Nergens heen

Het is stil vandaag. Ik kijk naar buiten, het regent. Bijzonder op 14 september. Meestal is het dan uitstekend weer. Ik kan dat met enige zekerheid stellen, omdat 14 september voor mij niet zomaar een dag is. Op of rond 14 september, het is het moment waarop we als gezin altijd bij elkaar komen. We ontmoeten elkaar en maken er een leuke dag van. Eigenlijk heb ik in al die jaren nog niet meegemaakt dat het weer zo slecht was zoals vandaag.

Ik zit thuis en denk met weemoed terug aan al die 14 septembers die ik in mijn leven heb mogen meemaken. Vandaag is het voor het eerst, ik hoef nergens heen, er is niemand die op me wacht.

De datum staat in mijn agenda, als een belangrijk moment om niet te vergeten. Alsof me dat ooit zou overkomen. Nooit meer zullen ze de betekenis hebben die ze tot nu toe hadden. Er voor in de plaats is een leegte gekomen, een verdriet dat voelt alsof het nooit zal overgaan. Zij die mij het leven gaf, die er altijd en onvoorwaardelijk was, zij is niet meer.

Mijn gedachten gaan naar de lieve brief die ik vandaag kreeg. Van een verpleegster die haar al kent sinds haar jeugd, die mijn zusje ter wereld heeft gebracht. Ze schreef: Ik heb het bedankkaartje nog even in het zicht staan, wat was ze een knappe, jonge vrouw met een bos haar.
Ik krijg wat ik gaf. Die foto, ik koos hem uit vanwege de jeugd, het optimisme, de liefde, de kracht die ervan af spatte. Een vrouw in de kracht van haar leven, de hele wereld nog voor haar, alle mogelijkheden nog open. En ik koos hem ook om de wereld te laten zien dat ze niet altijd zo was als iedereen haar kende. De eenzame, verdrietige, iemand die veel had meegemaakt, en de sporen daarvan droeg. Sporen die zwaar waren. Ze stonden in haar gekerft, wissen kon niet meer. Ze droeg ze met haar mee. Die sporen, wellicht zijn ze er nog, maar zwaar is het nu niet meer.

Ik sta in dubio. Deze week zijn drie mensen die ik liefheb jarig. We vieren het met name vanwege die ene mens. En juist die mens, de allerbelangrijkste in mijn leven, is van mij heen gegaan.
Zaterdag zullen we toch bij elkaar komen. En vieren we de verjaardag van de andere twee, zij die rondom mij zijn. Dat is goed. Maar ook: het kan niet, het mag niet, ik kan die dag niet weggeven, ik kan haar niet inwisselen. Ik wil haar terug. Alles laten zoals het was. Nog steeds denk ik dat ik droom. En ooit word ik wakker en is ze er weer.

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Nergens heen

  1. Jezzebel zegt:

    Erg veel sterkte.
    Wat heb je het mooi opgeschreven.’
    Verdriet van die ene die er niet meer is.

  2. martin zegt:

    Wat triest en toch ook mooi,
    doordat je zo naar haar verlangt,
    maar ook omdat je laat zien dat
    ze niet weg is de vrouw vol levenskracht
    in Zeeuws Vlaanderen.

  3. Flory zegt:

    De moeder van mijn allerbeste vriendin is de 18de jarig.
    De hele familie gaat dan altijd iets gezelligs doen.
    Lekker weg met z`n allen.
    De moeder is 95. geworden.
    Ze was dik in de 40 op het moment dat mijn vriendin geboren werd.
    Later kwam er nog een broertje.
    Vriendin legt jaarlijks bloemen op de Ooster.
    Zij had een losse band met haar moeder.
    Heel anders dan mijn moeder en ik.
    Mijn moeder heeft geen graf.
    Ze is op zee terecht gekomen.

    Ja,mooi gezegd Nourijev.
    Mag ik je wel zo noemen???

  4. @ Jezz
    dank voor je lieve woorden.

    @ Martin
    Ze zal er altijd zijn, misschien nog wel meer dan toen ze nog leefde. En Zeeuws-Vlaanderen trekt aan me, fluistert me in ‘geborgenheid’.

    @ Flory
    Dat is een mooie manier om te herdenken. Vanwaar die associatie met Nourijev?

  5. Mo zegt:

    het dilemma tussen vieren en herdenken zal altijd blijven, vrees ik. je hebt het mooi verwoord.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s