Verarmd uranium bedreigt gezondheid – collateral damage 4

Metingen in het Iraakse Basra laten schrikbare stijgingen van de hoeveelheid uranium in de bodem zien. In Fallujah overlijdt een kwart van de babies binnen een na de geboorte, driekwart was misvormd. Een recent Amerikaans onderzoek stelt dat militairen twee maal zo vaak prostaatkanker ontwikkelen door blootstelling aan DU. Vorige maand stelde een Britse jury dat de dood van een Britse veteraan zeer waarschijnlijk veroorzaakt is door blootstelling aan verarmd uranium.

De Iraakse milieuminister Narmin Othman stelde onlangs:

There are a number of environmental challenges in Iraq. One of them is water, air and soil contamination caused mainly by emissions from cars and generators in crowded areas, unplanned use of chemical fertilizers, war remnants and bombing with depleted uranium.

Militaire voertuigen en tanks die gebruikt werden tijdens de oorlogen in 1991 en 2003 zijn besmet met radioactief materiaal. Tot nu toe is er weinig gedaan om ze op te ruimen. Het toezicht op afvallozingen in de grootste rivieren Eufraat en Tigris is ontoereikend. Het resultaat: de vervuiling stijgt, de cijfers zijn alarmerend.

Verarmd uranium is een van die bronnen van vervuiling. Begin september schreef ik er ook al een blog over. UNEP (United Nations Environment Programme) schrijft er het volgende over:

Depleted uranium (DU) is the main by-product of uranium enrichment and is a chemically and radiologically toxic heavy metal; it is mildly radioactive, with about 60% of the activity of natural uranium. This dense metal is used in munitions for its penetrating ability and as a protective material in armoured vehicles. The health effects resulting from DU exposure depend on the route and magnitude of exposure and the characteristics of the DU, such as particle size, chemical form and solubility. Where DU munitions have been used, DU penetrators, penetrator fragments and jackets/casings can be found lying on the surface or buried at varying depth. When DU penetrators hit a target’s surface target or the ground, only a small percentage of the penetrator’s mass will transform to DU dust. Air, soil, water and vegetation can potentially be contaminated and affected by DU residues.

Zie ook deze folder die UNEP over DU uitbracht. UNEP deed onderzoek in Kosovo, Servië en Montenegro, Bosnië en Herzegovina, en in Irak. Over Irak publiceerde UNEP in 2005 een rapport dat 311 locaties identificeert die besmet zijn met verarmd uranium. Het opruimen ervan zal jaren in beslag nemen. Over de relatie tussen DU en kanker doet het rapport geen uitspraak, omdat daarover geen gegevens voorhanden waren.

Signalen uit het veld suggereren echter dat er wel degelijk sprake is van grote effecten op de gezondheid. Zo stelt dr. Rahim Hani Nasih, een arts uit Mosul dat DU in ons lichaam kan komen door inademing, door het eten van besmet voedsel of het eten met besmette handen, door blootstelling van open wonden aan besmet stof of afval. Hij stelt verder dat DU ook de grond en het water kan vervuilen, dat radioactief stof dat neerdwarrelt op gebouwen schadelijk is, en dat wind en zandstormen de vervuiling verder verspreiden. Met als resultaat ziekten als kanker.

Onlangs verscheen een onderzoek naar de gezondheidseffecten in de omgeving van Basra. Het focust op leukemie vanwege de toename van deze ziekte in Basra. Het hoofd van het directoraat Gezondheidsbevordering stelt op grond van dit onderzoek dat restanten uit de oorlog een van de belangrijkste oorzaken zijn van kanker. In 1998 waren er in de regio Basra 17 gevallen van leukemie bekend, in 1997 93 gevallen. Tussen 2001 en 2008 werden in Basra 340 gevallen van leukemie geregistreerd. Grondmetingen laten zien dat de hoeveelheid uranium in de bodem schrikbarend is toegenomen, van 60 – 70 becquerels per kg grond voor 1991 tot 10.000 becquerels per kg in 2009. In gebieden waar veel overblijfselen uit de oorlog zijn gevonden, kan dat oplopen tot 36.205 becquerels per kg. Hij pleit voor een bewustzijnscampagne via de media en lokale leiders om de bevolking bewust maken van de risico´s en de noodzaak tot het nemen van beschermende maatregelen.

Uit Fallujah komen berichten dat vrouwen bang zijn geworden om nog kinderen te baren. Veel babies worden misvormd geboren, veel jonge kinderen ontwikkelen leukemie en andere kankers. Sky News maakte er onlangs een reportage over. In september dit jaar werden er in het algemene ziekenhuis van Fallujah 170 babies geboren. 24 procent overleed tijdens de eerste week, 75 procent van de gestorven babies was misvormd. Ter vergelijking: in augustus 2002 werden er 530 babies geboren, 6 overleden in de eerste week, waarvan er 1 een afwijking had. Ook het aantal vroegtijdige geboortes nam toe. De meeste zorgen baart echter het feit dat van de babies die wel in leven blijven, er veel in een later stadium ernstige handicaps ontwikkelen. Het bombardement van Fallujah was een van de zwaarste in de Irak-oorlog. VS-veteraan Jeff Englehart maakte er een schokkende documentaire over.

Het is bekend dat de door de VS geleide coalitie zowel in 1991 als in 2003 gebruik maakte van DU. Het aantal berichten over zieke veteranen neemt toe. Een internationale campagne roept op tot een wereldwijde ban van DU-wapens. Het Amerikaanse Department of Defense ontkent nog steeds alle gezondheidsrisico’s, maar monitort wel soldaten die geraakt zijn door fragmenten die DU bevatten. Tot nu toe houdt men vol dat er geen sprake is van een significant gezondheidsrisico.
Een recente publicatie door onderzoekers van het US Military Cancer Institute, Walter Reed Army Medical Center, het US National Cancer Institute, NIH and het National Naval Medical Center laat echter zien dat prostaatkanker onder militairen twee keer zo vaak voorkomt dan onder de algemene bevolking. Een verschil dat deels kan worden toegeschreven aan de gratis gezondheidszorg voor militairen, waardoor er sprake is van betere screening. Het onderzoek stelt:

although the results have been inconsistent, depleted uranium (the material used in armor penetrators) has been suggested to increase the risk for prostate cancer. Because military personnel are more likely to be exposed to depleted uranium, these factors may have contributed to the increased risk for prostate cancer in military members, although most of the elevated rates and more dramatic increase over time in rates in military personnel might be attributed to screening in the population.

De werkelijke cijfers liggen wellicht nog hoger, want niet alle militaire klinieken beschikken over goedgekeurde kankerprogramma’s en militairen kunnen ook gediagnostiseerd en behandeld worden in niet-militaire klinieken. Het rapport concludeert dat:

it is unlikely that data consolidation differences are substantial enough to account for the observed large differences in incidence rates of certain cancers such as prostate cancer. Our findings of similarities and differences in incidence rates between military personnel and the general population according to cancer, race, gender, and over time suggest that further research on risk factors and cancer screening practices in the military are warranted.

Recentelijk kwam een Britse jury tot de slotsom dat een veteraan hoogstwaarschijnlijk aan kanker was overleden als gevolg van blootstelling aan DU tijdens de Golfoorlog in 1991. Volgens zijn vrouw ging Stuart Dyson’s gezondheid achteruitnadat hij het leger in 1992 verliet. Nadat hij uit de Golfoorlog terugkeerde had hij last van slaapproblemen, nachtelijke zweetaanvallen, krakende botten, een verzakt immuunsysteem en koude zweren. In 2007 werd darmkanker vastgesteld, die al snel uitzaaide naar lever en milt. In juni 2008 overleed hij.
Mensen die leiden aan het Golfoorlog Syndroom noemen de uitspraak een mijlpaal. Zij denken dat 10.000 van de 38.000 soldaten die aan de invasie deelnamen symptomen hebben die aan het syndroom gerelateerd zijn.
Ook het Britse ministerie van Defensie blijft echter de gezondheidseffecten van DU ontkennen:

There is no reliable scientific or medical evidence to suggest that depleted uranium has been responsible for post-conflict incidences of ill-health in UK Forces’ personnel or civilian populations. Of the thousands of troops monitored worldwide, very few have had any detectable depleted uranium exposure. We are happy to study any further evidence presented at the inquest when this is made available.

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten, Oorlog & geweld en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Verarmd uranium bedreigt gezondheid – collateral damage 4

  1. antoinette duijsters zegt:

    Thriest!

  2. ron rozen zegt:

    Goed zo Johanna, langzamerhand moeten de mensen ervan dordrongen raken. Vergeet ook de Iraelische bommen met verijkt uranium in Libanon niet!!

  3. martin zegt:

    Weer een uitgebreid epistel. Om later
    op te slaan en te gebruiken.
    Ron DU in Libanon is nooit bewezen.

  4. ron rozen zegt:

    @Martin
    Voor mij wel

  5. @ Martin en Ron
    Ik kwam een artikel van Robert Fisk tegen over het gebruik van DU in Zuid-Libanon. Lijkt me interessant voor jullie beiden. Wat er ook in staat is dat het Britse leger aanvankelijk waarschuwde voor de gevolgen van DU-gebruik, maar later alles op alles zette om ons te laten geloven dat het onschuldig was.
    http://www.informationclearinghouse.info/article15432.htm

  6. Pierra zegt:

    Goed dat je daar opnieuw over schrijft. Gek dat er officieel dus nog steeds geen link gelegd wordt tussen DU en kanker. Je zou zeggen dat deze cijfers voor zich spreken.
    Hou ons op de hoogte!
    Groet,

  7. @ Pierra
    Zo gek lijkt me dat niet. Als je het verband namelijk wel erkent, ben je ook aansprakelijk voor de schade. En dat kost geld, veel geld. En is bovendien slecht voor het imago.

  8. Pierra zegt:

    @Johanna, toch zou er zoiets moeten bestaan als onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek, waaruit dit verband zou moeten blijken. Ik zal ook eens rondspeuren of er meer over bekend is.
    Groet,

  9. Pierra,
    IKV Pax Christi publiceerde in juni 2009 het rapport Verarmd uranium. Tijd voor duidelijkheid.

    Ik heb het nog niet helemaal doorgenomen. In paragraaf 2.4 wordt over gezondheidseffecten van DU concluderend het volgende gesteld:

    De meeste rapporten gaan vooral in op de radiologische en chemische toxicologische effecten van VU op de gezondheid. Uit nieuw onderzoek blijkt echter dat er nog een derde factor is die schadelijk is voor de gezondheid, namelijk VU als carcinogeen door een aannemelijke synergie tussen de eerder genoemde effecten. Het bewijs dat gevonden is voor mogelijke gezondheidsrisico’s komt voornamelijk uit laboratoria waar getest is op dieren en cellen. Daaruit is gebleken dat er een verband is tussen langdurige blootstelling aan VU en aantasting van cellen wat kan leiden tot kanker. Uit deze onderzoeken is duidelijk geworden dat VU een chemisch en radiologisch kankerwerkende mutageen is. Langdurige en grootschalige blootstelling aan VU kan leiden tot een verhoogde kans op kanker. Voor de effecten op mensen is geen afdoende bewijs aanwezig. Dit betekent echter niet dat er geen verband mogelijk is. Of, zoals Dr. Keith Baverstock het formuleerde: “Not having evidence is not evidence of there being no effect”.30 Wat tot nu toe duidelijk is geworden uit de laboratorium testen is dat er juist grootschalig onderzoek nodig is om duidelijk te krijgen wat de mogelijke gezondheidsrisico’s zijn van de verschillende vormen van blootstelling aan VU.

    Baverstock schreef in 2001 voor de WHO een rapport, publicatie werd hem verboden. De eerste link linkt naar dit rapport.
    http://www.mindfully.org/Nucs/DU-Radiological-Toxicity-WHO5nov01.htm
    http://www.motherearth.org/du/keithkamer_nl.pdf
    http://www.nvmp.org/DU-verslag%20eindversie.pdf

    Ik ga dit materiaal eens goed bestuderen en wellicht kunnen we er dan een blog aan wijden?

  10. Pierra zegt:

    @Johanna, dit zijn heel uitgebreide verslagen en zal ook eens kijken of het te begrijpen valt. Op on-line wetenschapssites vond ik tot nu toe alleen artikelen die een negatief (niet-bestaand) verband legden tussen DU en gezondheid. Deze onderzoeken werden vaak wel gedaan in opdracht van hogere militaire instanties, dus zijn eigenlijk niet te vertrouwen.
    Meer kon ik helaas niet vinden.
    Ik ben erg benieuwd naar de schade die DU zou moeten hebben als zijnde radioactief materiaal. Mocht ik ook iets vinden dan laat ik het je weten.
    Groet,

  11. Pierra
    In bovenstaand blog link ik naar een medisch onderzoek dat wel degelijk een verband tussen DU en in dit geval prostaatkanker veronderstelt. Er is veel epidemiologisch onderzoek, zowel onder veteranen als inwoners van post-conflictgebieden. De conclusies van IKV Pax Christi zijn gebaseerd op laboratoriumonderzoek.
    Maar inderdaad: ook ik ga het uitgebreid bestuderen. In ieder geval hebben we met deze rapporten weer flink wat nieuwe bronnen, die ook ongetwijfeld weer naar onderzoeken zullen verwijzen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s