Boycot Israël? Voors en tegens

Het Noorse staatspensioenfonds kondigde donderdag aan dat zij een Israëlisch bedrijf uit haar portfolio haalt. Aartsbisschop Tutu sprak vorige week in Israël over de boycot tegen het Apartheidsregime in Zuid-Afrika. De vraag is: kun je het conflict Israël-Palestina vergelijken met de situatie in Zuid-Afrika? Kan een boycot ook hier werken? Een overzicht van opinies.

Noorwegen: ‘Wij willen niet investeren in bedrijven die bijdragen aan mensenrechtenschendingen’
Eergisteren kwam in het nieuws dat het staatspensioenfonds van Noorwegen een Israëlisch bedrijf uit haar portfolio gehaald heeft om ethische redenen. Het betreft de Elbit-groep, die ervan wordt beschuldigd een surveillancesysteem voor de afscheidingsmuur te leveren. Inderdaad, de Muur waarvan het Internationale Gerechtshof in 2004 heeft vastgesteld dat die illegaal is.

De Noorse minister van Financiën zei in een verklaring: ‘We do not wish to fund companies that so directly contribute to violations of international humanitarian law.’
Noorwegen is een van de grootste olie- en gasexporterende ter wereld. Het pensioenfonds, in de wandelgangen ook wel het ‘oliefonds’ genoemd, bevat nagenoeg alle Noorse olie-opbrengsten. Eind juni was het fonds omgerekend 277 miljard euro waard.
Het besluit is genomen op advies van de ethische commissie van het pensioenfonds. De ethische richtlijnen van de overheid verbieden het fonds te investeren in ‘particularly inhumane’ wapenproducenten en in bedrijven waarvan bekend is dat ze betrokken zijn bij grootschalige schendingen van de mensenrechten, corruptie of vervuiling, alsmede de tabaksindustrie.

Op de zwarte lijst van het pensioenfonds staan nu zo’n dertig multinationals, waaronder Boeing, Wal-Mart, EADS, Safran and BAE Systems. De ban van Thales en DRG Gold werd donderdag opgeheven. Thales is een Franse groep die elektronica voor het leger produceert. De groep werd in 2005 uitgesloten vanwege haar betrokkenheid bij de productie van clusterbommen. Het Zuid-Afrikaanse mijnbedrijf DRG Gold werd in 2007 verbannen vanwege de vervuiling die het veroorzaakte in Papoea Nieuw-Guinea.

Gordon: ‘Een boycot is de enige manier om Israël te redden van zichzelf’
Neve Gordon, auteur van Israel’s Occupation en hoogleraar politicologie aan de Ben-Gurion Universiteit in Beersheba, is voorstander van een boycot. In een Op-Ed in de Los Angeles Times roept Gordon de internationale gemeenschap op tot een boycot, iets wat binnen Israël op weinig bijval kan rekenen. Al snel valt het woord ‘antisemitisme’ en word je beschuldigd van het hanteren van dubbele standaarden. Dat is de afgelopen week ook wel gebleken: Knesset-leden roepen de Ben-Gurion Universiteit op om Gordon te ontslaan. De voorzitter van de universiteit zei dat de ‘university may no longer be interested in his services. Academics who feel this way about their country, are welcome to search for a personal and professional home elsewhere.’ Bron
Onderwijsminister Sa’ar, dezelfde die vorig weekend aankondigde dat operatie ‘Schrap het begrip Nakba uit het curriculum’ is afgerond, noemde de bijdrage van Gordon ‘repugnant and deplorable’. Bron

Volgens Gordon is een boycot de enige manier om Israël te redden van zichzelf. Israël staat op een historisch kruispunt en de huidige crisis vraagt om drastische maatregelen.
Hij beschrijft het huidige Israël als een Apartheidsstaat. Israël controleert al jaren het land tussen de Jordaan en de Middellandse Zee. In het in 1967 bezette gebied leven 3,5 miljoen Palestijnen en een half miljoen Joden, maar hoewel de twee groepen in hetzelfde gebied leven, zijn ze onderworpen aan totaal verschillende rechtssystemen. De Palestijnen zijn statenloos en ontberen de meest basale mensenrechten. Alle Joden daarentegen, of ze nu in bezet gebied of in Israël leven, zijn burgers van de staat Israël.
De vraag waar Gordon naar eigen zeggen ’s nachts van wakker ligt is hoe hij kan garanderen dat zijn twee kinderen én de kinderen van zijn Palestijnse buren niet hoeven op te groeien onder een Apartheidsregime. Hij ziet daartoe slechts twee morele wegen open liggen.
De eerste weg is de een-staat oplossing, waarbij alle Palestijnen burger worden en een binationale democratie ontstaat binnen het hele gebied dat onder Israëlische controle staat. Gelet op de demografie betekent dit het afzien van Israël als een Joodse staat, voor de meeste Israëlische Joden een anathema.
De tweede weg is de tweestaten oplossing, waarbij Israël zich terugtrekt op de grenzen van voor 1967 met mogelijke uitruil van land, Jeruzalem wordt opgedeeld, en het Palestijnse recht op terugkeer wordt erkend, waarbij slechts een beperkt aantal van de 4,5 miljoen Palestijnse vluchtelingen terugkeert naar Israël, de rest kan terugkeren naar de nieuwe Palestijnse staat.

Geografisch ligt de eerste weg meer voor de hand, Joden en Palestijnen zijn al gemengd en op de grond is de een-staat oplossing al een realiteit (en uit die zich in Apartheid). Maar ideologisch gezien is de tweede weg meer realistisch, gelet op het feit dat minder dan één procent van de Joden en slechts een minderheid der Palestijnen het binationalisme steunt. Het is volgens Gordon dan ook zinvoller om de geografische realiteit te veranderen dan de ideologische.

Gordon stelt dat als de twee-staten oplossing de enige manier is om de Apartheid te stoppen, dat niet zal gebeuren zonder druk van buiten. Het aantal kolonisten is drastisch toegenomen, de mythe van een verenigd Jeruzalem heeft geleid tot een Apartheidsstad waar Palestijnen geen burgers zijn en geen voorzieningen hebben, de Israëlische vredesbeweging is op sterven na dood en de politici schuiven steeds meer op in de richting van extreem-rechts. De woorden en veroordelingen van Obama en de EU hebben tot nu toe nul en generlei effect. Een boycot is dus de enige oplossing, met als doel Israël te dwingen haar internationale verplichtingen na te leven en de Palestijnen recht op zelfbeschikking te verlenen. Hij onderschrijft het 10-stappenplan dat in 2008 in Bilbao werd geformuleerd.

Tutu: ‘De sancties waren belangrijk om het Apartheidsregime te laten vallen’
Gordon kreeg vorige week steun van aartsbisschop Desmond Tutu, die met The Elders een rondreis door Israël en Palestina maakte. Gevraagd naar zijn reactie op de ideeën van Gordon zei hij dat bij Zuid-Afrika de sancties om een aantal redenen belangrijk waren.
Zuid-Afrika is gek op sport, en de sportboycot raakte de gewone mensen, psychologisch een sterk instrument. Daarnaast raakte de boycot de regering in haar portemonnee door het wapenembargo en de economische boycot. Toen F.W. de Klerk president werd en Tutu hem belde om hem te feliciteren, was het eerste wat hij vroeg: ‘ga je nu de sancties afblazen?’ En tot slot gaf het de mensen de hoop dat de wereld om hen gaf.
Tutu bezocht ook Bil’in, waar wekelijks geprotesteerd wordt tegen de afscheidingsmuur, die deels illegaal op grond van het dorp gebouwd is. Tutu vergeleek de situatie met hoe men met de kinderen naar Swaziland ging en onderweg langs versperringen kwam, waar je was overgeleverd aan de genade van een politieagent. Hij zei ook dat er in Zuid-Afrika geen sprake was van collectief straffen, er werden geen huizen vernietigd omdat een van de gezinsleden van terrorisme werd verdacht.
Zelf een sterk voorstander van geweldloos verzet, vergelijk hij de activisten van Bil’in met geweldloze verzet van Ghandi en ds. Martin Luther King.

Avnery: Israël is niet Zuid-Afrika – de diagnose is fout, en de oplossing dus ook
Niet iedereen is echter die mening toegedaan. Zo schreef Uri Avnery afgelopen weekend, nadat hij ook met Tutu van gedachten had gewisseld over een mogelijke boycot, in zijn column voor Gush Shalom dat hij het niet met Gordon eens is. Niet voor wat betreft de overeenkomst met Zuid-Afrika en evenmin over de effectiviteit van een boycot tegen Israël.

Avnery stelt dat de situaties in Zuid-Afrika en Israël sterk van elkaar verschillen. De strijd in Zuid-Afrika was er een tussen een grote meerderheid en een kleine minderheid, de blanken maakten slechts tien procent uit van de bevolking van bijna vijftig miljoen. Daardoor was er een situatie dat negentig procent van de inwoners de boycot ondersteunde, ondanks het feit dat ze er ook de lasten van ondervonden.
In Israël daarentegen geldt het omgekeerde: de Joden maken meer dan tachtig procent van de bevolking uit, en in het hele gebied van de Middellandse Zee tot aan de Jordaan rivier vormen ze zestig procent. Daar komt bij dat 99,9 procent van de Joden tegen een boycot zijn.
In tegenstelling tot de Zuid-Afrikanen zullen ze niet voelen dat de wereld achter hen staat, maar veeleer: ‘de hele wereld is tegen ons’.
Waar in Zuid-Afrika de boycot de meerderheid versterkte, zal een boycot tegen Israël de grote meerderheid in de armen van extreem-rechts duwen en een fortenmentaliteit scheppen tegen de ‘antisemitische wereld’.

Een andere verschil is dat de ineenstorting van het Apartheidsregime niet heeft geleid tot een bloedbad. Er werd juist een Waarheids- en Verzoenings Commissie ingesteld, waar Tutu prominent lid van was overigens. Er was geen sprake van wraak, maar van vergeving, in lijn met het op de Bijbel gebaseerde christelijke uitgangspunt: ‘wie bekent en berouw heeft van zijn zonden, zal genade ontvangen’.

Avnery noemt nog een groot verschil: de Holocaust. Door eeuwen van pogroms is in het bewustzijn van de Joden een overtuiging ingeprent dat de hele wereld hen te grazen wil nemen, een overtuiging die sterk is bekrachtigd door de Holocaust. Ieder Joods Israëlisch kind leert op school dat ‘de hele wereld stil was’ toen zes miljoen Joden werden vermoord. Deze overtuiging is dan ook diep in de Joodse ziel verankerd. Rationeel of niet, het is een factor van betekenis.
In Zuid-Afrika was het anders. De leiders van het Apartheidsregime sympathiseerden openlijk met de nazi’s. De Apartheid vond haar basis in dezelfde racistische theorieën die ook Adolf Hitler inspireerden. Draagvlak vinden voor een boycot was daardoor relatief eenvoudig. De Israëliërs worden echter gezien als slachtoffer van het nazisme. Een oproep tot een boycot zal velen van ons herinneren aan de nazi-leuze ‘koopt niet bij Joden!’ Dat geldt niet in gelijke mate voor elke boycot. Avnery steunde wel een boycot van Gush Shalom tegen producten uit de nederzettingen, waarmee duidelijk werd gemaakt dat er twee soorten Israëliërs zijn. De boycot steunde degenen die tegen de bezetting waren zonder anti-Israëlisch of antisemitisch te worden.

En dan is er nog de publieke opinie. Veel Israëliërs – aldus Avnery – geloven wel dat vrede wenselijk is, maar onmogelijk, door de Arabieren. Hij stelt dat de Israëliërs er niet van overtuigd moeten worden dat vrede goed zou zijn voor Israël, maar dat het realistisch is en haalbaar. Zijn hoop, en die van andere vredesactivisten met hem, is er op gericht dat Obama binnenkort komt met een gedetailleerd en samenhangend vredesplan en dat hij alle invloed van de VS zal aanwenden om de partijen zover te krijgen dat ze dat plan accepteren. Hij hoopt ook dat daardoor de vredesbeweging weer vaste grond onder de voet krijgt en dat het publiek ervan overtuigd raakt dat vrede mogelijk is én waardevol. Iemand die dit hoopt kan volgens Avnery niet voor een boycot zijn, want degenen die oproepen tot een boycot doen dat vanuit wanhoop. Wanhoop dat de kans om de Israëlische publieke opinie te veranderen niet aanwezig zijn, dat ‘verlossing’ niet van binnenuit zal komen en dat je daarom het Israëlisch publiek moet negeren en je moet concentreren op het mobiliseren van de wereld tegen de staat Israël.

Avnery deelt niet deze wanhoop, en ook niet de hoop dat de wereld zal opstaan. Dat lukt namelijk alleen als de boycot wereldwijd voldoende momentum vangt, de VS moeten zich er bij aansluiten, de Israëlische economie instorten en het moreel van het Israëlisch publiek breken. En dat zal jaren duren, als het ooit al zo ver komt.

Kortom: de diagnose is fout, het conflict Israël-Palestina lijkt niet op de Apartheid in Zuid-Afrika. En door deze foute diagnose worden ook foute oplossingen gekozen. Het conflict is wezenlijk anders, en vraagt dus ook om andere methoden om het op te lossen.

Natuurlijk zijn er overeenkomsten tussen beide situaties, zoals er in de Westbank bijvoorbeeld wegen zijn ‘alleen voor Israëliërs’. De Israëlische politiek is er echter niet gebaseerd op rassentheorieën, het is een nationaal conflict. Zo konden in Zuid-Afrika een zwarte en een blanke niet met elkaar trouwen. In Israël kan een Arabische Israëliër wel trouwen met een Arabische vrouw uit bezet gebied, maar kan hij haar niet naar Israël laten overkomen, vanwege regelgeving die de Joodse meerderheid in Israël moet waarborgen. Compleet verschillend dus.
In Zuid-Afrika was er tussen de twee kampen volledige overeenstemming over de eenheid van het land, de strijd ging over het regime. Beide groepen beschouwden zich als Zuid-Afrikaans en wilde de eenheid van het land handhaven, niemand wilde het land opdelen. Israëlische Joden en Palestijnse Arabieren hebben echter niets gemeen, geen nationaal gevoel, geen gemeenschappelijke godsdienst, cultuur of taal. De meerderheid van de Israëliërs wil een Joodse of Hebreeuwse staat, de meerderheid van de Palestijnen wil een Palestijnse of Islamitische staat. Israël is niet afhankelijk van Palestijnse arbeiders, ze jaagt ze juist de bedrijven uit. En het is hierom dat er wereldwijde consensus is dat de oplossing ligt in het creëren van een Palestijnse staat naast Israël.

Greenstein: Geen algehele boycot – leg een verband tussen ‘misdaad’ en ‘straf’
Ran Greenstein is een in Israël geboren wetenschapper die tegenwoordig werkt aan de Universiteit van Witwatersrand in Zuid-Afrika. Zijn dissertatie had als titel: Settlement, resistance and conflict: Class, nation, state and political discourse in South Africa and Palestine/Israel to 1948.
Hij roept al enige tijd op tot een academische boycot. Niet een algehele boycot, maar ‘smart, focused sanctions that get people involved at local levels and provide them with concrete targets to achieve.’ Bron

Hij stelt een aantal stellingen van Avnery ter discussie. Over het belang van de boycot zegt hij onder meer dat de kern bij Zuid-Afrika ook lag in de sportboycot, daar waar Zuid-Afrika rugbyland één op de wereld was en door de boycot niet de erkenning daarvoor kreeg. Dat geeft aan dat sancties gericht moeten zijn, je kunt sanctiemaatregelen niet zomaar overplanten naar Israël-Palestina. Het boycotten van Maccabi Haifa in de UEFA-cup heeft bijvoorbeeld niet hetzelfde effect als het boycotten van het rugbyteam van Zuid-Afrika. Daar komt bij dat het effect van afzonderlijke sancties nooit goed is onderzocht.

Een tweede punt is dat het begrijpelijk is dat de Joden reageren zoals ze doen, soms denken dat de hele wereld tegen hen is en tegen een boycot zijn. Dé vraag is dan ook hoe je hen over deze basale vooronderstellingen kunt laten nadenken. Dat kan alleen met gerichte acties die een duidelijk verband leggen tussen ‘misdaad’ en ‘straf’, tussen afkeurenswaardig gedrag en de daaraan gekoppelde sanctie, en de manier om die sanctie te vermijden. Dat betekent ook dat je meer moet kijken naar wat mensen concreet zelf kunnen doen, wat binnen hun eigen vermogen ligt. In plaats van hen te vertellen wat hun regering anders moet doen, want daar hebben ze niet zoveel invloed op.

Als het gaat om de overtuiging dat ‘de wereld tegen ons is’, geldt dat een initiële focus op de nederzettingen terecht is, maar wel verder moet gaan. Waarbij het doel niet is om de Liebermans te overtuigen, maar een kritieke massa van minderheidsdissidenten tot stand te brengen.

Hij bestrijdt verder dat voorstanders van een boycot slechts uit wanhoop handelen. Wel uit teleurstelling. Hij stelt dat zowel druk van buiten als werk van binnen noodzakelijk zijn, en dat je die zo moet vormgeven dat ze elkaar versterken in plaats van tegen elkaar in werken.

Tot slot stelt hij dat Israëlische Joden en Palestijnse Arabieren inderdaad onderscheiden gemeenschappen zijn met eigen identiteiten, maar dat er binnen Israël wel sprake is van overlappende verbondenheden. En dat is volgens hem dan ook een goed startpunt: maak van Israël een staat voor al haar burgers, zoek naar een oplossing die verder reikt dan alleen nationalisme. Hoe dat te doen, is niet gelijk duidelijk en zal vragen om een originele aanpak.

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten, Oorlog & geweld, Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

45 reacties op Boycot Israël? Voors en tegens

  1. The_Saint zegt:

    Met alle respect…maar Israel vergelijken met Zuid – Afrika is peren met appels vergelijken.
    Hier gaat het hoofdzakelijk om Geloof / Grondgebied / veiligheid / Water…niks van doen met zwart of blank.

    Voorts heeft men in ’73 al eens massaal de kraan dicht gedraaid … niets geholpen…Men moest " niet Jood " verklaringen afgeven wanneer men zaken wilde doen met Arabische landen…ook Nederland trouwens.
    Heeft allemaal niets geholpen.

    Wat je krijgt is , als het ooit zover komen zal dat men massaal over kan gaan tot een wereldwijde boycot [ anders heeft het geen zin] dat de hakken nog dieper in het zand gaan…Israel zal galvaniseren achter elk regeringsbesluit het aan te vechten…de gedane voortgang weer ongedaan zal worden gemaakt…terug bij af dus…en indirekt zullen de Palestijnen economisch enorm gaan lijden onder een boycot.

    Verder is Israel al zeer verwoven in de wereld economie…en zul je veel produkten in huis hebben die al draaien op technologie uit Israel….

    Boycot?…een begrip die z’n kracht lang geleden had , maar nu een " thing of the past " is.
    Kijk naar alle landen die ’n boycot hebben…neem Cuba?
    Israel staat bovenaan de lijst van ultra links om te boycotten…heeft tot nu toe niets opgeleverd….geld maakt nog altijd de dienst uit boven armstoel ideologieeen.

    Israel is er nog…vecht tegen een stroom van afkeur..maar is nu sterker dan in de decennia ervoor…

    Zover mijn 2 kwartjes…

  2. ben zegt:

    Johanna,
    Volgens Wikipedia is een boycot, in de oorspronkelijke zin, het verbreken van (handels)relaties met een land, een bedrijf of een individu.
    In essentie verbreek je (eenzijdig) de relaties. In jouw voorbeelden met een Israëlisch industrieel of wetenschappelijk organisatie. Of zelfs met de staat Israël.
    Daarmee is communicatie, het naar elkaar luisteren en bewegen/overtuigen op basis van wederzijds gedragen argumenten, het slachtoffer. Ongebruikelijk bij democratische partijen.
    Is democratie een schaars goed in het Midden Oosten?

  3. @ The_Saint
    Er zijn verschillen én overeenkomsten tussen Israël en Zuid-Afrika. Jij benoemt de verschillen. De overeenkomsten zitten wat mij betreft met name in hoe met ‘de ander’ wordt omgegaan.
    Ik ben vooralsnog geen voorstander van een algehele boycot, maar geloof wel in de lijn die Ran Greenstein voorstaat. Acties kunnen je argumenten kracht bijzetten. En soms is dat nodig. Bijvoorbeeld wanneer de ander duidelijk maakt in het geheel niet te willen luisteren en zich nergens iets van aan te trekken. Zoals je met kinderen doet zeg maar: wie niet horen wil, moet voelen.

    @ Ben
    Volgens Van Dale betekent boycotten: uitsluiten van het maatschappelijk of handelsverkeer.
    Daarbij laten we nog in het midden wie tot die boycot overgaat. Beter is wellicht te spreken van sancties, dat sluit ook prima aan bij de stellingname van met name Greenstein. Iemand doet iets wat niet de bedoeling is, je voert daarop sancties uit die de ander laten voelen wat de consequentie van zijn gedrag is. Belangrijk is dan wel dat de betrokkene zijn gedrag kan aanpassen.
    Daar zijn gradaties in te bedenken. Variërend van ‘ik koop geen humus meer bij de AH omdat die in bezet gebied gemaakt wordt’, tot ‘we doen geen zaken met bedrijven die illegale activiteiten ondersteunen’, tot ‘we doen geen zaken met dit land’, en alles wat daar tussenin zit.

    Jij maakt een koppeling tussen communicatie en democratie en stelt impliciet dat men in het Midden-Oosten niet naar elkaar zou luisteren omdat democratie wellicht een schaars goed is. Ik wou het Midden-Oosten in bredere zin buiten de discussie laten. Ik heb het hier specifiek over Israël. Een land dat zich laat voorstaan op haar westerse waarden, haar democratische beginselen, het respecteren van de mensenrechten. De vraag is dus veeleer of de mensen binnen Israël (Joden en Arabieren) en de Palestijnen nog in staat zijn om naar elkaar te luisteren.

  4. The_Saint zegt:

    Met alle respect..ik leef hier…en dus ook beleef ik dagelijks het nieuws…en dat meer dan ik eigenlijk zou willen….waar 2 kijven…de Palestijnen hebben in deze een dikke vinger in de pap mbt hoe men nu hun dagelijkse leven indelen moet…..het is dus te simpel om te stellen " hoe je met de ander om gaat "..dat is echt te kort door de bocht.

  5. @ The-Saint
    Ja, het gaat inderdaad wel om meer dan ‘hoe je met de ander om gaat’ en in mijn blog noem ik daar al voorbeelden van, dus mij lijkt dat ik niet nog weer een keer hoef op te sommen.

  6. Ruud Zweistra zegt:

    Helemaal mee eens. De enige oplossing van dit gedoe: een volkomen handelsboycot door Europa.

    Dan is het binnen een jaar opgelost.

    Israel trekt zich volledig terug uit alle bezette gebieden, plus Jeruzalem, plus een extra gebied ter compensatie van het aan de Palestijnen aangerichte leed. Ik zou zeggen: circa de helft van het gebied dat bezet werd in 1984. Daarheen kunnen dan de Palestijnse vluchtelingen terugkeren.

    En Israel moet verplicht worden de bestaande huizen te laten staan, net zoals ze zelf in 1948 in Palestijnse huizen en dorpen zijn getrokken.

    En met ieder jaar dat verstrijkt wordt de compensatie groter.

    De Duitsers hebben ter compensatie ook zo’n twaalf miljoen man moeten verhuizen uit Oost-Pruisen.

  7. E.T. zegt:

    Een boycot tegen Israel is al vaak genoeg geprobeerd. Steeds opnieuw bleek het geen bal uit te maken. Zo had je destijds de grote Arabische boycot, waarbij Arabische landen geen westerse companies binnen liet die zaken deden met Israel. Het enige resultaat was dat Israeliers in andere auto’s reden dan sommige andere landen. Geen Israelier die er aan dacht om daarvoor iets waar het land in geloofd te veranderen. Een andere bekende boycot werdt door Frankrijk begonnen in 1967, en was op militair gebied. Het resultaat? Israel richte haar eigen militaire instanties op, die vandaag de dag, 40 jaar later, op een van de eerste plaatsen op de wereld staan en aan zowat elk land op de aardbol leveren.

    Dit alles even afgezien van het technische aspect, wat het vandaag de dag vrijwel onmogelijk maakt om Israel echt te boycotten. Daar voor zou iemand geen computer meer mogen gebruiken, verschillende medische apperatuur, enzovoort. Geen kip ter wereld die dat serieus volhoudt. Je praat dus in werkelijkheid meer over een statement over een boycot dan over het echte boycotten van Israelische producten.

    Hoe dan ook, de werkelijke reden dat zo’n boycot geen enkel nut heeft en nooit iets uit zal halen, is het verschil in visie tussen Israel en de boycottende partijen. Terwijl degenen die tot een boycot roepen er heilig van overtuigd zijn dat de hele wereld inziet dat Israel niet alleen illegaal bezig is, maar mensenrechten schend enz., bekijkt de Israelische bevolking dat heel anders (zowel regering als bevolking). Dat je hier en daar een citaat kan brengen van een paar Israeliers die dat anders bekijken zegt niks over hoe het gross van de bevolking het bekijkt (dat kan je wel leren uit bijvoorbeeld de laatste verkiezingen). Daar breng je echt geen verandering in door wat minder Israelische producten te kopen, maar door uitleg en confrontatie. Door de Israeliers uit te leggen waarom ze (in jouw ogen) fout zijn, waarom hun land (in jouw ogen) fout bezig is. Ga de confrontatie aan. Zit rond een tafel, of een panel voor een volle zaal, met jou aan de ene kant en een Israelier die het anders bekijkt aan de andere kant. Luister naar elkaar, en overtuig elkaar waar dat kan. Het luisteren naar de argumenten van de andere kant, is iets wat niet vaak gebeurd. Niet hier, en niet bij de andere kant. Het is echter het enige wat wie dan ook ooit op andere gedachten zal kunnen brengen. Een boycot, afgezien van het boven genoemde technische feit dat het onmogelijk is, en nauwelijks of geen invloed zal hebben op Israel, zal dat nooit kunnen bereiken.

    P.s.
    Ik reageerde hier netto op de voor-tegens van een boycot. Het zal neem ik aan duidelijk zijn dat ik persoonlijk vind dat 9 v.d. 10 mensen die tot zo’n boycot roepen geen werkelijke kennis hebben over het midden oosten, zowel over wat er hier vandaag de dag gebeurd als de achtergrond er van.

  8. Ruud Zweistra zegt:

    Meer dan de helft van de Israelische handel is met Europa.

    Het duurt niet eens een jaar voor ze op de knieen liggen.

  9. E.T. zegt:

    @Ruud,
    Ik weet niet waar je je getallen vandaan haalt, maar begin maar zou ik zeggen :-). Weet je de locale vuilnisbelt te vinden om je computer en gsm’tje te droppen?

  10. janplezier zegt:

    Een boycot kan alleen maar opgelegd worden door middel van een resolutie van de VN Veiligheidsraad.
    En die resolutie zal er nooit komen, dus het hele artikel is meer een wens dan een realiteit.

  11. martin zegt:

    Het belangrijkste bij een boykot is, wat mij betreft, wat
    vindt de getroffen bevolking of een deel daarvan ervan. Dat is
    hier nogal moeilijk de getroffen bevolking zijn de inwoners
    van Palestina. Vanuit Palestina komen regelmatig oproepen
    tot het boykotten van Israël.

    De boycots van Zuid-Afrika zijn begonnen met een wapenboykot,
    laat die richting Israël ajb nu eindelijk ook eens van de grond komen.
    Je werkt gewoon niet mee aan schendingen van internationaal recht.
    Niet door wapens te leveren, niet door in Israel wapens te kopen en
    door niet samen te werken met Israëlische defensiebedrijven.

    Wat daarnaast de beste boykot is om Israel verder onder druk te
    zetten weet ik niet (sport, cultureel, financieel, economisch).
    Samenwerking akkoorden met EU en NAVO opschorten zou
    al een stuk helpen. Maar dat ligt niet in de lijn der verwachting.
    Het is zeker zinnig de druk hier verder te vergroten het maakt
    veel duidelijk over de wijze waarop Israël gesteund wordt en door wie.

    Werken aan krachtiger boykots door consumenten en steden zal
    mogelijk meer directe zoden aan de dijk zetten.

  12. janplezier zegt:

    E.T. heeft gelijk, de reacties van degenen die een boycot wel zien zitten, lijken vanuit een fantasie wereld te redeneren. Ik zou het willen definieren als redenaties vanuit een dogma.
    Martin heeft een bel gehoord, maar weet niet waar de klepel is.
    Een boycot Martin kan alleen door de VN veiligheidsraad worden opgelegd, en zoals we inmiddels weten, die komt er nooit.
    En waarom maakt Martin en Johanna zich geen zorgen over de intrekking van de Jordaanse burgerschap van duizenden Palestijnen door de Jordaanse overheid.
    Johanna koketeert hier toch met artikel 1 van onze grondwet, maar als de Arabieren, of moet ik zeggen moslims elkaar onrecht aandoen, dan zwijgen deze moralisten.

  13. Joke Mizée zegt:

    @janplezier: je hebt helemaal gelijk. Maar wat nu als het veto van de VS voor 1 keer uit zou blijven?

  14. jbourbon zegt:

    Zeer lezenswaard en geeft weer eens een frisse kijk op dit aloude probleem. De oplossing blijft uiteraard moeilijk en zal moeizaam zijn.

    En welke oplossingen bieden janplezier en E.T. met alle negatieve opmerkingen nu eigenlijk aan? Alle Palestijnen (en als we toch bezig zijn, alle Moslims gelijk ook maar) vergassen? En Israël gewoon z´n gang laten gaan? Kijken wat er dan voor een wereld gaat ontstaan daar in het Midden-Oosten.

    Boycots hoeven overigens niet persee door alleen regeringen te worden uitgesproken. ook een volksboycot van bepaalde produkten heeft in het verleden wel enige uitwerkingen gehad. (Chiquita bananen hebben indertijd uiteindelijk zelfs hun naam moeten veranderen, omdat er geen banaan met die naam meer werd verkocht).
    En als we massaal weigeren al die citrusvruchten uit israël te kopen of al die andere produkten, zou dat ook al invloed kunnen hebben. Geld regeert de wereld uiteindelijk toch, dus pak ze daar waar het geld kost. En als Europa staan we dan zeker sterk als grootste exportmarkt van Israël.

  15. Henk zegt:

    @jbourbon,

    "…Boycots hoeven overigens niet persee door alleen regeringen te worden uitgesproken…."

    Inderdaad.

    Verwijs vriendelijk naar het volgende:

    ‘Report: Jane Fonda joins boycott of Toronto film festival over homage to Israel’

    http://www.haaretz.com/hasen/spages/1112482.html

  16. E.T. zegt:

    @jbourbon,

    Gaarne me geen woorden of ideeen in de schoenen schuiven. Het is leuk geprobeerd, maar zou zo veel leuker zijn als je in de goede richting zou zitten.
    Overigens wat je schrijft over citrusvruchten, minimale kennis van Israel zou je leren dat je daar meerendeels de Palestijnen mee hebt, maar dat komt er van als het niet om inhoud maar om sloguns gaat…

    On topic- Het enige wat uiteindelijke vrede kan brengen tussen de Palestijnen en Israeliers (ik praat nu even over de westbank), zijn de Palestijnen en de Israeliers. En dan heb ik het niet over de leiders, noch over de media, maar over de ‘simpele mensen’ on the ground. Sure, de leiders kunnen veel bereiken. Ze kunnen grenzen verplaatsen, dingen oprichten, andere dingen vernielen. Maar ze kunnen geen vrede creeeren. Wel een papiertje tekenen en een foto-opp op het grasveld van the white house, maar geen vrede on the ground. En dat is uiteindelijk wat er nodig is, anders zit je straks met een heel leuk papiertje waar ‘vrede’ boven staat en allerlei handtekeningen onder, maar wordt er in real life gevochten. Het eerste wat er moet gebeuren om deze richting in te slaan, is een heropbouw van trust tussen de partijen. Zonder leiders, zonder journalisten, zonder Europeanen, zonder ‘vredesgesprekken’. Gewoon, de mensen onder elkaar. Die redden het samen prima zolang al die andere er buiten blijven. Na de trust, komt de rust. Als die er weer is, kan men weer voorzichtig over een papiertje gaan praten. Until then, wat je ook bedenkt, it’s nothing more than one big waste of time (en mensenlevens, maar dat schijnt niemand wat te interesseren).

  17. E.T. zegt:

    @Henk,

    Verwijs vriendelijk naar het volgende:

    ‘Report: Jane Fonda joins boycott of Toronto film festival over homage to Israel’ /eind quote.

    En Israel heeft vanochtend gelijk laten weten dat alle tanks tot ploegen omgesmeed worden.

    Boycotten kan je genoeg, daar twijfelt niemand aan (alhoewel geen kip hier er serieus over is, en als hij dat wel was kon hij dat niet meer opschrijven door gebrek aan computer :-)). Een krantenkop krijg je er ook wel mee als je interessante mensen zoals Fonda met je mee trekt. Maar daar blijft het bij. Ze boycott een film gedoe? Leuk voor d’er, spaart haar een babysitter. Tel Aviv slaapt er geen seconde korter om. De rest van Israel ook niet.

    P.s.
    Persoonlijk ben ik blij met deze boycott, maar niet verder vertellen hoor :-). Het herinnert ‘links-Israel’ er aan dat de hele discussie niet over de so called westbank of een nederzetting hier of daar gaat, maar over het feitelijke bestaan van Israel, hier dus over Tel Aviv. Niet dat veel ‘links-Israeliers’ hier wakker van zullen worden, maar toch ‘dient’ deze boycott van Fonda en co. precies de tegen over gestelde groep van wat ze wou bereiken :-).

  18. @ Ruud Zweistra 05-09-2009 20:01
    = Helemaal mee eens. De enige oplossing van dit gedoe: een volkomen handelsboycot door Europa.
    Dan is het binnen een jaar opgelost. =

    Ik zou willen dat dat waar was, maar eerlijk gezegd geloof ik daar niet in. Het is mede dankzij de enorme steun die Israël jaarlijks van de VS ontvangt, dat het regime kan handelen zoals ze doet. Ik ben dus van mening dat veel van de VS zal afhangen. Die steun is militair, maar ook politiek. Het is een wonder dat in de VN Veiligheidsraad al zo veel resoluties zijn aangenomen, gelet op het veto dat de VS daar in veel gevallen doen gelden.

    Als je Israël zou boycotten, dan moet je ook wat doen aan de negatieve krachten in Palestina, want ook die blokkeren het vredesproces. Maar je zou ook kunnen zeggen dat dat al lang gebeurt, de facto gaat er weinig de Gazastrook in of uit, behalve dan door tunnels.

  19. E.T. 05-09-2009 20:40
    = Geen Israelier die er aan dacht om daarvoor iets waar het land in geloofd te veranderen. =
    = Het resultaat? Israel richte haar eigen militaire instanties op =

    Dat is alleen mogelijk doordat de steun van sommige landen nagenoeg onvoorwaardelijk was tot nu toe. Als een wereldwijde boycot al zou werken – wat ik betwijfel – dan moet die ook echt ‘wereldwijd’ zijn. De rol van de VS daarin is cruciaal. Wat zou er bijvoorbeeld gebeuren als de VS die steun zou stoppen? Zie ook: http://www.palestinemonitor.org/spip/IMG/pdf/FS_usaid_31102007_light.pdf en http://www.ifamericansknew.org/download/CRS-AidToIsrael-2009.pdf. Met name de laatste link is interessant, het is een rapport van de US Congressional Research Service van begin dit jaar. De steun voor 2009 bedraagt in totaal 2,55 miljard US dollar.

    Of zoals Yitzhak Rabin het stelde: ‘Israel has no more loyal friend than the United States. We couldn’t have done it without her’.

    = Hoe dan ook, de werkelijke reden dat zo’n boycot geen enkel nut heeft en nooit iets uit zal halen, is het verschil in visie tussen Israel en de boycottende partijen. Terwijl degenen die tot een boycot roepen er heilig van overtuigd zijn dat de hele wereld inziet dat Israel niet alleen illegaal bezig is, maar mensenrechten schend enz., bekijkt de Israelische bevolking dat heel anders (zowel regering als bevolking). =

    Dat is geen verschil in visie, E.T. Er zijn talloze resoluties uitgesproken door de VN Veiligheidsraad. Het Internationale Strafhof sprak zich in een advies uit over de illegaliteit van de afscheidingsgrens. En zelfs de VS deelt tegenwoordig het idee dat de nederzettingen een halt toegeroepen moet worden, en ook zij beroepen zich op internationaal recht.
    Jij reduceert het conflict tot ‘ik denk er nu eenmaal anders over’. Daarbij de gevolgen voor de Palestijnen buiten beschouwing latend dan wel ontkennend.

    Ik geloof er niks van dat het gros van de Israëliërs diep in haar hart vindt dat de Palestijnen rechtmatig behandeld worden. Ik geloof echter wel dat veel Israëliërs ervan overtuigd zijn dat er geen andere weg is om de veiligheid te bewaren. Het gesprek zou kunnen gaan over dat er wél een andere weg is, en hoe die bewandeld zou kunnen worden.
    Mensenrechtenschendingen, vernedering brengen schijnveiligheid, maar geen vrede. Bij de Eerste Intifada waren het nog stenen, maar nu? Het is dus ook in Israëls belang om zich wel degelijk te bezinnen op de vraag hoe je werkelijke vrede tot stand kunt brengen.

    = Daar breng je echt geen verandering in door wat minder Israelische producten te kopen, maar door uitleg en confrontatie. Door de Israeliers uit te leggen waarom ze (in jouw ogen) fout zijn, waarom hun land (in jouw ogen) fout bezig is. Ga de confrontatie aan. Zit rond een tafel, of een panel voor een volle zaal, met jou aan de ene kant en een Israelier die het anders bekijkt aan de andere kant. Luister naar elkaar, en overtuig elkaar waar dat kan. Het luisteren naar de argumenten van de andere kant, is iets wat niet vaak gebeurd. Niet hier, en niet bij de andere kant. Het is echter het enige wat wie dan ook ooit op andere gedachten zal kunnen brengen. =

    Luisteren naar elkaar is het moeilijkste wat er is, zo lijkt het, kijk alleen maar wat we hier op het blog doen. Ieder probeert zijn eigen gelijk en het ongelijk van de ander aan de tonen. Maar dat helpt niet. Beide partijen hebben hun eigen waarheid. Wat niet wil zeggen dat waarheid altijd subjectief is, er zijn ook gewoonweg feiten.

    De vraag die aan de orde is, is dus ook: Wat is er nodig om de ander te laten luisteren? Wat is er nodig om jou te laten luisteren, zonder dat je gelijk met alle felheid hard het tegenovergestelde roept?

    Een zo’n initiatief is het volgende, ik nodig je uit om daar eens naar te kijken en er je reactie op te geven:

    Tijdens ramadan 2009 deed de soefi Sheikh Abdul Aziz el-Bukhari Nederland aan. Hij komt hier met een bijzondere boodschap.

    Sheikh Abdul Aziz Bukhari is mede-oprichter van Jerusalem Peacemakers en hoofd van de Naqshabandi Soefi Orde in Jeruzalem. De voorouders van Bukhari kwamen 400 jaar geleden naar Jeruzalem vanuit Oezbekistan en vestigden zich aan de Via Dolorosa. Hun huis is vanaf dat moment een bezoekcentrum voor moslimpelgrims en aanhangers van alle godsdiensten. Sheikh Bukhari is een autoriteit in Jeruzalem op het terrein van vrede en verzoening.

    In Utrecht kwam een groep mensen bijeen om te luisteren naar de Sheikh. De bijeenkomst was een initiatief van de Wereld Federalisten Beweging Nederland.

    De uitzending is online te bekijken: http://www.nmo.nl/67-Vredesstichter_Sheikh_Bukhari.html?aflevering=3783

  20. Ruud Zweistra 05-09-2009 21:33
    Meer dan de helft van de Israelische handel is met Europa.

    E.T. 05-09-2009 21:47
    @Ruud,
    Ik weet niet waar je je getallen vandaan haalt, maar begin maar zou ik zeggen :-). Weet je de locale vuilnisbelt te vinden om je computer en gsm’tje te droppen?

    Ruud, heb je een link die deze stelling onderbouwt? Bij voorkeur met een specificatie wat er dan geëxporteerd wordt? E.T. lezend denk ik in ieder geval chips?

  21. janplezier 05-09-2009 22:01
    Een boycot kan alleen maar opgelegd worden door middel van een resolutie van de VN Veiligheidsraad.
    En die resolutie zal er nooit komen, dus het hele artikel is meer een wens dan een realiteit.

    Joke Mizée 06-09-2009 02:37
    @janplezier: je hebt helemaal gelijk. Maar wat nu als het veto van de VS voor 1 keer uit zou blijven?

    Zie mijn reacties hierboven aan Ruud en E.T.
    Overigens zijn er ook kleinschaliger acties te bedenken waarvoor de Veiligheidsraad niet betrokken hoeft te zijn. Denk bijvoorbeeld aan een consumentenboycot, het niet langer kopen van bepaalde producten. Of denk aan het voorbeeld van het Noorse staatspensioenfonds: ook dat is een vorm van boycot.

    Het artikel is een weergave van opinies, een wens spreekt er nog niet uit. Het geeft een overzicht van verschillende standpunten, niet noodzakelijkerwijs volledig. Verder draagt de constatering dat het wens is en geen realiteit, nergens aan bij. Meestal zijn ‘wensen’ dingen die nog niet realiteit zijn, anders waren het ook geen wensen. De vraag voor mij was of het 1) zinvol was en 2) effect zou opleveren. De weerstand die het idee oproept bij mensen als jou en E.T. doet vermoeden dat het wel effect zou kunnen hebben. Als het geen effect zou sorteren, waarom zou je er dan zo druk om maken?

  22. @ martin 05-09-2009 23:01
    = Het belangrijkste bij een boykot is, wat mij betreft, wat vindt de getroffen bevolking of een deel daarvan ervan. Dat is hier nogal moeilijk de getroffen bevolking zijn de inwoners van Palestina. Vanuit Palestina komen regelmatig oproepen tot het boykotten van Israël.=

    Wat in ieder geval het argument dat het vooral de Palestijnen treft, adequaat tackelt.

    = Het is zeker zinnig de druk hier verder te vergroten het maakt veel duidelijk over de wijze waarop Israël gesteund wordt en door wie.
    Werken aan krachtiger boykots door consumenten en steden zal mogelijk meer directe zoden aan de dijk zetten. =

    Mee eens.

  23. E.T. zegt:

    @johanna,
    Je praat over andere perioden. In 1967 was Amerika lang niet zo’n goede vriend van Israel, en kwam Israel’s militaire steun meerendeels uit Frankrijk. Die verklaarde dat ze dat stopt als Israel de eerste kogel vuurt in ’67, en zo was het ook. Het was die boycot die het oprichten van Israel’s militaire instanties opleverde, dit zonder enige hulp van wie dan ook (het was juist de conclusie dat het intern moet blijven dat de ‘trigger’ was voor het oprichten van deze instanties). Dat Amerika enkele jaren later aan Israel’s kant kwam te staan en ook militair steunde, heeft hier niks mee te maken.

    Wat de visie betreft, of je het leuk vind of niet, er is nou eenmaal een verschil in visie. Sure, je kan blijven roepen dat die er niet is, precies zoals ik kan blijven roepen dat er geen sprake is van bezet volgens internationale wetten. Tachles, de een bekijkt het zo, de ander bekijkt het anders. Je zal niks oplossen door te roepen ‘de ander kan het niet anders bekijken’, als deze dat nou eenmaal wel doet. From this point on, heb je 2 keuzen: Of je blijft het wel roepen, maar dan kom je nooit ergens. Of je erkend het feit dat de andere kant het anders bekijkt, en gaat rond de tafel zitten om te begrijpen waarom hij dan anders denkt, en om hem jouw visie uit te leggen. ByTheWay, ik had het over jou, niet over de Palestijnen.

  24. @ janplezier 05-09-2009 23:22
    = En waarom maakt Martin en Johanna zich geen zorgen over de intrekking van de Jordaanse burgerschap van duizenden Palestijnen door de Jordaanse overheid.
    Johanna koketeert hier toch met artikel 1 van onze grondwet, maar als de Arabieren, of moet ik zeggen moslims elkaar onrecht aandoen, dan zwijgen deze moralisten. =

    Twee reacties.
    Om te beginnen is de behandeling door derde landen niet relevant voor het onderwerp. Zelfs al zou je gelijk hebben, dan is dat geen vrijbrief voor de behandeling die Palestijnen door Israël ten deel valt.

    Ten tweede is de intrekking van het burgerschap een actie die geen feitelijke gevolgen heeft voor de betrokkenen, ze blijven we gewoon ‘long term resident’. Het is een actie die is ingegeven door de Israëlische plannen van onder meer Lieberman die stellen dat Jordanië een Palestijnse staat zou zijn en alle Palestijnen daar maar moeten gaan wonen. De Jordaanse overheid legt de maatregel ook binnen die context uit:


    ‘That decision, said Jordan’s Interior Minister Nayef al-Kadi, was taken at the request of the PLO and the Arab world to consolidate the status of the PLO as the sole and legitimate representative of the Palestinian people.

    "Our goal is to prevent Israel from emptying the Palestinian territories of their original inhabitants," the minister explained, confirming that the kingdom had begun revoking the citizenship of Palestinians. ‘

    "We’re not expelling anyone, nor are we revoking the citizenship of Jordanian nationals. We are only correcting the mistake that was created after Jordan’s disengagement from the West Bank [in 1988]. We want to highlight the true identity and nationality of every person."
    http://www.jpost.com/servlet/Satellite?pagename=JPost%2FJPArticle%FShowFull&cid=1246443863400

    De uitleg van de maatregel is volledig consistent met de pleidooien die Jordanië internationaal houdt voor een eigen staat voor de Palestijnen en een recht op terugkeer van de vluchtelingen.

  25. @ jbourbon 06-09-2009 03:07
    = Zeer lezenswaard en geeft weer eens een frisse kijk op dit aloude probleem. De oplossing blijft uiteraard moeilijk en zal moeizaam zijn.
    En welke oplossingen bieden janplezier en E.T. met alle negatieve opmerkingen nu eigenlijk aan? =

    Ik vrees dat je nog een stap terug moet. Volgens de heren is er geen probleem.

  26. E.T. 06-09-2009 05:43
    = Het enige wat uiteindelijke vrede kan brengen tussen de Palestijnen en Israeliers (ik praat nu even over de westbank), zijn de Palestijnen en de Israeliers. =

    In essentie snap ik je punt. Het probleem is alleen dat de ene partij het hele gebied militair en economisch controleert en daarmee de uitkomst van de gesprekken waar je het eerder over had domineert.

  27. @ Henk 06-09-2009 03:16
    Mooie verwijzing naar het Toronto Film Festival.

    @ E.T. 06-09-2009 05:49
    Het herinnert ‘links-Israel’ er aan dat de hele discussie niet over de so called westbank of een nederzetting hier of daar gaat, maar over het feitelijke bestaan van Israel, hier dus over Tel Aviv.

    De volledige open brief is hier te lezen: http://www.rabble.ca/news/2009/09/open-letter-toronto-international-film-festival

    Feitelijk is er geen sprake van een boycot, maar wel van protest tegen de afwezigheid van Palestijnse filmmakers die de ‘andere kant’ laten zien, alsmede tegen het ontbreken van de historische context rond het ontstaan van Tel Aviv:

    ‘We do not protest the individual Israeli filmmakers included in City to City, nor do we in any way suggest that Israeli films should be unwelcome at TIFF. However, especially in the wake of this year’s brutal assault on Gaza, we object to the use of such an important international festival in staging a propaganda campaign on behalf of what South African Archbishop Desmond Tutu, former U.S. President Jimmy Carter, and UN General Assembly President Miguel d’Escoto Brockmann have all characterized as an apartheid regime.’

  28. E.T. 06-09-2009 11:42
    @johanna,
    Wat de visie betreft, of je het leuk vind of niet, er is nou eenmaal een verschil in visie. Sure, je kan blijven roepen dat die er niet is, precies zoals ik kan blijven roepen dat er geen sprake is van bezet volgens internationale wetten. Tachles, de een bekijkt het zo, de ander bekijkt het anders. Je zal niks oplossen door te roepen ‘de ander kan het niet anders bekijken’, als deze dat nou eenmaal wel doet. From this point on, heb je 2 keuzen: Of je blijft het wel roepen, maar dan kom je nooit ergens. Of je erkend het feit dat de andere kant het anders bekijkt, en gaat rond de tafel zitten om te begrijpen waarom hij dan anders denkt, en om hem jouw visie uit te leggen. ByTheWay, ik had het over jou, niet over de Palestijnen.

    De ene visie is evenveel waard als de andere? Nee, dat is niet zo. De ene visie wordt gestaafd door internationaal recht, de andere niet.
    En verder: in gesprek zijn, volgens mij is dat wat we nu doen, toch? Jij en ik wisselen hier al maanden ideeën uit.

  29. E.T. zegt:

    @johanna, (reactie op je 11:53)
    Beide dingen hebben niks met elkaar te maken. Ik kan vrede maken met mijn Palestijnse buren in ca. 48 uur. Het enige is, dat het niet met een papiertje met ‘vrede’ er boven en handtekeningen er onder zal zijn, en ook geen foto-opp van allerlei leiders. Sterker, dit is in vele area’s de werkelijkheid on the ground. Ik zal nooit vergeten, enkele jaren geleden stond ik vast met mijn auto tussen de dode zee en Jerushalaim (bij Jericho in de buurt). Een bus vol Palestijnen stopt om te helpen, geeft me water (de auto was oververhit), en 1 van de lieden helpt me nog het water in de auto te doen ook. Na afloop bedank ik hem, hij schudt me de hand en zegt letterlijk: "Laat die Sharon en Arafat maar stikken, jij en ik maken wel vrede". Dit is waar ik het over heb. Op dagelijks niveau kan je door de westbank rijden en zien hoe Israeliers en Palestijnen elkaar helpen op meer dan 1 gebied. Geen leiders, geen media, en geen Europeanen. Op elke plaats waar 1 van deze 3 ter plaatse komt, loopt het mis.

    Ik herhaal wat ik hier vaker over zei: Zodra je officieele vrede eist, eis je in fact van elke kant dingen op te geven die zij niet bereid is op te geven. Je kan vinden dat ze (welke kant dan ook) dat wel moeten, maar zij vinden nou eenmaal van niet, en kunnen er op het moment niet mee leven. Ik zeg: Laat de zaak tot bedaren komen, tot rust. Herstel het vertrouwen (wat jarenlang bestond) tussen de kanten. Dat bereik je niet met eisen en dreigementen, maar door gewoon even je mond te houden en de kanten rustig zichzelf laten opbouwen.
    Just a reminder: Zowel Israel als de Palestijnen kennen meer doden door het conflict sinds de vrede uitbrak, dan in de tientallen jaren voordien. Leer daar wat van.

  30. E.T. zegt:

    @johanna (reactie op je 11:42),

    Zucht… Volgens de een is zijn visie meer waard, en volgens de ander de zijne. Halleluja, daarom zijn het verschillende visies. Ik ken niet veel mensen die verklaren: Ik heb een andere visie dan de jouwe, maar eigenlijk is die van jou de juiste.

    Verschillende kanten, verschillende visies. Deal with it (en nee, dat doe je niet of nauwelijks, zoals je ook in dit laatste bericht van je kan merken, wat slechts over het kostuum er om heen gaat en niet over de inhoud).

  31. E.T. 06-09-2009 12:14

    De zaak tot rust laten komen. Op zich prima. Stop je dan ook met de voortdurende bouw van nieuwe nederzettingen, want dat valt niet echt onder de noemer ‘tot rust laten komen’. Stop je dan ook met het bouwen van afscheidingsgrenzen op de grond van je buurman, daarbij zijn land inpikkend en de verbindingswegen ontoegankelijk makend? De mensen die dit lot treft, zijn die volgens jou ook blij? Praat je met ze? Respecteer je hun rechten?

    Zo ja, dan hebben we het ergens over. Zo nee, dat zijn dit alleen maar mooie woorden.

  32. E.T. zegt:

    @johanna,
    Als je de buurt een beetje in real life zou kennen zou je weten dat de bouw in de nederzettingen geen Palestijn stoort. Sterker, het zijn Palestijnen die er aan verdienen (geen grapje).

    Met tot rust komen bedoel ik precies dat. Ik zeg niet tegen de andere kant wat hij moet doen, hij zegt niet tegen mij wat ik moet doen. Een ieder bouwt zichzelf op, financieel, sociaal, etc. Geen land van prive Palestijnen inpikken is natuurlijk een deel daarvan (simpelweg omdat het zowiezo niet gebeurd, evenmin als wat je schrijft over de verbindingswegen etc. Kan je gewoon niet terug vinden in real life). Alle andere dingen, schuif ik allemaal aan de kant. Zodra je met eisen aan komt zetten, praat je immers over het tegen over gestelde van wat ik voorstel, en ga je precies door met wat er al jaren vast zit.

  33. Tsja E.T., wat betekent rust als in de tussentijd de kolonisten Palestijns land blijven inpikken. Een settlement freeze is wel het minste wat nodig is om jouw voorstel uit te kunnen voeren. Mij lijkt dat een zeer reëel voorstel.

  34. E.T. zegt:

    @johanna,
    Rust betekent precies wat ik beschreef. Trust me, geen Israelier of Palestijn die daadwerkelijk in het gebied woont die niet precies begrijpt wat dit inhoudt (en dus ook weet dat ‘inpikken van land’ totaal irrelevant is, mits, as I said, de media en Europeanen er buiten blijven). After all, ze hebben het allen, van beide kanten, jaren lang mee gemaakt. De ellende begon toen iemand zo nodig vrede moest maken.

    Je eis tot bevriezing duidt aan dat je het idee om thing tot rust te laten komen niet accepteerd. Je blijft door hameren op 1 punt wat in jouw ogen enorm belangrijk is. Dat is 100% legitiem, maar gaat niet samen met het accepteren van mijn voorstel. It’s one or the other. One- Onmiddelijk ophouden met eisen en met over vrede te praten, en een ieder even met zichzelf bezig zijn. The Other- lekker doorkibbelen over vrede, eisen roepen en schande praten over de ander, op een manier dat onze kleinkinderen er nog mee bezig zullen zijn.

    Your call.

  35. Samenvatting E.T.
    Laat ons rustig onze gang gaan..

  36. E.T. zegt:

    @johanna,
    Not even close, maar als je het liever zo begrijpt, so be it.
    One thing is sure: De doctrine die jij promote, kan en zal geen vrede brengen tot het midden oosten. Misschien wel een papiertje waar dat op staat, maar tachles, niks dan dood en verderf.

    Het is maar wat je liever hebt.

  37. @ E.T.
    Dit zijn jouw woorden:
    ‘One- Onmiddelijk ophouden met eisen en met over vrede te praten, en een ieder even met zichzelf bezig zijn. ‘

    Het effect van Israël even met zichzelf bezig laten zijn is dat het schenden van het internationaal recht voortduurt, dat er een afscheidingsgrens wordt gebouwd op Palestijns grondgebied die hele dorpen van hun buren en hun land afsnijdt, dat er illegaal nederzettingen in bezet gebied blijven worden gebouwd, dat er vele Palestijnen administratief vastzitten in Israëlische gevangenissen zonder proces laat staan een eerlijk proces, dat Gaza is afgegrendeld van de buitenwereld met alle gevolgen van dien.

    Dat is kennelijk wat jij verstaat onder iedereen even met zichzelf bezig laten zijn. Misschien kun je even toelichten hoe jij denkt dat dit een humaan, hun rechten respecterend leven voor Palestijnen dichterbij brengt.

  38. martin zegt:

    Drankkar (05-09-2009 23:22) Een boykot kan ook
    door mensen worden begonnen. Er zijn helaas meer
    klepels dan de legalistische waarachter jij je verbergt.
    Ga maar eens studeren op hoe eerdere boykotten,
    die jij als boykot ziet tot stand zijn gekomen. Oordeel ook
    niet te snel, dat is dom.

  39. E.T. zegt:

    @johanna,

    Wat ik versta onder "met zichzelf bezig zijn", is dat een ieder zijn tijd, geld, en energy in zichzelf steekt, in zijn eigen bevolking. In het opbouwen van zichzelf, in plaats van het belemmeren/vernielen van de ander.

    Zoals ik schreef ik praat over de westbank in dit verband. De Palestijnen hebben al eerder bewezen dat als ze zich even bezig houden met hun eigen bevolking daar, ze er iets heel moois van kunnen maken. Tot 2maal toe gebeurde dit, tot ze elke keer terug vielen tot de terreur. Willen de Palestijnen alle Joden weg zien uit de betwiste gebieden? Ik neem aan van wel. Maar op dit moment, is de campain die dat probeert te bereiken noodlottig voor hun allerdaagse leven. Hetzelfde aan de Israelische kant. Je hoeft het niet te geloven, maar Israel wil vrede. However, de pogingen dat te bereiken, verdelen de Israelische maatschappij al jaren, zo ook haar economie. Beide kanten hebben op het ogenblik talloze interne problemen op te lossen. Hetzij op sociaal gebied, educatie, en ga zo maar door. Beide kanten leiden op het moment meer onder de pogingen vrede te bereiken dan ze er van, of van het potentiele resultaat, kunnen genieten.
    Bij dit alles is het een given, dat op dit moment geen enkele kant de ander vertrouwd. Ik ga niet in op wie wat verbrak, maar een technisch feit is dat er meerdere verdragen getekent zijn, maar geen 1 enkele door beide kanten is nagekomen.

    De conclusie is simpel: Beide kanten hebben een rustperiode nodig zowel voor zichzelf, als voor het opbouwen van vertrouwen tussen elkaar. Zonder dat vertrouwen is de kans op vrede nihil, of het nu vandaag, volgend jaar, of over 10 jaar is, met of zonder boycot van een paar Nederlanders. Met zo’n vertrouwen is het ook niet simpel en gebeurd het ook niet binnen 3 dagen, maar ten eerste wordt die periode gebruikt voor elke maatschappij om zichzelf de goede richting in te helpen, en ten tweede bouw je in die periode een vertrouwen op tussen de volkeren. Zoals ik eerder al zei, uiteindelijk, ondanks alle leiders, journalisten, bloggers en Europeanen, zijn het deze 2 volken die zullen beslissen hoe hun toekomst er uit ziet.

  40. @ E.T.
    Dat is een duidelijk verhaal, en de lijn die erin zit steun ik. Er is echter één maar. Als ieder bezig is met zichzelf opbouwen, en voor een van de twee betekent dat dat hij nederzettingen bouwt op buurmans grondgebied, dan zie ik nog niet dat dit dan wel tot vrede zou leiden. Wat het betekent is, dat als de lijn wordt doorgetrokken, steeds grotere delen van Palestijns grondgebied door Israël bezet zullen worden. Dan kun je mooi spreken over jezelf ontwikkelen, maar waar dan, waarmee?

  41. E.T. zegt:

    @johanna,

    Again, elke kant heeft claim waar de andere kant het niet mee eens zijn. Zo vinden de Palestijnen dat Israel alle nederzettingen moeten vernielen en is Israel het daar niet mee eens, en Israel vind dat de Palestijnen iets anders moeten doen en dat willen zij weer niet. Als je nu begint met ‘eerst even aan a-b-c voldoen (ongeacht van welke kant), loop je het hele idee mis. After all, als een van de kanten bereid is die zetten te ondernemen, zijn we onderweg naar vrede en is mijn hele doctrine niet meer nodig.

    Wel kan je makkelijk garanderen dat ook as er gebouwd wordt in de nederzettingen, er onder geen enkele voorwaarde op Palestijns prive land gebouwd wordt (dat is over het algemeen zowiezo het geval, ongeacht wat je in de media leest). Verder, as I said, geen eisen, geen voorwaarden, niks. Gewoon even nergens over praten, behalve technische samenwerking op economisch of sociaal gebied daar waar dat nodig en mogelijk is.

    Overigens een ander aspect van dit punt -waar ik niet op in wou gaan- is, dat het niet zoveel uitmaakt als je rationeel nadenkt. Er wonen vandaag de dag ca. 300,000 Joden op de so called ‘west-bank’. Ook al zijn dit er over een jaar 305,000, als Israel besluit ze te ontruimen, maakt dat echt niks uit. Als Israel daar niet toe besluit, evenmin. Dat is overigens ook de reden dat men hier een beetje lachend reageert op de eisen van Obama en de wereld om geen balkonnetjes meer te bouwen op de westbank. Alsof dat nou echt wat uitmaakt als er echt vrede mogelijk is.
    Maar again, dit laatste heeft dus wat mij betreft niks met het onderwerp te maken, was zomaar een observatie tussen door :-).

  42. @ E.T.
    Wel kan je makkelijk garanderen dat ook as er gebouwd wordt in de nederzettingen, er onder geen enkele voorwaarde op Palestijns prive land gebouwd wordt (dat is over het algemeen zowiezo het geval, ongeacht wat je in de media leest).

    Je vermeldt dit alsof dat van belang is. Volgens de Geneefse Conventie, die hier van toepassing is ook al zul jij straks stellen dat het niet zo is, is het verboden je eigen bevolking over te brengen naar bezet gebied.

    Even nergens over praten, ja dat zou Israël wel goed uitkomen. Volgens mij doen ze dat al 60 jaar. En kijk waar we nu staan.

  43. Conclusie:
    Over het nut en effect van een boycot zijn de meningen verdeeld.
    Sommigen roepen op tot een algehele boycot en verwachten daar veel effect van.
    Anderen zeggen dat een boycot ofwel niet mogelijk is ofwel geen zin heeft, want Israël zal toch haar eigen koers blijven varen.
    En er zijn mensen die stellen dat kleinere, gerichte acties zoals een consumentenboycot vruchten kunnen afwerpen.

  44. E.T. zegt:

    @johanna,
    Ik vermeld dat omdat dat het punt is wat je aanroerde (geen bouw op Palestijnse grond). En nee, ik ga nu niet een hele discussie over wel of niet bezet etc. aan. Of je het uiteindelijk zal begrijpen of niet, dat is dus tegenstrijdig met de hele doctrine die ik je probeer uit te leggen (oftewel, hou even op met te roepen ‘ik heb zo’n gelijk ik heb zo’n gelijk’, en denk hoe je iets verder komt.

    In ieder geval, je laatste alinea duidt aan dat je het niet begrijpt of niet kan/wil begrijpen. Jammer, maar so be it. Veel succes dan maar met je boycot. Jammer dat je niet meer zal kunnen bloggen, maar je moet er wat voor over hebben :-). Ik lees je wel weer als je inziet dat die boycot nog minder bereikt dan over het onderwerp te bloggen :-).

  45. @ E.T.
    Kennelijk zinvol genoeg om jou er je kostbare tijd aan te laten spenderen. Dus zo zinloos lijkt het niet te zijn. Anyway, de doctrine die jij probeert uit te leggen begrijp ik maar al te goed. En ik deel hem niet, hetgeen je niet zal verbazen neem ik aan. Prettige avond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s