Desperaat

Als je woont in een land waar de grenzen gesloten zijn en zelfs vitale goederen lang niet altijd worden doorgelaten. Als er recent een oorlog was die veel verwoesting aanrichtte en de situatie nog uitzichtlozer maakte. Als er al jaren een vredesproces loopt, maar er geen resultaten geboekt lijken te worden. Wat doe je dan als je jong bent, dromen over een toekomst niet voor je is weggelegd en je geen uitweg meer ziet?

De jongeren in Gaza weten helaas het antwoord op deze vraag. Het aantal zelfmoordpogingen is schrikbarend gestegen en hoger dan ooit. Sinds begin dit jaar waren er 95 pogingen, waarvan 7 met dodelijke afloop. Meestal betrof het jongeren.

Voor wie bekend is met de psychische toestand van jongeren in de Gazastrook, wekt dit helaas nauwelijks nog verbazing. Veeleer is het de verwachte uitkomst van een trend die zich al langere tijd aankondigt.
Zo verscheen eind maart een UNDP-rapport over de psychische toestand van de Palestijnse jongeren. Het rapport geeft aan dat tachtig procent van de jonge Palestijnen depressief is. In Gaza is 55 procent zelfs zwaar depressief. De werkloosheid onder jongeren is schrikbarend hoog: 35 procent in de Westbank, 51 procent in Gaza.

Psychiater Eyad El-Sarraj die al dertig jaar in de Gazastrook werkt, onderzocht kort na de inval in Gaza begin dit jaar het het effect van traumatische oorlogservaringen op de geestesgesteldheid (verdriet, verlieservaringen, posttraumatische stress-stoornis) bij 374 jongeren tussen de 6 en 17 jaar. Daaruit kwam naar voren dat de jongeren een veelheid aan traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt, zoals het horen van raketinslagen of overvliegende gevechtsvliegtuigen, het zien van verminkte lichamen op tv, gedwongen opsluiting in huis zonder water en elektriciteit, een veilig heenkomen elders moeten zoeken, het verlies van dierbaren. Het zijn kinderen voor wie elke bestaanszekerheid is weggevallen: ze konden zichzelf en anderen niet beschermen, hun ouders konden hén niet beschermen.
Gemiddeld had elk kind 13 traumatische gebeurtenissen meegemaakt. Er is een duidelijke relatie tussen het aantal gebeurtenissen en het voorkomen van posttraumatische stressstoornissen (ptss). Meer dan zestig procent van de jongeren vertoont ernstige tot zeer ernstige ptss-klachten: ze raken van slag als ze aan de oorlog denken, herbeleven indringende beelden en geluiden uit de oorlog, zijn bang dat de oorlog weer opnieuw zal beginnen.

Over de nu bekend geworden cijfers over het aantal zelfmoordpogingen zegt dr. Fadel Abu Hein, hoogleraar psychologie aan de Al-Aqsa Universiteit en directeur van het Community Training Center for Crisis Management (CTCM) in Gaza, dat mensen een einde aan hun leven willen maken als ze de hoop opgeven en zich niet meer kunnen aanpassen aan de realiteit waarin ze zich bevinden.

‘For many Palestinians, death is better than life. They have reached a degree of depression that makes them lose interest in life.’

Hij wijst de voortdurende blokkade aan als belangrijkste oorzaak van het toenemend aantal zelfmoordpogingen:

‘Every aspect of their lives is affected by the blockade. They became enclosed upon themselves and unable to communicate with the outside world. They cannot travel, marry, get an education, or buy basic goods from outside the strip.’

Daarnaast noemt hij de massale vernietiging als gevolg van de oorlog begin dit jaar:

‘They look around them and see the damage caused by the war and they feel so helpless and unable to do anything, so they become desperate and want to end their lives.’

Zelfs als de oorzaak ligt in persoonlijke problemen zijn die meestal toch ook aan de politieke situatie gerelateerd. Hij geeft het voorbeeld van een vrouw die zelfmoord wilde plegen vanwege problemen met haar echtgenoot. Vroeger had hij een baan en een goed inkomen, maar door de blokkade is hij werkloos geworden en kan hij niet meer in het levensonderhoud van zijn gezin voorzien. Hij had zichzelf niet meer onder controle, begon zijn vrouw en kinderen te mishandelen. De vrouw was niet tegen de druk opgewassen en besloot zelfmoord te plegen.

De Westbank wordt weliswaar niet belegerd, maar volgens Abu Hein zijn de Israëlische blokkades daar de belangrijkste oorzaak van het hoge aantal zelfmoordpogingen.
In de Westbank werden sinds begin dit jaar 250 zelfmoordpogingen ondernomen, waarvan 8 met dodelijk gevolg. Het gemiddelde ligt op dit moment op drie pogingen per dag. Zestig procent van de zelfmoordpogingen wordt ondernomen door vrouwen, meestal tussen de 16 en 45 jaar oud.
De politie in Ramallah is terughoudend en ontkent dat politieke problemen de oorzaak zijn.

‘The reason is not political, but mainly social and economic. Poverty, domestic violence, and unemployment are the main reasons.’

Abu Hein denkt daar echter anders over:

‘There are hundreds of barriers and checkpoints, Palestinians in the West Bank are isolated from their compatriots in Gaza, and social life and economic conditions are affected by the pressure Israel is exercising on Palestinians.’

Eerdere blogs over dit onderwerp:
Leed kent een hiërarchie
Gevangen in wanhoop: leven in Gaza
Wie de Palestijnse jeugd heeft, heeft de toekomst
De kinderen van Jenin spreken zich uit over vrijheid

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten, Oorlog & geweld en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Desperaat

  1. Jezzebel zegt:

    Diep verdrietig.
    .

  2. The_Saint zegt:

    Hier heb je wat aanvullende cijfers….

    http://www.haaretz.com/hasen/spages/1100290.html

    Hoog tijd dat normalisering zijn intrede doet…uiteindelijk zullen de 2 volkeren het moeten maken…zonder backstabbing jews and alle andere clubs die door hun acties de ezel vooruit willen trekken.

    " Je kunt een paard wel naar de rivier brengen , maar je kunt het niet dwingen te drinken…"

  3. @ The Saint
    Ja, ook dat zijn schrikbarende aantallen. Het wordt inderdaad tijd dat er daadwerkelijk wat gaat veranderen in het levan de twee volkeren.

  4. ben zegt:

    Johanna,
    Weer een heel aangrijpend overzicht van menselijke ellende in een volk dat zestig jaar op de vlucht is en snakt naar de basiswaarden van het leven, dat ze niet gegund worden. Het schrijnend verschil met de Joden in Israel – waar heilige naar refereert – ligt opgesloten in het woord ‘vrijheid’. Vrijheid van keuzes. Voor de een vanzelfsprekend. Voor de ander absoluut niet aanwezig.

  5. E.T. zegt:

    Ehh, niet om onaardig te klinken en elk mens is een wereld vol, maar 95 pogingen op 1,500,000 mensen in de loop van bijna een jaar, is statistisch bekeken niks, zeker niet vergeleken bij de rest van de wereld. Als je er dan nog rekening mee houdt dat er ‘maar’ 7 met dodelijke afloop waren (en je kan redeneren dat de mislukte pogingen vaak een poging tot attentie en hulp verzoek zijn), praat je over zowat het laagste cijfer over de hele wereld.

    Just for example, Israel kent het afgelopen jaar bijna 400 geslaagde zelfmoord pogingen. Duizenden procenten meer dan waar je hier over praat, en honderden procenten meer als je vergelijkt met de mislukte pogingen in de Gazastrook.

    De invloed van de blokkade hier op is slechts een gissing (of politiek gebruik van de blokkade). De blokkade beinvloed de toevoer van sommige artikelen, maar verder voelt de gemiddelde Palestijn hem niet. Immers, al tientallen jaren heeft hij een speciale permit nodig om van de Gazastrook Israel binnen te mogen, wat hem betreft is er niks veranderd, behalve dat het iets moeilijker is zo’n permit te krijgen.

    Op de westbank is het helemaal irrelevant. Een Palestijn kan vandaag de dag over vrijwel de gehele westbank reizen zonder een checkpoint tegen te komen. Alleen als hij ‘klein Israel’ binnen wil is dat moeiljik, precies zoals een Israelier een visum moet aanvragen om naar Amerika te vliegen bijvoorbeeld.

    Btw louter nieuwschierigheid, bevat het aantal zelfmoord/zelfmoord pogingen wat in het artikel genoemd wordt ook de terroristen die zelfmoord proberen te plegen terwijl ze daarbij zoveel mogelijk Israeliers trachten mee te nemen?

  6. The_Saint zegt:

    Je hebt de vrijheid een einde te maken aan je leven of niet…waarom zijn de scholieren/jongeren in het vette en vredige westen dan slachtoffer van deze wanhoopsdaad?…..bekijk maar eens de cijfers…geen jood/israelier die daar aan te pas komt.
    Deze week de voormalige eigenaar van s’lands beste basketbalteam…..daarvoor s’lands tv rating King…zeg jij het maar.

  7. E.T. zegt:

    @The_Saint,

    Je begrijpt er niks van. Over de hele wereld plegen mensen (helaas) zelfmoord. In Nederland, in Amerika, in Israel, in China, en all over, en dat in veel grotere percentages dan die hier genoemd werden. Maar als een Palestijn dat doet, is het natuurlijk de schuld van de Joden. Is toch logisch man. Dat je dat zelf nou niet begrijpt… :-)

  8. @ E.T.
    Je zal het toch met me eens zijn dat je niet erg vrolijk wordt van de situatie. Los van wie daarvoor verantwoordelijk is. Leed valt niet uit te drukken in percentages. En een leedcompetitie is zinloos.Jammer dat je niet gewoon eens kunt stilstaan bij hoe het is om daar te leven. Gewoon van mens tot mens.

  9. @ E.T.
    Ja het leven is Gaza is bijzonder rooskleurig. Hou er toch eens mee op joh, om het allemaal steeds te bagatelliseren en weg te redeneren.

    Ik wil je ter overweging nog wat gegevens meegeven uit recent onderzoek over suïcide en de achtergronden:

    – Zelfmoord(pogingen) worden niet altijd even goed geregistreerd. Het is niet altijd gemakkelijk een onbekende doodsoorzaak te onderscheiden van zelfmoord. In veel gebieden is het verboden een eind aan je leven te maken (religieuze overwegingen). Zelfmoord(pogingen) worden daardoor niet altijd geregistreerd. De werkelijke cijfers kunnen dan ook een stuk hoger uitvallen.
    – In ontwikkelde landen plegen mannen twee tot viermaal vaker zelfmoord dan vrouwen.
    – In de meeste landen plegen personen op hogere leeftijden vaker zelfmoord dan jongeren, als is het aantal zelfdodingen onder jongeren de jongste vijftig jaar wel toegenomen.
    – Mensen die werkloos zijn pleger vaker zelfmoord dan mensen met een baan, maar onduidelijk is of werkloosheid een risicofactor is. Iemand kan bijvoorbeeld ook werkloos zijn door een onderliggende psychische factor.
    – Mentale gezondheidsproblemen leveren een groot risico op. Zo had 90 procent van de mensen die een einde aan hun leven maakten te kampen met psychische problemen. Depressie maakt de kans op zelfdoding 15 tot 20 maal groter.
    – Grote nationale gebeurtenissen, zoals een aardbeving of de dood van een beroemdheid leiden tot een toename van zelfmoord. Bij de dood van prinses Diana bijvoorbeeld steeg het aantal Britse zelfmoorden met 17 procent. Vooral onder vrouwen van dezelfde leeftijd als Diana nam zelfmoord sterk toe.

    Allemaal factoren die in Palestina, en zeker in Gaza, een rol spelen. Met name het hoge aantal zelfmoordpogingen onder mensen onder de 18 jaar zou flink wat alarmbellen moeten laten afgaan.

    K. Hawton en K. van Heeringen, ‘Suicide’, in: The Lancet, vol 373, 18 april 2009

  10. E.T. zegt:

    @johanna_nouri,

    Vrolijk wordt ik inderdaad niet van de situatie. Als jij hem ook los zou houden van wie er verantwoordelijk voor is (als er al zo iemand aangewezen kan worden), zou ik volledig achter je artikel staan. Gezien jij een politiek verband legt en daarmee direct of indirect Israel beschuldigt, beschouw ik het niet als een ‘kijk eens hoe zielig de Palestijnen zijn’ artikel, maar als een ‘ha, ik heb nog een punt gevonden om Israel mee aan te vallen’ blog.

    As I said, het aantal zelfmoorden die je hier bracht, 7 op de 1,500,000 mensen over (bijna) een jaar, staat vrijwel gelijk aan 0 statistisch bekeken. Als ik er dan nog rekening mee houdt dat het afgelopen half jaar minstens 3 terroristen om het leven kwamen toen zij zelfmoord pleegden tijdens een aanslag tegen Israeliers, versterkt dat punt alleen.

    Wat het stilstaan hoe men daar leeft betreft, het lijkt mij niet echt makkelijk daar te wonen, en zielig voor niet weinig mensen (ik praat nu uiteraard over de Gazastrook). Ik kan dat echter niet veranderen, niet als prive Israelier, niet als Israelische staat, en niet als Joods volk. Mijn zicht er op of de medelijden die ik met de mensen daar heb staat volkomen gelijk aan medelijden wat ik met veel lieden in Afrika heb. Nee, dat zeg ik eigenlijk verkeerd. Aangezien hier de meerderheid van de bevolking voor een terroristen bende die openlijk verklaarde Israel te willen vernietigen koos, heb ik iets minder medelijden met ze dan met de mensen in Afrika die door omstandigheden waar ze niks aan kunnen doen en een wereld that doesn’t give a sh_t zo armoedig en zielig leven.

    Bottom line: Als ik de kracht/macht zou hebben, zou er op de hele wereld geen armoede en ellende meer zijn, maar die macht heb ik nou eenmaal niet.
    Ik stel voor dat je met spoed een brief naar de leiderschap van de Hamas, de regering in de Gazastrook stuurt, dat ze hier onmiddelijk wat aan doen. Zij, unlike me, hebben de macht betreffende dat gebied wel.

  11. E.T. zegt:

    @Johanna,

    Je 2e bericht veranderd niks aan wat ik al schreef, maar:

    a. Als je de getallen niet vertrouwd, breng ze dan ook niet. Ik reageerde op de getallen die jij bracht in je artikel. Als die onjuist zijn, moet je even in de spiegel kijken.

    b. Ik heb nergens gezegd dat het leven in de Gazastrook rooskleurig is (alhoewel ik wel degelijk geloof dat het minder erg is dan men doet overkomen). Wel dat Israel daar niks aan kan veranderen.

    c. In mijn ogen lijdt bijna een ieder die zelfmoord pleegt aan een geestelijke stoornis. Dat er in oorlogsgebied meer mensen aan mentale problemen lijden dan in een land waar alles rustig en mooi is lijkt mij een given.

    d. Geen idee wat je precies bedoeld met "Palestina". Dat land bestaat al 61 jaar niet meer.

    e. De factoren die je noemt spelen in elke zelfmoord een rol, all over the world.

    Bottom line:
    Volgens de getallen en punten die jij hier brengt, praat je over een non-probleem (makro bekijken, as I said earlier, elk mens is een wereld).
    Je poging om daar een ‘Israel is schuldig’ tintje aan te geven vind ik vrij zielig om eerlijk te zijn.

  12. @ E.T.
    Het ‘Israel is schuldig’ tintje tref je in dit blog nergens aan. Opmerkelijk is dat je zelf wel gelijk die link legt. Waar het mij om ging is wat het gevolg is voor de bewoners van de situatie waar ze zich in bevinden. Een situatie die alle partijen al jarenlang in stand houden, die voor de betrokkenen leidt tot uitzichtloosheid en waarin vooralsnog geen enkele verandering lijkt te komen. Verschillende partijen zouden daar verandering in kunnen brengen.
    Degenen die Shalit gevangen houden, zouden hem vrij kunnen laten als dat tot openstelling van de grenzen leidt.
    Degenen die de grenzen feitelijk blokkeren, zouden kunnen stoppen met het collectief straffen van de hele bevolking. Ongeacht bij wie je de verantwoordelijkheid voor de sluiting legt, ligt het vermogen tot openstelling duidelijk bij Israël. Daarmee is Israël op zijn minst medeverantwoordelijk voor het psychisch welzijn van de getroffenen.
    De internationale gemeenschap zou het welzijn van alle betrokkenen wat mij betreft met stip bovenaan op de agenda moeten zetten. Jij en ik kunnen daar ons steentje aan bijdragen door reëel bestaande problemen niet weg te cijferen en er over te communiceren, en door bij onze leiders er op aan te dringen deze problemen een grotere rol in de afwegingen te laten spelen.

    Geloof het of niet, in reageer oningelogd en het antispamwoord dat ik zojuist intikte is ‘safe’. Menselijke veiligheid, dat is waar het mij om gaat.

  13. E.T. zegt:

    @johanna,
    Ik denk niet dat iemand op de aardbol je artikel kan lezen en er geen ‘het is de schuld van Israel’ minstens 5 keer in terug kan vinden.

    Aangezien de grenzen gesloten zijn naar aanleiding van Shalit’s ontvoering en Israel talloze keren verklaard heeft dat het daarom is, kan Shalit vrij gelaten worden in ruil voor de opening van de grenzen (tenminste van de Israelische kant, met Egypte zal je zelf moeten praten zoals ook met de Hamas, die de grenzen van haar kant even goed gesloten houdt ook al schrijf je hier nooit wat over).

    Aangezien de blokkade een verdedigingactie is, die volledig afhankelijk is van het gedrag van de locale leiderschap in Gaza, zie ik Israel niet als mede verantwoordelijk voor het welzijn van de bewoners van de Gazastrook. Als iemand mij 10 keer per week besteeld en ik daarom tralies op de ramen laat zetten, ben ik echt niet verantwoordelijk voor zijn mentale toestand als hij merkt dat hij mijn huis niet meer in kan.

    Overigens, de hele blokkade is een lachertje en bestaat nauwelijks. Tientallen vrachtwagens gaan de Gazastrook per dag binnen, en Israel maakt miljoenen over naar de regering daar. Kompleet meshogge als je het mij vraagt, maar goed.
    Wat er wel geleerd is is dat als de terroristen ooit nog een Israelier zullen ontvoeren (ze proberen dit op weekelijks niveau), de reactie snel en krachtig zal zijn. Wat mij betreft, een onmiddelijke stop van water en electriciteit, tot hij vrij is. En daarbij een echte blokkade, niks er in of er uit tot hij vrij is. Na 3 jaar kan je zoiets moeilijker doen, maar grote kans dat dit de reactie zal zijn de volgende keer.

    De internationale gemeenschap interesseert hier niemand wat, niet Israel en niet de Palestijnen. Je laatste zin maakt me aan het lachen. Het is precies de acties die menselijke veiligheid garanderen, die jij hier keer op keer aanvalt. Of is er een verschil tussen mensen en mensen?

  14. @ E.T.
    Als de politie iemand in een cel opsluit en hij overlijdt, is de politie daar verantwoordelijk voor. Zo werkt dat in een rechtstaat.
    Als je een heel gebied afgrendelt, noodzakelijke goederen, elektriciteit en water niet doorlaat, export verbiedt, vitale onderdelen platbombardeert, dan heeft dat gevolgen. Gevolgen waar je zelf voor verantwoordelijk bent. Het is barbaars, een methode waarin mensenlevens niet meer tellen, waarin het enige wat nog telt je eigen veiligheid is. Een veiligheid die veeleer gediend zou zijn met het niet onthouden van basisrechten van anderen.

  15. E.T. zegt:

    @johanna,

    Het gebied wordt slechts aan 2 kanten afgegrendeld door Israel. De rest doet Egypte. Daarbij zoals ik zei, sluit de Hamas de grenzen af van zijn kant. Zo bijvoorbeeld opende Israel een veld ziekenhuis voor de gewonden tijdens de laatste oorlog, en schoot de Hamas op de Palestijnse gewonden die probeerden naar dat ziekenhuis te gaan.

    Noodzakelijke goederen worden dagelijks binnen gelaten. Als je 1 enkel dagje daar staat zie je met eigen ogen tientallen vrachtwagens het gebied binnen rijden.

    Last but not least, ik heb vaker gezegd: Als ik moet kiezen tussen de veiligheid van mijn familie of het welzijn van mijn vijand, hoef ik niet lang na te denken. Als er een mens op de wereld is die dit serieus anders bekijkt, zou ik hem opsluiten in een psychiatrische inrichting.

  16. @ E.T.
    ‘Zij doen het ook’ is nooit een legitieme reden. Niemand zou het moeten doen.

  17. ben zegt:

    Het gebied wordt slechts door twee kanten enz.. Correctie: moet zijn: Land, zee en lucht. Slechts een landstrook grenst aan Egypte.
    Dat Egypte actief deelneemt aan de afgrendeling, heeft een politieke achtergrond. Zwak standpunt, mijns inziens, want Egypte zou om redenen van mensenrechten toe moeten staan dat mensen en goederen de grens zouden moeten overschrijden. Het neemt niet weg dat Israël de facto de bezettende staat is van Gaza.
    Ik beschouw de Gaza als een grote openlucht gevangenis, waar de cipiers naar de periferie zijn getrokken en van daaruit de bevolking de duimschroeven aandraait.

    Noodzakelijke spullen is wel erg cynisch. Israël straft de Gaza bevolking genadeloos met rantsoeneringen en een waslijst van producten dat om ‘veiligheidsredenen’ niet toegelaten wordt.

    Als last but not least jij je familie wil beschermen dan zal je als de donder moeten beginnen de andere partij hetzelfde te gunnen.

  18. E.T. zegt:

    @johanna,
    Ik schrijf niet ‘Egypte doet het ook’ als excuus voor wat Israel doet. Ik sta volledig achter wat Israel doet, en Egypte veranderd hier niks aan. Ik schreef dit slechts om aan te duiden dat je bewering alsof alle ellende door de Israelische blokkade komt, technisch bekeken onjuist is. Er zijn meer spelers in het spel, die of je het leuk vind of niet, niet minder invloed hebben (inclusief de Hamas die zelf de grenzen van haar richting sluit).

    @ben,
    Je hebt gelijk, ik zat even aan land only te denken. Israel laat ook geen lucht en zee verkeer toe sinds de blokkade begon (daarvoor had de Gazastrook een eigen vliegveld, tot dat bleek dat ze het voor raketten invoer gebruikten).

    Wat familie beschermen betreft, voor mij gaat mijn familie voor, zoals ik aanneem dat voor jou jouw familie voor zou gaan. Ik zal er alles voor doen om jouw familie te beschermen als dat in mijn macht is, maar niet ten koste van mijn familie. Als je dat van me verwacht, as I said earlier, iemand die dat zou doen hoort in een inrichting thuis.

    Hier nog een paar foto’s voor wie geinteresseerd is in de ellende in Gaza:

    http://news.yahoo.com/nphotos/slideshow/photo//091023/481/c54765b632d84083aac6b56bddc95603/#photoViewer=/091023/481/b81b78e787ad4a299d2063a5390e5e3e

    http://news.yahoo.com/nphotos/slideshow/photo//091023/481/c54765b632d84083aac6b56bddc95603/#photoViewer=/091023/481/c54765b632d84083aac6b56bddc95603

    http://news.yahoo.com/nphotos/slideshow/photo//091023/481/c54765b632d84083aac6b56bddc95603/#photoViewer=/091023/481/db6e94a910124b5f904b58e955f8cbd1

  19. Pingback: Over solidariteit of het gebrek daaraan | Levantijnse berichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s