Van zwaarden naar ploegscharen

Israël en Palestina. Het conflict overheerst in de media en we slaan elkaar om de oren met het internationaal recht en de schending daarvan. Soms zijn er ook andere geluiden, geluiden die nauwelijks waarneembaar zijn. Ze verdienen meer aandacht. Vandaag een greep uit wat ik de afgelopen dagen in het nieuws óók tegenkwam.

Samen zingen voor vrede: Hevenu Shalom Aleinu – Ma Ana Ajmal Min Salam
Joods-Israëlische en Palestijnse zangers en muzikanten zingen gezamenlijk in het Hebreeuws en Arabisch, een oproep om decennia van geweld achter ons te laten en te vervangen door wederzijds respect, een waardering van de mensen- en burgerrechten van beide volkeren.

Een lied in de stijl van het Midden-Oosten, sefardisch, jazzy en inspirerend, opgedragen aan de duizenden gewone mensen in deze wereld, waaronder ook veel Joden, die de Free Gaza beweging ondersteunen.

Hevenu Shalom Aleinu: we hebben vrede over onszelf gebracht.
Ma Ana Ajmal Min Salam: niets is mooier dan vrede.

Omar Shaban: vrede, veiligheid en welvaart
Het ogenschijnlijk vastgelopen conflict tussen Israëliërs en Palestijnen ontneemt vaak het zicht op verborgen kansen. Veel energie gaat verloren in het escaleren van het conflict in plaats van het oplossen ervan. Slechts weinigen zien de Gazastrook als een gebied met ongekende economische mogelijkheden. De media berichten vooral of conflict en haat, goed nieuws sneeuwt onder.

De laatste twintig jaar stond Gaza bekend als een gebied dat anjers, aardbeien en groente kweekt en exporteert [noot johanna_nouri: met onder meer ontwikkelingsgelden uit Nederland]. Dit leverde veel Palestijnen duurzame banen op, jaarlijks vloeide ruim 12 miljoen euro aan opbrengsten naar de Gazastrook. In 2005 exporteerde Gaza 60 miljoen anjers en 2.000 ton aardbeien.

Als gevolg van de blokkade liep de export in 2007 terug naar 12 miljoen anjers en 103 ton aardbeien. Het daarop volgende jaar was zo mogelijk nog dramatischer: alleen 55 miljoen anjers passeerden de grens. Met als gevolg grote verliezen en boeren die hun land verlieten, op zoek naar nieuwe banen.

In november 2007 tekenden Palestijnse boeren en hun Israëlische tegenspelers bij het Israëlische Hoge Gerechthof protest aan en drongen aan op opening van de grenzen. Het Gerechtshof ging daarin mee, het was de enige export die sinds de blokkade in juni 2007 werd toegestaan.

Veel Israëliërs kunnen zich maar moeilijk voorstellen dat de bloemen en aardbeien die ze aan hun vrienden uitdelen, afkomstig zijn uit Gaza. Een voorbeeld van ‘common ground’ waar zowel Israëlische als Palestijnse boeren de meerwaarde van samenwerking ervaren.

Terwijl veel politieke leiders hun energie investeren in het voortzetten van het conflict, zijn er anderen die zoeken naar mogelijkheden en proberen het pad naar een beter leven te effenen. De opbrengsten van de bezetting en het conflict zijn veel lager dan vrede en samenwerking tussen Israëli’s en Palestijnen ooit zouden kunnen realiseren.
Er zijn veel Palestijnse artsen, ingenieurs, zangers, artiesten, onderwijzers en opgeleide werkers die de kans kregen om in Israëlische organisaties te werken, en daardoor in direct contact konden komen met de Israëlische maatschappij. De Palestijnen hebben er veel geleerd en hebben een toegevoegde waarde voor de Palestijnse gemeenschap. De Israëlische klanten vertrouwden hen. Waarom zou dit in de toekomst ook niet mogelijk kunnen zijn?

Economisch adviseur en oprichter van Pal Think for Strategic Studies Omer Shaban pleit voor het werken aan vrede in ruil voor veiligheid en welvaart. “Het wordt tijd dat Israëliërs zich realiseren dat een eerlijke vrede met Palestina meer veiligheid en economisch rendement oplevert dat het laten voortduren van de blokkade. Omgekeerd zou het goed zijn als de Palestijnen zich zouden realiseren dat leven in vrede met Israël de enige weg is naar welvaart.”

Rabbi Cohen: van zwaarden naar ploegscharen
Rabbi Michael M. Cohen is directeur speciale projecten bij het Arava Institute for Environmental Studies en lid van de Alliance for Middle East Peace (ALLMEP). De rabbi stuitte na afloop van de derde conferentie van ALLMEP tijdens zijn wandeling rond Capital Hill op een boom voor vrede, geplant door de leden van de United Methodist Church en de leiders van de Six Iroquois Nations, de confederatie van indiaanse volken in het oosten van Noord-Amerika.Terwijl hij verder liep kwam hij bij het House of Representatives een sculptuur tegen met de naam Peace Protecting Genius.

Hij was blij verrast. Tot dat moment had hij vooral geconstateerd dat overheden over het algemeen veel meer geld uitgeven aan oorlogen en het herdenken van oorlogen, dan aan vrede. Dat geldt ook voor conflict tussen Israël en Palestina.

Deze constatering was de aanleiding tot de oprichting in 2003 van de ALLMEP, een paraplu-organisatie voor zestig ngo’s die op de grond samenwerken aan coëxistentie en gezamenlijke activiteiten van Arabieren en Joden, Israëliërs en Palestijnen in het Midden-Oosten.

ALLMEP pleit voor de oprichting van een Internationaal Fonds voor Israëlisch-Palestijnse Vrede, daarbij geïnspireerd door het Internationale Fonds voor Ierland dat zo’n belangrijke rol speelde bij het totstandbrengen van vrede in Noord-Ierland.

Rabbi Cohen stelt dat de internationale gemeenschap in de achterliggende decennia geïnvesteerd heeft in oorlog in het Midden-Oosten. De uitkomst is bekend: voortgaand geweld. Hij roept op om een groter aandeel van de beschikbare bronnen te investeren in het scheppen van vrede. Gelet op de toestand van de wereldeconomie zijn deze fondsen wellicht niet beschikbaar, daarom zou het goed zijn geldstromen om te leiden van zwaarden naar ploegscharen.

Lees meer:

Dit bericht werd geplaatst in Midden-Oosten, Oorlog & geweld en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Van zwaarden naar ploegscharen

  1. Aad Verbaast zegt:

    Elke beweging om mensen meer bewust te maken dat oorlog alleen maar verliezers kent is een dikke aanbeveling waard!

  2. Jack Pastoor zegt:

    aanbevolen.

  3. Betty zegt:

    14 mei a.s.: Eurovisie songfestival: Noa en Mira Awad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s