P.H.M. van de Kletersteeg 21-06-2010 09:29
    Je brengt een aantal punten in die de moeite van de discussie zeker waard zijn. Jammer dat je er gelijk weer uitspraken over bevolkingsgroepen aan moet koppelen. Jammer ook van de toon. Om die reden heb ik je reactie verwijderd.
    Als je je reactie opnieuw plaatst zonder te schelden en de suggestie van discriminatie te wekken, zal ik er zeker op ingaan.

  21. @ ron rozen 21-06-2010 10:46

    = Het zijn maar cbs statsistieken hoor =
    Maar het zijn wel statistieken die de waarheid laten zien, en daar gaat het míj om.

    = Dat getal van 12 miljoen is alleen interessant om mijn bewering dat het heus wel meevalt met de gastvrijheid te staven voor de rest zijn veel van de vier miljoen gewoon Nederlander als jij en ik. =
    Ik ben blij om dat te horen. Ik zou het niet anders willen.

    = Ik ben blij met je laatste zinnen maar ze komen voor mij onverwacht. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik las dat je best wel trots bent op Nederland, misschien moet dat een beetje duidelijker worden anders jaag je mensen tegen je in het harnas. =

    Kritiek hebben is een teken van betrokkenheid. En ik ben daar blij om, want ik het jarenlang bij elk probleem hier gedacht dat het echt nergens over ging. In vergelijking tot de ervaringen die ik elders opdeed dan.

    Dat waren de jaren dat ik voor het eerst in Jordanië kwam, getuige was van de inval in Irak en de vluchtelingenstromen waar dat toe leidde. Na het vredesakkoord met Israël kwamen er dagelijks zo’n 4000 toeristen naar Petra, de economie van het hele dorp draaide er op, mensen kregen eindelijk wat meer luxe.
    In maart 2003 was ik ook in Petra, in de week dat de oorlog in Irak begon. De toeristen bleven massaal weg. Ik kwam wandelend tussen de ruïnes die dag tien mensen tegen. Tien!
    De verkopers die er desondanks waren, hielden mij de hele dag gezelschap. Ze vertelden me hoe hun leven er nu uitzag. Ze hadden niks omhanden. Hoe ze zich zorgen maakten over hun vrouw en kinderen. Ze hadden geen geld, niet voor eten, niet om gasflessen te kopen om te koken en tenminste één kamer te verwarmen, om hun kinderen de kleren te geven die ze nodig hadden. Aan de benzinepomp verdriedubbelden de benzineprijzen. Omdat in hun buurland de oorlog was uitgebroken. Dat is voor mij het gezicht van de armoede. Armoede die niet ontstond omdat ze niet wilden werken, niet omdat ze moslim waren. Armoede die ontstond door omstandigheden van buitenaf, waar ook zij part noch deel aan hadden.
    Het heeft jaren geduurd voordat ik weer op het punt was dat ik dacht dat wij ook problemen hadden. De meeste vielen in het niet bij wat ik had meegemaakt. Wij zijn zó ongelooflijk rijk. Ik schaam me als ik klaag over onze slechte omstandigheden.

  22. AJ - Raalte zegt:

    """Deze week verscheen ook het jaarrapport van UNHCR over 2009 (4). Het laat een alarmerende situatie zien. Eind 2009 waren er wereldwijd meer dan 43 miljoen mensen ontheemd, het hoogste aantal sinds het midden van de jaren negentig. Onder hen ruim 15 miljoen vluchtelingen, ruim 10 miljoen onder UNHCR-mandaat alsmede bijna 5 miljoen Palestijnen onder UNRWA-mandaat."""

    Dan zijn er dus eigenlijk 10 miljoen echte vluchtelingen, want het overgrote merendeel van de "Palestijnen" is NIET zelf gevlucht, maar geboren in het land van inwoning en het is een grof schandaal dat die allemaal nog altijd als "vluchteling" te boek staan, zowel door toedoen van de Arabische regimes als door dat van de "internationale gemeenschap".

    De UNHCR werkt hard om de echte vluchtelingen te rehabiliteren en te re-settelen, UNWRA werkt alleen maar aan het laten voortduren van het Palestijns-Arabische "vluchtelingenprobleem".
    http://news.yahoo.com/s/afp/20100618/wl_mideast_afp/syriaunrefugeesiraq

    "The UNHCR managed to resettle 100,000 refugees in three years with an annual budget of about $80 million. And they are not exclusively concerned with Iraqi refugees – they are responsible for every refugee worldwide who is not considered "Palestinian."

    Compare this to UNRWA, an agency dedicated to a single class of "refugees" – the Palestinian Arabs. UNRWA has not even attempted to resettle Palestinian Arab "refugees" (really, descendants of refugees) since the 1950s. Their annual budget, which is exclusively used to perpetuate the Palestinian Arab "refugee" problem, $1.2 billion dollars. Yes, the annual budget to keep Palestinian Arabs in camps is over 15 times the amount that the UN grants the other refugee organization, UNHCR, from spending on the entire rest of the world’s refugees combined.

    Imagine what would happen if the UNHCR took over the UNRWA’s budget and the responsibility for Palestinian Arabs!

    Here is a study of contrasts of the needs of the different populations.

    From the UNHCR website:

    Refugees complained during lunch with the High Commissioner of extremely harsh conditions in the desert. Al Hassakeh has suffered from a drought during the past four years. In addition to the shortage of water, refugees said they could not sleep at night for fear of being bitten by deadly scorpions and poisonous snakes.

    At the exact same time UNRWA’s Gaza "refugees" are complaining about the high fees of renting beach houses on the Mediterranean for their families to vacation.

    The only thing they have in common is…sand.

    It seems that there is a bit of a problem with how the UN is prioritizing the budgets of its agencies. Maybe it is past the time to fix this problem."
    http://elderofziyon.blogspot.com/2010/06/unhcr-succeeds-where-unrwa-fails-with.html

  23. An van den burg zegt:

    Johanna, dit is nu het resultaat van de Overconsumptie,oftewel: volgevreten volk!!!

    An.

  24. @ AJ – Raalte 21-06-2010 11:22
    Goed dat je even op de Palestijnen ingaat.

    = Dan zijn er dus eigenlijk 10 miljoen echte vluchtelingen, want het overgrote merendeel van de "Palestijnen" is NIET zelf gevlucht, maar geboren in het land van inwoning en het is een grof schandaal dat die allemaal nog altijd als "vluchteling" te boek staan, zowel door toedoen van de Arabische regimes als door dat van de "internationale gemeenschap". =

    De aantallen die UNHCR noemt zijn gebaseerd op de internationaal overeengekomen definities. Een van de definities die is overeengekomen, is wie een Palestijnse vluchteling is en hoe je dat vaststelt. De UNRWA bedenkt dat niet zelf. Ze werkt op basis van een mandaat van de VN Veiligheidsraad, dat periodiek wordt verlengd.

    = De UNHCR werkt hard om de echte vluchtelingen te rehabiliteren en te re-settelen, UNWRA werkt alleen maar aan het laten voortduren van het Palestijns-Arabische "vluchtelingenprobleem". =

    UNHCR hervestigde in drie jaar tijd 100.000 vluchtelingen, waarvan Nederland er jaarlijks zo’n 750 opneemt. Dat is veel qua aantal, weinig als je kijkt naar het totaal aantal vluchtelingen. Bovendien signaleert UNHCR ook dat rehabilitatie in veel gevallen zeer problematisch is. In 2009 keerden minder mensen terug dan tijdens enig jaar in de afgelopen twee decennia.
    Het uitgangspunt van UNHCR is dat mensen terugkeren als het weer veilig wordt, zich vestigen in het land van opvang als dat niet mogelijk is, of hervestigd worden als dat evenmin structureel tot de mogelijkheden behoort. Denk bijvoorbeeld aan de enorme aantallen vluchtelingen die al opgevangen worden, en het feit dat sommige van de opvanglanden zelf ook conflicten kennen.

    Het voortbestaan van het Palestijnse vluchtelingenprobleem is niet primair te wijten aan de UNRWA want dat is een uitvoerende organisatie. Het is eerst en vooral te wijten aan het feit dat het conflict Israël-Palestina nu al zestig!! jaar duurt. Rehabilitatie en vluchtelingenstatus zijn daarbij twee verschillende begrippen, die elkaar in de praktijk niet uitsluiten. Veel Palestijnen in Jordanië zijn als vluchteling geregistreerd bij de UNRWA. Tegelijkertijd wonen ze in een normaal huis, hebben je een Jordaans paspoort, gelijke burgerrechten, mogen ze werken en een bestaan opbouwen. Niet in alle landen worden ze zo opgevangen, helaas.
    Het is de taak van UNRWA om de mensen te registreren en op te vangen. Niet om het Midden-Oosten conflict op te lossen. Je verwijt dus snijdt hout, maar je zou het moeten richten aan de werkelijk verantwoordelijken: Israël, de Palestijnen en de internationale gemeenschap. Dat wij deze situatie al zestig jaar laten voortbestaan, dat is een schande.

    Laten we dus vaststellen dat op basis van de internationale consensus die daarover bestaat, de Palestijnen die door de UNRWA zijn geregistreerd, vluchteling zijn. Waren ze dat niet, dan hadden we ook nog steeds ruim 38 miljoen ontheemden, een schrikbarend aantal. Ik ben daarom benieuwd naar je reactie op de rest van mijn blog.

  25. @ An van den burg 21-06-2010 11:52
    Jij hebt altijd weinig woorden nodig.

  26. Klaphek zegt:

    @Johanna,

    @ klaphek
    Als we allebei gaan, schiet het harder op

    Dat is nu het probleem met jouw soort mensen. Altijd maar anderen iets op willen dringen. Doe even ruilen met een Somalier. Die blij, en een heleboel mensen hier ook.

    p.s.

    Waarom zou ik me verbonden voelen met een Somalier? Waar zou dat vandaan moeten komen? Uit het gezever van Dominees? Weinig kans.

  27. @ Klaphek 21-06-2010 13:24
    Wie kaatst, kan de bal verwachten.

    Een belangrijke reden om je verbonden te voelen met een Somaliër is dat hij net als jij er niet om heeft gevraagd in oorlogen, conflicten, hongersnood en overstromingen verzeild te raken. Dat ook hij graag een goed leven zou leiden, net als jij. Dat als jij je leven niet zeker was, je ook graag zou willen dat iemand je een helpende hand toesteekt. Dat hij mens is, net als jij.

  28. Klaphek zegt:

    Sorry hoor Johanna, maar dit zijn geen argumenten voor verbondenheid. Dit is agitprop van mensen die geld inzamelen voor hun volgende paycheck..

  29. cor verhoef zegt:

    @Johanna,

    IJzersterk en goed gedocumenteerd blog. Het wordt, zoals Antoinette al eerder opmerkte, alleen nog maar erger. Er staan ons oorlogen om water te wachten die die oorlogen om olie doen verbleken.
    Bij mensen als Klaphek is het woord "empathie" een volkomen raadselachtige emotie en er zijn helaas steeds meer mensen die zo denken als hij. Mensen met het onvermogen om zich te verplaatsen in de situatie van een ander. Over armoe gesproken…

    groet,

    cor

  30. Klaphek zegt:

    Kijk Johanna,

    Je hebt Cor ook op het verkeerde been gezet. Mijn voorstellings- en inlevingsvermogen is prima. Maar zonder verbondheid noopt dat niet tot aktie. Hulpverleners kunnen propaganda bedrijven tot ze een ons wegen, of aflaten beloven, of 72 maagden, maar dat lost de afwezigheid van verbondenheid niet op.

    Ik heb gewoon helemaal niks met een willekeurige Somalier die joost mag weten misschien ook nog een enorme plurk is die zijn kinderen slaat of in zijn zus haar broekje zit. Om over erger niet te spreken.

  31. cor verhoef zegt:

    @Klaphek,

    Dus jij voelt alleen verbondenheid met de mensen -autochtone Nederlanders- die bij jou in de straat wonen?
    Ik snap dat niet. En waarom lijk je er automatisch vanuit te gaan dat die Somalier zijn kinderen slaat of zijn zus sexueel misbruikt? Heb je daar een reden voor? Heb je wellicht ooit intensief door Somalie gereisd en ben je daar na uitputtende gesprekken met Somalische vrouwen tot de conclusie gekomen dat Somalische mannen allemaal agressieve viespeuken zijn? Nee toch?
    Je denkt stereotiep, want dat is lekker makkelijk. Nuances aanbrengen is lastiger want dat vereist het vermogen om te relativeren en af en toe een andere bril op te zetten.

  32. @ Klaphek 21-06-2010 14:32
    Wat nou agitprop. Het is helaas de trieste werkelijkheid.

    @ Klaphek 21-06-2010 15:00
    Je bent hier van harte welkom, maar je laatste opmerking hier gaat alle perken te buiten. Waarom probeer je niet eens om inhoudelijk iets aan de orde te stellen zonder dit soort idiote uitspraken te doen. Gedraag je!

    Inhoudelijk: begrijp ik het goed dat omdat jij je niet verbonden voelt, je er in je hart vrede mee hebt dat ze dan maar kreperen?

  33. @ cor verhoef 21-06-2010 14:38
    Dank. Veel van de huidige oorlogen en conflicten draaien ook nu al om toegang tot schaarse bronnen, zoals water en weidegronden, mineralen, schaarse elementen. Ik vrees met jou dat het er niet beter op gaat worden.

  34. Klaphek zegt:

    Ha Cor,

    Ik voel me niet verbonden met een willekeurige Somalier omdat dat gewoon niet kan. Hulpverleners hebben dat wel natuurlijk, via hun paycheck.

    Er zijn overal op de wereld plurken die hun kinderen slaan, of hun zus sexueel misbruiken. Ook in Somalie. Stel je eens voor dat ik me daar een beetje mee verbonden ga zitten voelen omdat Johanna onzinnige redenering heeft bedachtl. Nou dank je.

    Toevallig ken ik een paar mensen uit Somalie, ze wonen daar, en daar voel ik wel een lichte verbondheid mee. Maar niet met hun familie, of de rest van het land.

    @Johanna,

    Mijn opmerking was geheel ter zake, zoals je ziet.

  35. cor verhoef zegt:

    @Klaphek,

    = Hulpverleners hebben dat wel natuurlijk, via hun paycheck.=

    Dat is ook een stereotiepe gedachtengang. Ik ken inderdaad hulpverleners, werkzaam bij de UN, die het allemaal geen ene reet interesseert, zolang ze maar hun belastingvrije 8000 dollar per maand vangen. Maar ik ken ook UN-ers die ontslag hebben genomen omdat ze gek werden van de hemeltergende bureaucratie binnen die organisatie en die werkelijk een verschil wilden maken. Zou jij een lange neus maken naar 8000 dollar?

  36. Klaphek zegt:

    Ha Cor,

    Ik zie mezelf niet in zo’n situatie komen. En die Un-ers respecteer ervoor dat ze zich daar uit losworstelen.

  37. keuleniscool zegt:

    Ik lees …
    Meer dan 43 miljoen mensen zijn verdreven enz…..
    In Nederland horen we dat 15.000 asielaanvragen per jaar onze samenleving ontwrichten…..
    De asiel aanvragers in Nederland zijn vrijwel alleen gelukzoekers en geen verdrevenen !
    En zo lang ze zich aanpassen kunnen we daar ook nog met leven .
    Maar zoals de parasitaire Marokkaanse ettertjes , die door bende-vorming , alles verzieken ,
    kunnen we beter er uit gooien , om de overigen de rust te gunnen !

  38. @ Klaphek
    Ik heb tot nu toe geen redenen van jou gelezen waarom de Somaliërs die je niet kent en/of met wie je je niet verbonden voelt, geen hulp zouden moeten krijgen als die wel nodig is. Persoonlijke niet-verbondenheid lijkt me geen reden om mensen dakloos te laten en honger te laten lijden.

  39. Klaphek zegt:

    Beste Johanna,

    Je kop bevat: Solidariteit of het gebrek daar aan.

    Solidariteit is betrokkenheid vanuit verbondenheid. Zonder verbondenheid is er in dat kader geen betrokkenheid. Dat is geen gebrek. Dat is hoe het werkt.

    Ik ben niet betrokken bij een willekeurige Somalier en dus ook niet bij diens huisvesting of voedselsituatie.

  40. @ keuleniscool 21-06-2010 16:56
    = De asiel aanvragers in Nederland zijn vrijwel alleen gelukzoekers en geen verdrevenen ! =

    Deze stelling is aantoonbaar onjuist. Als iemand hier asiel aanvraagt wordt die aanvraag uitgebreid getoetst aan het Vluchtelingenverdrag en de Nederlandse Vreemdelingenwet. Van alle asielaanvragen die vorig jaar werden behandeld door de Immigratie en Naturalisatie Dienst, werd in 46 tot 49% positief beslist. Daar moet je nog bij optellen de aanvragen die werden afgewezen, maar waarin na het aantekenen van bezwaar en indien nodig beroep alsnog positief wordt beslist.

    = En zo lang ze zich aanpassen kunnen we daar ook nog met leven . =

    Iedereen wordt geacht zich aan de wet te houden. Doet iemand dat niet, dan hebben we daar politie en rechters voor.

  41. @ Klaphek 21-06-2010 17:51
    = Beste Johanna,

    Je kop bevat: Solidariteit of het gebrek daar aan.

    Solidariteit is betrokkenheid vanuit verbondenheid. Zonder verbondenheid is er in dat kader geen betrokkenheid. Dat is geen gebrek. Dat is hoe het werkt.

    Ik ben niet betrokken bij een willekeurige Somalier en dus ook niet bij diens huisvesting of voedselsituatie. =

    Van Dale omschrijft solidariteit als volgt: gevoel van een-zijn met anderen; saamhorigheid.
    Ik heb nergens gesteld dat iemand die niet verbonden is een gebrek heeft. Wel dat er in onze samenleving een gebrek is aan solidariteit.

    Wat jij eigenlijk zegt is: ik ben niet betrokken, en omdat ik niet betrokken ben bied ik geen onderdak en geef ik niet te eten. Je voegt daar nog ‘dus’ aan toe. Het is echter geen logisch-rationele conclusie, het is jouw stellingname. De consequentie daarvan is dat anderen honger en dorst hebben en niemand hen helpt. Is dat jouw idee hoe de wereld er uit zou moeten zien?

  42. Klaphek zegt:

    Beste Johanna,

    Wel de zaak zuiver blijven zien. Ik ben niet verbonden met een willekeurige Somalier en daardoor ook niet betrokken bij diens situatie. Van samenhorigheid en een-zijn is al helemaal geen sprake.

    Trouwens, als die Somalier niet zorgt voor zijn eigen onderdak en eten, is dat dan mijn schuld? Welk geloof maakt jou dat wijs?

  43. @ Klaphek 21-06-2010 19:42

    Wel eens van oorlog gehoord? Van hongersnood? Van overstromingen?
    Niet mijn woorden verdraaien hè. Ik schreef nergens dat het onze schuld was. Wel dat ik vind dat je niet kunt toekijken hoe anderen onder zware omstandigheden moeten leven.
    Overigens is jouw suggestie echt beneden de gordel. Alsof mensen die dakloos zijn en honger lijden niet voor zichzelf zorgen. Kom nou toch zeg.

  44. Klaphek zegt:

    Kom nou Johanna,

    Oorlog, hongersnood en overstromingen roepen mensen over zichzelf af. En ja, mensen die dakloos zijn en honger lijden zijn daar meestal zelf de oorzaak van.

  45. Natuurlijk Klaphek, mensen worden slachtoffer omdat ze daar zelf voor kiezen. Daar hebben we een uitdrukking voor: blame the victim.

  46. Klaphek zegt:

    Zullen we zo meteen samen even somberen over Joran van de Sloot. Daar kunnen we met een beetje goede wil toch ook wel een slachtoffer van maken?

  47. Bas zegt:

    Klapjek: Ik zat er op te wachten. Zielig. Helemaal niet. Gewoon daders. Johanna. Je zult er maar een tegenkomen. En Johanna. Als jij een of andere onverlaat tegenkomt. Ach. Dan heb je daar voor gekozen.

  48. Bas zegt:

    Jonanna: Je waant je hier veilig. Maar dat is niet zo. De dijken zijn zo best als ze zijn. Maar als er echt iets gebeurt. Dan kun je in mijn keuken uit komen huilen. De mensen in 1953 hebben iedereen opgevangen. Ik heb ruimte voor zeker een gezin. Maar niet voor multicultie gezeik.

  49. Bas zegt:

    Johanna: Elk kind is welkom. Jij maakt je druk over afkomst en religie. Dat is jouw probleem.Niet het mijne. In geval van nood. Maakt het me geen bal uit.

  50. En daar hebben we Bas, mijn vader zaliger zou zeggen ‘het beste paard van stal’. Altijd een verfrissende kijk op de dingen. Dank voor je bezoek. Het is fijn om te horen dat ik in geval van nood altijd bij je terecht kan. Een uitnodiging voor twee neem ik aan?

  51. Ger Blog zegt:

    Ietwat vreemd betoog en wat vreemde cijfers. Allereerst dient men te weten dat vrijwel alle vluchtelingen die naar West-Europa zijn gekomen, geen politieke maar economische vluchtelingen en soms als politiek vluchteling Nederland hebben uitgekozen vanwege zijn sociale vangnet (lees: gratis geld).

    Tweederde van de Birmese vluchtelingen zou voor Maleisië gekozen hebben. Vreemd, er zitten er toch zo’n één tot drie miljoen in India die daar overigens geen geld van de overheid ontvangen.

    Liefst 300.000 Vietnamezen zouden naar China zijn gevlucht. De laatste grote vluchtelingenstroom naar China vanuit Vietnam was vlak na WOII. Toen zijn veel Chinezen uit Vietnam naar China gevlucht. Vervolgens zijn er nog Vietnamezen naar Hongkong gevlucht in de jaren 70 en 80 na de val van Saigon. De meeste daarvan zijn teruggestuurd. In totaal worden er 339.000 Vietnamese vluchtelingen opgesomd, maar een veelvoud daarvan zit in Amerika, Australië en Frankrijk. Ook in Duitsland en Nederland zitten ze.

    Dat er 16.250 buitenlanders in Nederland asiel hebben aangevraagd, is een jaarcijfer. Je geeft al aan dat we daarmee op de 15e plaats staan van de hele wereld. Voor zo’n klein land is dat veel. Mocht de vaste verblijfsvergunning verleend worden, dan heeft men recht op gezinshereniging. In de vier grote steden krijgen de buitenlanders inmiddels de overhand. Je ziet het in meerdere landen. De etnische bevolking leeft op het platteland.

  52. @ Ger Blog
    Wat is er vreemd aan het betoog?
    Wat is er vreemd aan de cijfers? Kloppen de cijfers van UNHCR niet? Zo nee, waarom niet? Waar blijkt dat uit?

    Meer dan de helft van degenen die in Nederland asiel aanvraagt, krijgt dat ook. Hetgeen betekent dat ze zijn getoetst aan de Vreemdelingenwet en het Vluchtelingenverdrag. Niks economisch dus.

    Voor wat betreft de asielcijfers: de meeste vluchtelingen komen niet naar Europa. Veel ontheemden blijven in eigen land, en van degenen die het land wel verlaten blijft bijna iedereen in de regio. Hetgeen uiteraard tot een enorme belasting van die regio leidt.
    Het zou zo kunnen zijn dat van dat hele kleine percentage dat wél komt, er onevenredig veel naar Nederland komen. Wat niet wegneemt dat slechts een fractie van alle vluchtelingen wereldwijd hierheen komt. De belasting die dat ons oplevert staat in geen enkele verhouding tot de belasting van de regiolanden waar vluchtelingen heen gaan. En dat was waar het mij om ging.

    Je noemt een aantal vluchtelingenstromen. Zou je daar wellicht wat bronnen bij kunnen geven?

    Tot slot. Je schrijft: "In de vier grote steden krijgen de buitenlanders inmiddels de overhand." In mijn perspectief is iedereen die een Nederlands paspoort heeft een Nederlander. Wat wel zo is, is dat in de grote steden veel allochtonen wonen. Overigens geldt dat voor erg veel wereldsteden, dus je kunt je afvragen of dat zo bijzonder is, of dat het wellicht zo is dat grote steden – en zeker havensteden – altijd al veel mensen hebben aangetrokken. Ik schreef er al eens een blog over.

  53. @ Ger Blog
    Nog een opmerkingen over de cijfers:

    De statistieken van UNHCR geven alleen die mensen weer die officieel erkend zijn als vluchteling. Bron daarvoor zijn de opgaves van de betreffende landen en de eigen UNHCR-registraties. De conclusie lijkt dus te zijn dat veel Birmezen die in India verblijven niet is geregistreerd en mogelijk zelfs illegaal in het land verblijft. Ik weet uit eigen ervaring dat dat soms ook geldt voor Nepalezen. Van Chinezen en ook Vietnamezen weet ik uit eerdere werkervaring dat zij vaak geen asiel- of vluchtelingenstatus hebben, veeleer illegaal hier zijn. Die zijn in de cijfers niet meegenomen. Of dat tot een vertekening leidt, is nog maar de vraag. Want het fenomeen van illegaliteit doet zich in heel veel landen voor.

  54. Ger Blog zegt:

    Ik lees over 5 miljoen Palestijnse vluchtelingen die door de UNRWA begeleid worden. In werkelijkheid gaat het om de Palestijnen en de nakomelingen daarvan die in 1948 Israël ontvlucht zijn. Dat is meer dan zestig jaar geleden. Maar goed, het zijn nog steeds officiële vluchtelingen.

    Wat betreft de Vietnamezen die naar China gevlucht zijn. Het gaat om Vietnamezen van Chinese afkomst die gevlucht zijn tijdens en vlak na de Chinees-Vietnamese oorlog van 1979, zo lees ik elders op internet. Die zijn dus officieel nog steeds vluchteling.

    betreft je reactie van 10:31
    De meeste Birmese vluchtelingen in India zijn inderdaad niet officieel erkend.

    Wat betreft ‘opvang in de regio’. Inderdaad worden de meeste vluchtelingen in de buurlanden opgevangen, vaak zonder veel enthousiasme. Maar met de term wordt in feite bedoeld dat vluchtelingen die bijvoorbeeld naar West-Europa zijn gevlucht, direct na aankomst naar hun eigen regio dienen te worden teruggestuurd maar dan wel onder auspisciën van de UNHCR. Voormalig VVD-voorman Frits Bolkenstein stelde dit al begin jaren negentig voor. Als voorbeeld gaf hij de Tamils die vanuit Sri Lanka in India werden opgevangen. Hij zag daarom geen reden om naar Nederland te vluchten en hij wilde ze doorsturen naar India. De kosten om ze in India begeleiding te geven, zijn verder een fractie van de kosten als ze in Nederland zouden verblijven. Ook de voormalige Britse premier Tony Blair heeft een dergelijke regionale opvang voorgesteld. Het strookt echter niet met het Internationale Vluchtelingenverdrag van de VN dat door onder andere Nederland en Groot Brittannië ondertekend is.

    Anyway, het aantal politieke vluchtelingen valt straks in het niet bij de milieuvluchtelingen die straks aan onze grensdeuren kloppen. De president van Bangladesh heeft Engeland al gevraagd om de grenzen te openen voor alleen al 20 miljoen Bangladeshi, een aantal waarvan hij denkt dat die zijn land moeten ontvluchten als de zeespiegel met een meter of zo gaat stijgen.

    Het tegenhouden van toekomstige grootschalige vluchtelingenstromen, dient volgens mij samen te gaan met plannen om de ongebreidelde toename van de wereldbevolking een halt toe te roepen, of we gan een ongekende ramp tegemoet. China is volgens mij de enige tot nu toe met de juiste maatregelen.

    In 2050 wordt een toename van 40% van de wereldbevolking verwacht. Wat dat gaat betekenen voor vluchtelingenstromen (economische, politieke, milieu of wat dan ook) kan men zich eigenlijk nu nog niet indenken, maar dat het er veel en veel meer worden dan nu is voor iedereen duidelijk.

    En als het kon, zou ik graag elke vluchteling van waar dan ook – economisch of politiek – naar Nederland willen halen, maar dat is geen reële optie, zoals iedereen weet.

  55. Ger,
    Klimaatvluchtelingen zie je ook nu al in toenemende mate. Denk bijvoorbeeld aan hongersnoden en overstromingen. Ik ben het met je eens dat dat in de toekomst er veel meer zullen worden. We zijn het er ook over eens dat we nu al eens zouden moeten gaan nadenken hoe we daar dan mee omgaan. Allemaal hierheen laten komen is niet reëel, mee eens. Ze het zelf laten uitzoeken en/of alle kosten en lasten (ook sociaal en maatschappelijk) laten voor de landen in de regio evenmin. Mijn voorkeur zou hebben een oplossing ‘for the common benefit of all’. Dat vraagt wel wat, bijvoorbeeld dat we niet alleen naar ons eigenbelang kijken, maar naar het belang van de mensheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s