Bijen als medicijn

Bijengif werd al medicinaal gebruikt door de Egyptenaren. De Chinezen gebruiken het al minstens drieduizend jaar en beschouwen het als onderdeel van de reguliere geneeskunde. Recent is men ook in Gaza overgegaan tot het medicinaal gebruik van bijengif, zij het noodgedwongen. Bijengif geneest niet, maar het vermindert wel pijnklachten en kan de toestand van patiënten stabiliseren.

In de Chinese volksgeneeskunde worden gecontroleerde bijensteken al drieduizend jaar gebruikt tegen onder meer artritis, rugpijn en reuma. Men zegt dat bijensteken beschadigde cellen kunnen repareren, bacteriegroei kunnen tegengaan en ontstekingen kunnen verzachten. En er zijn mensen die claimen dat het leverkwalen, diabetes en sommige vormen van kanker kan genezen.
De traditionele Chinese geneeskunde herbergt veel mystieke en filosofische aspecten, en maakt gebruik van een breed scala aan remedies. Niet alleen bijengif, maar ook insekten, kruiden, delen van dieren en massage worden toegepast.
In het Westen wordt de Chinese heelkunde als alternatieve geneeskunde beschouwd – het zou niet wetenschappelijk zijn en bovendien allergische reacties kunnen oproepen, maar in China is het eerder mainstream. In heel China vind je ongeveer drieduizend privéklinieken die traditionele behandelingen geven aan meer dan 230 miljoen mensen. Met 95 miljard yuan per jaar maakt het een kwart van de totale opbrengsten van de medische industrie uit. Jaarlijks groeit het gebruik met circa twintig procent.

Wie op het internet zoekt op ‘bee venom therapy’ komt een heel scala aan websites tegen waar het gebruik van bijengif als onderdeel van apitherapie gepromoot wordt. Bekend is dat bijengif de klachten van MS-patiënten en van mensen die leiden aan neuropathie kan verzachten. Bijengif heeft als belangrijkste bestanddeel melittine, dat sterk ontstekingsremmend werkt. Daarnaast bevat het nog vele andere peptiden en eiwitten, waaronder het voor de allergische reacties verantwoordelijke histamine.
Het medicinaal gebruik van bijen is ook terug te vinden op Egyptische papyrusrollen van tweeduizend jaar voor Christus.
Ook kwam ik een Koreaans onderzoek tegen naar het effect van acupunctuur met bijengif op de neurotransmitters bij ratten.

De reden dat ik zocht naar het gebruik van bijengif als medicijn was een artikel dat ik vandaag tegenkwam over de medicinale toepassing van bijengif in Gaza. Sinds de blokkade komen lang niet alle benodigde medicijnen de Gazastrook binnen, en naar het buitenland reizen voor een medische behandeling is er ook niet eenvoudiger op geworden.
Samur, een landbouwkundige, startte zijn behandelingen in 2003. Hij geeft duidelijk aan dat zijn behandelingen hoogwaardige medische zorg niet kunnen vervangen. ‘The bee venom treatment is a complement to medicine,’ zegt Samur. ‘I don’t diagnose the illness, but rely entirely on the opinion of the doctor.’ Mensen met hartziekten, diabetes of kanker behandelt hij niet vanwege de risico’s.
Gebrek aan medicijnen en de economische crisis zorgen er inmiddels voor dat honderden mannen, vrouwen en kinderen naar Samur’s kliniek komen om daar behandeld te worden. Zo’n behandeling bestaat meestal uit het gericht laten steken door vier tot zes bijen. Een serie van drie behandelingen kost tweeënhalve dollar.

De patiënten lijken er baat bij te hebben. Een vijfentwintig jarige man, die vanaf zijn middel verlamd is als gevolg van spieratropie, ging vroeger naar Egypte om behandeld te worden. Door de blokkades laat hij zich nu door bijen steken. Hij ligt niet meer wakker van de pijn, zijn conditie is stabiel en gaat niet achteruit. Samur: ‘I cannot help him walk again, but my treatment basically focuses on easing the pain and preventing his condition from deteriorating further.’
Veel van de patiënten hebben verwondingen als gevolg van de oorlog begin dit jaar. De 23-jarige Ismail Matar bijvoorbeeld zag hoe een vriend voor zijn ogen uit elkaar gerukt werd door rondvliegende stukken van een raket. ‘I was in psychological shock. I was not strong enough to move my legs, I could barely see, and none of the drugs worked. But now, after seven months of treatment with bee stings, I am much better. I can walk again.’
Nivine Ajur, moeder van zes kinderen lijdt aan reumatoïde artritis. Zij zweert bij de behandeling: ‘I have been suffering from rheumatoid arthritis for five years and nothing helped because there is no treatment for this disease in Gaza,’ zegt ze terwijl een bij haar angel in haar pols steekt.
‘I could not climb stairs at all but now, after five months of treatment, I can climb them six times a day.’

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Bijen als medicijn

  1. Vogelenwater zegt:

    Wordt ook bij de behandeling van Lyme gebruikt, blijkbaar ook met redelijk goede resultaten

  2. Aad Verbaast zegt:

    Interessant gegevens. veel niet bekend bij me.
    Doe me onmiddellijk aan twee dingen denken:
    een verhaal van Roald Dahl: royal gelly
    http://www.scholieren.com/boekverslagen/12753

    Een een uitspraak van Albert Sweitzer ook over bijen. Die kan ik zo snel niet vinden.

    Gaat helemaal niet goed met de bijen stand toch? (daar ging zijn uitspraak over.. de verbintenis van bijen en het belang voor onze planeet.).

  3. @ Vogelenwater
    Bijengif als Haarlemmer olie, zo lijkt het.

    @ Aad
    Nee het gaat niet goed met de bijenstand. Ik kwam ook daar flink wat artikelen over tegen. Zoals dit: http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=bee-medicine
    Een biotechnologiebedrijf in Miami, toepasselijk Beeologics geheten, ontwikkelt een antiviraal medicijn dat gebruik maakt van RNA-interferentie als oud immuunmechanisme. Als ik het goed begrijp zou dat de vorming van retrovirussen moeten voorkomen, zodat kolonies niet massaal uitsterven.

  4. martin zegt:

    In de tuin van de landbouwschool waar ik zat stonden bijenkasten.
    De inmiddels overleden directeur P.A.M. (Pammetje) van Dongen
    zweerde bij de steken, vertelde hij mijn vader toen wij de school
    kwamen bekijken. Ik zal nooit mer vergeten hoe zijn hand met angels
    erin de kast uitkwam. ‘Willen jullie het ook proberen,’ vroeg hij. Mijn
    vader een stoertje deed het meteen. Ik niet. Ik zag dat het niet eng
    was, maar durfde toch niet. Hij vertelde vaak enthousiast over bijen.

    (Zijn zoon hield wurgslangen en vogeltjes in de gang van het kleine
    schooltje.)

  5. Merkwaardig toch Martin, hoe dit soort kennis bij ons verloren gaat. Mooi dat het bij jouw herinneringen oproept over dingen die je met je vader deed.

  6. Annet zegt:

    ongelooflijk interessant!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s