Vinden Marokkaanse jongeren Nederland te soft?

Volgens de berichtgeving van EénVandaag wel. Stel je voor dat je schrijft dat 4 op de 10 Marokkaanse jongeren Nederland niet te soft vinden. Dan heb je geen nieuws. EénVandaag suggereert dat de Marokkaanse jongeren de gedachtekronkels van de PVV omarmen. In werkelijkheid voelen ze zich boos, machteloos, teleurgesteld, agressief en verdrietig. Wat zeggen de cijfers nu werkelijk?

Volgens eenderde van de Nederlands-Marokkaanse jongeren is het Nederlandse rechtssysteem niet hard genoeg voor criminele leeftijdsgenoten.

Op de stelling: ‘Het Nederlandse rechtssysteem pakt criminele Marokkaans-Nederlandse jongeren niet hard genoeg aan’ geeft 34 procent aan het hiermee eens te zijn, 39 procent is het ermee oneens, 27 procent weet het niet.
Gevoeglijk kun je dus stellen dat de meerderheid de stelling niet onderschrijft.

Raddraaiers moeten in de eerste plaats door hun ouders worden aangepakt.

Op de vraag waar je de problemen moet aanpakken waren meerdere antwoorden mogelijk. Het totaalpercentage bij deze vraag is 155,5 procent. De helft zegt dat je problemen in het gezin moet oppakken, 30 procent noemt ‘op straat’, ruim 25 procent zegt ‘op school’, 22 procent pleit voor persoonlijke hulp na gevangenisstraf.
Meest opvallend: slechts 7 procent vindt dat je problemen in de rechtbank moet aanpakken.

Dat blijkt uit een enquête van Top-X – het jongerenpanel van EénVandaag – en Maroc.NL onder 800 jonge Marokkanen.

Zestig procent van de ondervraagde Nederlands-Marokkaanse jongeren zit ermee dat veel leeftijdsgenoten van Marokkaanse afkomst met de politie in aanraking komen. De respondenten zijn daarover teleurgesteld en boos. “Soms schaam ik me dat die aso’s het zo kunnen verstieren voor de rest”, aldus een van de deelnemers.

36 procent voelt zich vaak machteloos vanwege de grote groep probleemjongeren van Marokkaanse afkomst. Echter: 43 procent is het met die stelling niet eens, 21 procent weet het niet.
Gevraagd naar hun emotie na het lezen van een krantenbericht over criminele Marokkanen, konden de jongeren meerdere antwoorden kiezen. Het totaalpercentage is ruim 200 procent. 46 procent noemt ‘teleurgesteld’, 33 procent is boos op de media, 30 procent is boos op de daders, 20 procent voelt zich machteloos, 13 procent voelt zich strijdbaar en wil wat doen, 10 procent is verdrietig.

Terug naar Marokko
Eenderde wijt de populariteit van de Partij voor de Vrijheid (PVV) aan de criminaliteit onder de jeugd van Marokkaanse afkomst.

44 procent wijt de populariteit van de PVV hier niet aan, 24 weet het niet. Ongeveer de helft zegt zich niet te kunnen voorstellen dat mensen op de PVV stemmen, eenderde kan zich dat wel voorstellen.

Moeten deze jongeren extra zware straffen krijgen? Ja, vindt een op de vijf ondervraagden.

Ja, en maar liefst 62 procent is tegen extra zware straffen.

Bijna hetzelfde percentage zegt dat recidivisten naar Marokko gestuurd moeten worden.

Een op de vijf (18 procent) vindt dat inderdaad een goed idee. Meer dan de helft (55 procent) vindt het een slecht idee, 27 procent weet het niet.

Oplossingen
Er is in het algemeen weinig vertrouwen in de oplossingen waar de Nederlandse regering mee komt. Toch vindt de meerderheid het aanstellen van straatcoaches een goed idee (70 procent) en juicht de helft ook gezinscoaches toe.

Dat klopt.

Er is verdeeldheid over de rol van de Marokkaanse gemeenschap. Bijna veertig procent zegt dat deze zich te weinig bemoeit met een oplossing.

De halve waarheid. 37 procent vindt dat de gemeenschap zich er te weinig mee bemoeit, 40 procent vindt dat niet, 23 procent weet het niet. Wat waar is, is dat ze verdeeld zijn.

We kunnen dus constateren dat de aangehaalde cijfers op zich wel kloppen, maar volledig uit de context worden getrokken. Een context die aangeeft dat het merendeel een andere mening is toegedaan.

Opvallend is ook dat een aantal vragen in het onderzoeksverslag in het geheel niet terugkomen. Zoals de rol van media en politiek, de opkomst van de PVV en het gevoel ten opzichte van Nederland. Die cijfers kwamen vast niet van pas, getuige de resultaten:

Ruim de helft van de jongeren (55 procent) vindt dat de politiek teveel aandacht besteedt aan de groep criminele Marokkaans-Nederlandse jongeren. Slechts 21 procent vindt dat er niet teveel aandacht is.
Gevraagd naar de hoeveelheid aandacht door de media geeft 76 procent aan dat de media er teveel aandacht aan besteden. 72 procent vindt de manier waarop de media die aandacht geven te negatief, slechts 7 procent geeft aan het goed te vinden.
Kranten en tv maken er vaak melding van als het om Marokkaanse daders gaat. 72 procent vindt dit een slechte zaak, afkomst is niet relevant. Slechts 10 procent geeft aan dat het goed is, de media moeten duidelijk zijn.
Nieuws.nl pakte dit nieuws wel op, getuige de kop ‘Media berichten te negatief over Marokkanen’.

Niet vermeld in het verslag is dat de jongeren ook is gevraagd naar emoties bij het groeien van de PVV. Ook hier waren meerdere antwoorden mogelijk, het totaalpercentage komt uit op ruim 178 procent. Overheersende emoties zijn: boosheid (33%), teleurstelling (30%), machteloosheid (16%), het raakt me niet zo (15%), strijdbaarheid (15%), agressie (13%), het kan met niets schelen (10%) verdriet (9%).
Dáár zou je je zorgen over moeten maken, dat mensen door de groei van de PVV negatief geraakt worden, en wat het mogelijk effect van deze negatieve emoties is voor de toekomst.

Het is dan ook een klein wonder dat 82 procent van de jongeren aangeeft zich in Nederland goed thuis te voelen. Een lichtpuntje, hoopgevend, waar je op kunt verder bouwen.

Dit bericht werd geplaatst in De vreemdeling, Politiek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Vinden Marokkaanse jongeren Nederland te soft?

  1. burro_holanda zegt:

    Goede ontrafeling van de berichtgeving. Tendentieuze berichtgeving moet aan de kaak worden gesteld. Er wordt al genoeg gelogen over de tegenstellingen tussen allochtoon en autochtoon. Maar de slotconclusie begrijp ik dan ook helemaal niet. D.w.z. ik begrijp niet, dat de jongeren zich in Nederland thuis voelen. Ik begrijp wel, dat zij afkomst niet relevant vinden. Persoonlijk vind ik het dan wel weer interessant om al die berichten te vernemen waarin staat dat Marokkaanse jongeren een onevenredig hoog aandeel in de genoemde criminaliteit hebben. Ontkennen de ondervraagden dat ? Of willen ze het niet horen? (Als die cijfers kloppen, natuurlijk)
    Indien de cijfers niet kloppen, dan is de media berichtgeving inderdaad te negatief. Anders geven ze gewoon de eerlijke feiten weer. Toch?
    Ik begrijp dan weer niet, dat ruim de helft van de Marokkaanse jongeren van mening is, dat de politiek te veel aandacht aan die criminele jongeren geeft. Ik zou er blij van worden als ze ook van mening waren, dat die criminele jongeren met Marokkaanse ‘roots’ zo snel mogelijk tot de orde geroepen dienen te worden. Te beginnen door hun ouders. Op mijn scholen kom ik regelmatig Marokkaanse ouders tegen, die zeggen dat ze met de misdragingen van hun kind niets te maken hebben. Dat moet u zelf oplossen meester!
    Voorlopig komen we nergens, zo lang de Marokkaanse gemeenschap niet zelf hand in eigen boezem steekt en begint met opvoeden.
    Waar ik fel tegen ben is het over een kam scheren van de Marokkaanse jeugd. Gelukkig zijn er heel veel aardige, lieve, goedwillende Marokkaanse jongeren, die nooit , maar dan ook nooit met criminaliteit in aanraking komen. Het aantal wel criminele jongeren is echter toch nog wat te groot om zo maar weg te zwijgen.

  2. Mijn slotconclusie was in het onderzoek de allereerste vraag.

    Volgens mij ontkennen ze niet dat criminaliteit verhoudingsgewijs vaak voorkomt. Immers een ruime meerderheid van 60 procent baalt ervan dat zoveel van hun leeftijdgenoten regelmatig met de politie in aanraking komen. Of zoals een van hen zegt: de aso’s verstieren het voor de rest.
    Wat ook duidelijk is, is dat in het gezin, op straat en op school er meer moet gebeuren, en dat je degenen die veroordeeld worden daarna moet begeleiden. Reclassering dus.

    Over de media. Je hebt feiten en feiten. Ik kan elke dag over laten we zeggen Utrechtenaren negatieve berichten publiceren, dat is niet zo moeilijk. Feiten kun je echter uit hun verband trekken, je kunt ze opblazen etc. Te meer daar vergelijkbare feiten onder autochtonen lang niet altijd evenveel aandacht trekken. Ik heb nog weinig mensen gehoord die het hooliganisme in Hoek van Holland veroordelen; van een willekeurige Marokkaan vragen we dat wel.

    Tussen wegzwijgen en overexposure zit een wereld aan ruimte.

    Mij lijkt belangrijk dat de overgrote meerderheid zich hier thuis voelt, kennelijk vindt dat je de problemen moet aanpakken, maar zonder dat dat leidt tot taferelen als zwaardere straffen voor Marokkanen, laat staan deportatie. De goeden lijden onder de kwaden. En dat is zorgwekkend, want de goeden daar zullen we het van moeten hebben, het zou een slechte zaak zijn als die van de Nederlandse maatschappij zouden vervreemden, dan zijn we met zijn allen verder van huis.

  3. elsje dijkstra zegt:

    Het is maar hoe je het brengt.
    Ze voelen zich betrokken, vinden dat er straf hoort bij crimineel gedrag, balen van jongeren die in de fout gaan. Volgens mij gaat dat op voor elke groep jongeren.
    Natuurlijk voelen ze zich thuis. De meesten zijn hier geboren, kennen Marokko van de verhalen en de vakantie, maar Nederland is hun (leef)wereld.
    Ik werk met jongeren tussen de 16 en 23 jaar. Ze weten haarfijn van elkaar welke afkomst ze hebben: die is half anti + kwart chinees + kwart suri, die is turk, die is etc.
    Maar ik start het nieuwe schooljaar niet meer met gesprekken over "hoe ga je om met mensen van verschillende culturen". De laatste keer (2 jaar geleden) keken de leerlingen van de nieuwe klas me glazig aan. ‘Juf, we zitten ruim 10 jaar met elkaar in de klas. Als we nu nog niet weten dat moslims ramadan vieren en Antillianen van ronde billen houden …’

  4. Precies Elsje. Spreek ze aan als deel van het geheel in plaats van steeds het anders zijn te benadrukken. De jongeren die jij in de klas hebt gaan hun hele leven al om met mensen van verschillende culturen.

  5. The_Saint zegt:

    Ik heb ze inderdaad aan het verkeerde eind van de rechtspraak onder mijn hoede gehad….en inderdaad vindt die groep de aanpak van justitie Nederland een lachertje…een die hun standing alleen maar vergroot.
    Peilingen zijn juist dat..peilingen…een moment opname.

  6. P.H.M. van de Kletersteeg zegt:

    Gewoon de criminelen uitwijzen.
    Je besft dat de criminelen in de bak een beter leven hebben– beter eten, betere randvoorzieningen dan niet-criminelen die werken tegen minimum loon?

    Als je de criminelen richting marokko stuurt, ben je gelijk van de idioot hoge kosten af die ze met zich meebrengen.
    Extra begeleiding?
    Ja, naar het vliegtuig.

    Leg me eens uit: waarom mag een marokkaanse crimineel meer kosten dan een nederlandse niet-crimineel?

  7. @ The_Saint
    Ik had eerlijk gezegd het idee dat juist een gevangenisstraf je standing verhoogde. Maar jij daar andere ervaringen mee, begrijp ik? Kun je daar wat meer over vertellen?

    @ P.H.M. van de Kletersteeg
    Criminelen uitwijzen kan ook nu al, en dat gebeurt ook. Tenminste als het gaat om vreemdelingen, met of zonder verblijfsvergunning. Hier gaat het echter niet om vreemdelingen, maar om mensen die hier geboren en getogen zijn.
    Extra begeleiding na de gevangenis is niet zo’n gek idee. Het vergroot de kans dat ze hun weg weer vinden in de maatschappij en het verkleint de kans op recidive. Dat is in ons aller belang, zou ik zeggen.

  8. The_Saint zegt:

    Ik schrijf ook dat , binnen die groep jongeren , tijd achter de tralies goed is voor het opschuiven in de pik-orde op straat als ze weer eens vrij zijn.
    Men moet het als jongeren wel heel erg bont maken wil je op 6 maanden uit komen[maximale jeugdstraf destijds].
    En voor velen is het een rustpunt in hun hectisch leven…en je wordt omringt door alle hulp die je maar bedenken kunt…helaas is het allemaal maar veel te vaak van zeer korte duur wanneer men weer buiten staat..
    De nazorg is er wel…de wil om er deel vanuit te maken niet echt….want dan ben je gelijk weer onderaan de ladder…’n mietje…not done dus.
    Ik persoonlijk heb maar heel weinig jongeren mee mogen maken waarvan de straf een eye opener was…
    Ook toen zat men vanuit de jeugdzorg tegen de muur om e.e.a om te curven…het probleem zit heel vaak diep in de familie banden…daar kom je als hulpverlener bijna niet in….en men geeft het soms wat al te makkelijk op.

  9. @ The_Saint
    Helder, ik had me niet gerealiseerd dat jij in je eerdere posting het ook over gevangenisstraf had. Ik haal twee kernwoorden uit je laatste reactie: status en gezichtsverlies vermijden.

  10. The_Saint zegt:

    Inderdaad is het voor een adolecent heel belangrijk om zijn verworven plaats in de pikorde niet te verliezen.
    Vaak ik dat zijn/haar enige houvast in een wereld waarin alles op z’n kop schijnt te staan.
    Een adolecent die gestraft is uit dat , omdat hij in een gesloten setting zit waar hij geen kontrole over heeft , met het trekken van lijnen in het zand…dmv verbaal geweld wat soms uit kan draaien in lichamelijk geweld…en zeker onderling.

    Ik heb het dus meegemaakt dat de meesten niet opzagen tegen straf daar dit voor hun een free ride was op de ladder naar boven…bonus punten zogezegd.
    Een jongere die dan weer terug kwam in zijn stek in de buurt was dus in rang gestegen…en voor deze groep is standing van groot belang….je kunt het vergelijken met de dierenwereld.

    Er zijn er maar weinigen die de mogelijkheid aangrijpen om deze wake-up call om te zetten in een wending in hun leven…..veel zal dan ook afhangen van de thuis situatie.

    Dus…het zwaarste wat men kan oplopen is 6 maanden…maar dan moet je een ernstig misdrijf begaan hebben of een veelvuldig recividist zijn.
    Jeugdinrichtingen doen zeer weinig , lees bijna noppes , om in die gegeven tijd spijkers met koppen te slaan…men doet allerlei zwakke pogingen die echter allemaal in niks uitdraaien….de winst van de misdaad ,en de pakkans en veroordeling , staan in geen verhouding met de strafmaat.

    Te soft?…vanuit waar ik gewerkt heb zeer zeker.

  11. martin zegt:

    Het slot: het verdriet, de teleursteling, de woede,
    de machteloosheid dat raakt me vooral als ik het
    bij bekenden opmerk dat ze er last van hebben.
    Dan schaam ik me.

  12. @ Martin
    Dat raakt mij ook. Niemand zou zich zo hoeven voelen alleen om waar zijn roots zijn.

  13. burro_holanda zegt:

    Dank voor de serieuze , prettige manier van beantwoorden van mijn vragen. Ik ben het geheel met je eens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s